Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Everyone Makes Mistakes, Including Us: An interview with Ahmad Batebi | PART 2

June 23, 2010

Deutsche Übersetzung auf Julias Blog lesen

On June 7, 2010, Persian2English published an interview with human rights activist Ahmad Batebi. In the first part, Batebi discussed in depth the opposition movement in Iran. He focused primarily on analyzing the Green Movement and answered what he believes is feeding it and what it depends on for its survival.  You can read Part 1 here.

 

Part 2 of the interview focuses on a question I asked about methods to better unify western support for the Iranian opposition movement. Batebi’s answer enticed a conversation to begin about 2009 Presidential candidate Mir-Hossein Mousavi and his role in the 1988 massacres in Iran. Part 3 of my interview with Ahmad Batebi will be posted in the coming days.

Photo: Human rights activist Ahmad Batebi (centre) at a Human Rights Activists News Agency (HRANA) press conference in Washington, D.C. on March 22, 2010

 

READ PART 1:“People’s Movement Will Stay Alive with Knowledge and Information”

 

PART 2 | Everyone Makes Mistakes, Including Us

 

 

By MARYAM NY | Translation SIAVOSH J

 

 

 

Maryam NY: I think you agree that supporters outside Iran need to unite more for the Iranian people’s movement. How can we be more united?

 

Ahmad Batebi: We Iranians think we are good and everyone else is bad. For example, when you tell someone to come and take part in a demonstration, he or she says, “No, I’m not coming because there will be monarchists there.” Then you ask, “What’s wrong with that?” They respond, “Monarchists stole and robbed the country’s money and left Iran.” Then you say, “Let’s go to another protest.” They say, “No, because there will be Mujahedin there.” You ask, “Why is that bad?” They answer, “They went to Iraq in the midst of the Iran-Iraq war and betrayed the Iranian people.” Then you ask the monarchists, members of the PMOI, and the leftists to come to a [planned] demonstration. They say they are not coming because Mousavi supporters will be there. You ask, “What is the problem with that?” They respond, “Mousavi was the Prime Minister at the time of the 1988 massacres.”* This shows that our mind passes judgment rapidly: “this is good” and “that is bad.” We think that we are right and good and others are wrong and evil. The judge who sits in our minds is not a fair judge, but rather like a Saeed Mortazavi** who does not allow defense for the other side. People make mistakes. Everyone errs. Do you want to ban a person from entering the movement forever? The first step is to say that we are bad and others are good. Then we need to kill Judge Mortazavi from our heads and admit that we also make mistakes like others.

 

Maryam: In your view, should Mousavi explain his role in the 1988 massacres?

 

Batebi: No, not now. Look, I am not a “Mousavist”. I believe that people should vote [in the Presidential elections], because I believe in active participation. I say that if everybody casts a vote, then every single person can make demands. The reason that the movement has become so strong is that many people participated [in the election]. Then they asked, “Where is my vote?” If we had boycotted the election, we wouldn’t have this many “creditors” asking for their shares. But, I didn’t vote for Mousavi and I disliked him because I believed he was a little conservative and he still wants to take Iran back to its origins [of the 1980’s].  However, as time passed, I realized that I was very wrong about Mousavi. It is true, my mode of thought is different from Mousavi’s. I am a secular person and I do not have many common views with him in such domains, but now, I have a lot of respect for him, because he has stood up to defend the people’s rights. If we want to kill Mortazavi from our minds and judge [Mousavi] realistically, then in the era that Mousavi was Prime Minister, let’s consider that there were three separate powers [estates] in Iran: legislative, executive, and judiciary. Those who committed the murders were in the Judiciary. If we put ourselves in Mousavi’s shoes, in 1988, in the midst of war and conflict and while Khomeini was still alive and had such charisma, what should we have done? Were we supposed to kill Khomeini? Were we supposed to stand up to the Judiciary? The mood and atmosphere was not such that Mousavi could do anything in particular. However, Mousavi should explain one day what the issues were, who was responsible, and what his role was. If he had made a mistake, he should apologize to the people, and if not, he should offer an explanation. He has to do this, but doing it now means hitting and beating ourselves. Once the movement prevails, then there is a lot of time to ask Mousavi to address this issue.

 

Maryam: The reason I suggested Mousavi to acknowledge the massacres is to unite the people more.

 

Batebi: But such an acknowledgment is only important for unifying people outside Iran. It’s not important for people who live inside Iran. It is enough for the Iranian people that Mousavi has had the courage to stand up to the ruling establishment. We who live outside the country cannot decide for the Iranian people. [What you mentioned] is the demand of the Diaspora community. I also believe he has to explain [his role], but we have more important issues to deal with right now. The people in Iran want the movement to continue breathing. It is better if Mousavi shows courage and stands like Karroubi. Then, later, we have time for all these debates.

 

Translator’s notes | * In the summer of 1988, and as the war with Iraq ended, Khomeini issued an order that all political prisoners who refused to repent must be executed. As a result, thousands of political prisoners, some of whom have already served their sentences but were kept in prison illegally, were brutalized and mass executed after short interrogation and inquisitive sessions. They were buried in unmarked graves in an area known as Khavaran in the east of Tehran. There is no data available on the exact number or on those who were executed in provinces outside Tehran.

 

**Saeed Mortazavi is the former Judge of the Media Court, the former Attorney General (AG) of Tehran, and the former Lieutenant AG of Iran. He is responsible for shutting down critcs and dissident newspaper publications and imprisoning journalists. He is named the main suspect in two high profile cases: the death of Canadian-Iranian journalist Zahra Kazemi and the Kahrizak detention centre case where protesters were beaten, tortured, starved, humiliated, raped, and murdered. He is known for his abusive language and his unjust, intimidating, and harsh methods. He has never been charged. Last December, Ahmadinejad appointed Mortazavi as the head of the office for the campaign against smuggling goods and foreign currency. Part 3 coming up

 

Photo: Human rights activist Ahmad Batebi at the 2009 UN conference in Geneva

همه اشتباه می کنند، حتی ما: مصاحبه با احمد باطبی | قسمت دوم

مریم: فکر می کنم موافقید که باید در حمایت از جنبش در ایران در خارج از کشور متحد باشیم؟ ما چطوری می توانیم بیشتر متحد باشیم؟

باطبی: بببنید ما ایرانی‌ها چند مشکل داریم. یکی این‌که ما فکر می‌کنیم خودمان خیلی خوب هستیم و بقیه بد هستند. مثلا به طرف می گوییم بیا در این تظاهرات شرکت کن٬ می‌گویند نه نمی‌آیم چون سلطنت‌طلب‌ها هستند.

می‌پرسی خوب چه بدی دارد؟ می‌گویند: سلطنت طلب ها اول انقلاب پول ممکت را دزدیدند و آمدند خارج کشور.

می‌گویی بیا برویم جای دیگری٬ می‌گویند نخیر چون مجاهدها هستند!

می‌گویی این دیگر چرا بد است؟ می‌گویند این‌ها رفتند عراق و در جریان جنگ به مردم خیانت کردند.

بعد به خود سلطنت‌طلب‌ها و مجاهدین و چپ‌ها می‌گویی بیایید برویم فلان تظاهرات و می‌گویند نمی‌آییم چون طرفداران موسوی هستند. می‌پرسی مشکل چیست٬ می‌گویند در زمان کشتار ۶۷ موسوی نخست‌وزیر بوده است.

یعنی در ذهن همه ما یک قاضی نشسته که تند تند قضاوت می کند که این بد است و این خوب است و یعنی ما فکر می کنیم ما همه خوبیم و بقیه بدند.

این قاضی که در کله ما نشسته یک قاضی عادل نیست. یک قاضی از جنس سعید مرتضوی است که اجازه نمی دهد به طرف مقابل که لااقل از خودش دفاع بکند. ممکن است آدم اشتباه بکند. همه آدم‌ها اشتباه می‌کنند. بخاطر این اشتباه می خواهید کسی را هیچوقت در هیچ جنبشی راه ندهید؟

اولین کار این است که ما بگوییم ما بدیم و دیگران خوبند و قاضی مرتضوی ذهنمان را بکشیم و بگوییم ما هم مثل بقیه اشتباه کردیم.

مریم: به نظرتان موسوی نباید بیاید و نقشش در کشتارها را به رسمیت بشناسد؟

باطی: نه٬ الان نه.

ببینید من موسوی‌چی نیستم. حرف من این بود که مردم باید حتما در انتخابات شرکت کنند چون به مشارکت فعال متعقدم. یعنی می‌گفتم اگر همه رای دهند هر آدمی یک طلب‌کار است و جنبش به همین علت قوی شد که همه رفتند شرکت کردند و گفتند رای ما کو؟ مثلا اگر تحریم می‌کردیم اینقدر طلبکار نداشتیم.

ولی من به موسوی رای ندادم و از او بدم می‌آید چون معتقد بودم کمی محافظه‌کار است و هنوز می‌خواهد ایران را به جای اول برگرداند. اما زمان که گذشت فکر کردم خیلی در مورد موسوی اشتباه می‌کردم. درست است که من فکرم با موسوی خیلی فرق می کند. من یک ادم لائیک هستم و در این حوزه با او نقظه مشترکی ندارم. اما الان برایش خیلی احترام قائلم چون ایستاده است و از حقوق مردم دفاع می‌کند.

اما اگر بخواهیم قاضی مرتضوی ذهنمان رو بکشیم و واقع‌‌گرایانه راجع به او قضاوت کنیم: در دوره‌ای که موسوی نخست‌وزیر بود ما در ایران ۳ قوه جدا داشتیم: مقننه٬ مجریه و قضائیه. کسانی که آدم کشتند در قوه قضائیه بودند. ما اگر خودمان را بگذاریم جای موسوی٬ سال ۶۷ در میان جنگ و درگیری٬ و در حالی که خمینی هم زنده است و آنقدر هم کاریزما دارد… چکار باید می‌کردیم؟ خمینی را می‌کشتیم یا جلوی قوه قضائیه می‌ایستادیم؟

فضا طوری نبود که موسوی بتواند کار خاصی انجام دهد. اما موسوی باید یک روز بیاید و توضیح بدهد که اصل مطلب چه بود و چه کسانی دست داشتند و نقش خودش چه بود و اگر هم اشتباه کرده از مردم معذرت‌خواهی کند و در غیر این صورت توضیح دهد. این کار را باید بکند. اما انجام دادن این کار الان یعنی زدن خود ما٬ چون جنبش که پیروز بشود خیلی وقت زیاد است که از موسوی بخواهیم بیاید و در این مورد توضیح بدهد.

مریم: تنها دلیلی که من می‌گویم موسوی بیاید و این را به رسمیت بشناسد این است که مردم بیشتر متحد باشند…

باطبی: ولی زدن این حرف فقط برای متحد شدن مردم در خارج کشور اهمیت دارد. برای مردم داخل اهمیت ندارد. مردم داخل همینقدر که موسوی جرات داشته و جلوی حکومت ایستاده برایشان کافی است. ما در خارج از کشور نمی‌توانیم به جای مردم تصمیم بگیریم. این خواست ما بیرون از کشوری‌ها است که موسوی بیاید و توضیح بدهد. من هم می‌گویم باید توضیح بدهد ولی الان کارهای خیلی مهم‌تری داریم. آیا واقعا خواست مردم داخل این است؟ نخیر٬ مردم داخل می‌خواهند جنبش زنده بماند. بهتر است الان موسوی شجاعت خرج بدهد و مثل کروبی بایستد. بعد برای همه این دعواها وقت داریم.

Persian editing: Arash Azizi
  • Balatarin
    Tags: , ,

    6 Comments

    1. اقاي باطبي, مشكل ما عقايد فردي و يا اشتباهات فردي نيست حتي اين هم نيست كه فكركنيم ما خوب هستيم و بقيه بد ..
      اول ميخواهم لطفا شاخص خوب و بد را تعريف كنيد. ضمنا بارها و سالهاست يك امر شاخص ها را مشخص ميكند : مرز بين ملت و ضد ملت ..ظالم و مظلوم, و ملت و ديكتاتورها و يا خميني دجال و ملت قهرمان بوده و هست. اولين موضوعي هم كه عامل اختلاف افتاد , مگر بحث آزادي و بعد دموكراسي نيست ؟ حال سوال اين است كه به چه نحو و ازچه راحي و با چه ابزاري ميتوان با كمترين خون ريزي به اين هدف رسيد ..و ايا اين رسيدن مجاني است و يا بهايي دارد؟ و اگر بها دارد تا كنون كي ازجيب خود داده ..( بحث فدا است , آنهم ازنوع حد اكثرش ) براي ديگران ..بدون خواستن …بدون وسوسه شدن براي رسيدن به قدرت ..و اثبات ان درعمل , نه يك شبه و نه نه ماهه بلكه سالها و سالها , تا اينكه سيه رو شود هركه درش غش باشد…
      به عبارتي تا رو شدن حقايق ..چقدر خوشبخت خواهيم بود روزي كه به طور مساوي حق داشته باشيم تا حقايق را يك به يك و با صرف وقت و به طور مساوي براي همه بازكنيم …ميلونها بار قلبمان را سوراخ كردند …و ده ها هزار ما را سر بدار كردند اما گفتيم ” نه , نه نه به دجالگري , به قدرت پرستي و ازهمه مهمتر به ولايت فقيه ساخته دجال مجماران” و براي اين هم هزاران بار زير ضرب رفتيم , خون داديم , فحش و ناسزا و دروغ نثارمان شد ولي دم برنياورديم ..بله بحث برسر اين نيست كه كي فكر ميكنه خوبه و يا كي فكر ميكنه بده ..بحث سر 30 سال واقعيت است كه سانسور شده و الان ملت ما به چشم مي بينند بعد از سي سال ..متاسفانه با دادن خون ..و اگر مي گذاشتند و اگر به خاطر فرصت طلبي و مماشات با اين دجال نبود , و اگر ميگذاشتند همچنان كه ميگفتيم در فضاي آزاد افشاگري ها را ادامه ميداديم چه بسا بحث ”شكنجه, مثله شدن و خون گرفتن و تجاوز را كه ما تجربه كرديم نيازي نبود جوانان برومندمان مجددا تجربه كنند” اما متاسفانه هنوز هم ”مرز بندي ” با ديكتاتور و تفكيك صفوف ملت از اين خون آشامان هنوز هم مخدوشه ..ميگيد نه ؟ بفرماييد سوال كنيد ..شاخص اصلي مبارزه درجامعه ما چيست؟ ايا وحدتي برسر اينكه شعار اصلي چيست وجود دارد يا خير؟ ايا دشمن اصلي ولايت فقيه و خامنه اي است يا مجاهدين؟

    Trackbacks

    1. Interview mit Ahmad Batebi, Teil 2: Jeder macht Fehler, auch wir « Julias Blog
    2. Iran Interview: Ahmad Batebi “The Green Movement and Mousavi” | Enduring America
    3. Weekly Updates for 2010-06-27 | Persian2English
    4. The Movement Has Gone Underground: An interview with Ahmad Batebi | FINAL PART | Persian2English
    5. The Movement Has Gone Underground: An interview with Ahmad Batebi | FINAL PART | Freedom Messenger

    Leave a Response