Persian2English

Human rights activist Shiva Nazar Ahari has not celebrated Father’s Day at home for two consecutive years. Last year, when Shiva was behind bars in ward 209 of Evin prison, she used the pen and paper her interrogator left behind in her cell to write a letter for Father’s Day, which she gave to him upon her release.

The Committee of Human Rights Reporters published the letter on Father’s Day this year. Shiva is currently detained in prison.  On June 20, 2010, Shiva Nazar Ahari was transferred from ward 209 to the public ward in Evin prison.

You Taught Me to Not Break, Father

By SHIVA NAZAR AHARI |
Translation Tour Irani for Persian2English

I wasn’t there on Mother’s Day to kiss my mom’s hands and now I’m not there for you on Father’s Day. Dear dad, there is only one day in a year that is dedicated to you. Shed your tears! Your tears will wash away all the sorrows of today. Let your tears be to the extent of my loneliness as they trickle down and drown all the offenses I did not commit.

Dad, go ahead and cry. It is your right to pour out pain. It has been months since I slept in the room next to yours. You have no news of your daughter. Today is your day and, once again, I am not there. Dad, despite my ability to resist, my hands are missing your hands. My shoulders still crave your shoulders. Albeit I am now grown up and stronger and exercise resistance in Evin prison, I sense I am missing a part of me when you’re not there.

Dear dad, whenever I cross a street, my hands seek for your hands in case a car hits me. You’re not there for me to lean on! You are not there to  take my hands, and so every morning I hold my hands against the wall and lean on my will.

You taught me not to break down. Your words and your bedtime stories gave meaning to resistance. You said that injustice will pass and the legend of good people will remain.

I didn’t want to be here. You taught me to be here. I regurgitate your words every day. I don’t want to allow all this loneliness and silence to break me down.

Dad, go ahead and cry, but not for me. Cry for a motherland that sends its best children to prison. But stay strong, dad. My shoulders need the strength of your shoulders. Don’t you let your back bend under pressure or I won’t have anything to lean against. Stay strong, dad.

نامه شیوا نظرآهاری خطاب به پدرش: تو یادم دادی که نشکنم پدر

آزادی روزنامه نگاران زندانی- شیوا نظر آهاری سال پیش در روز پدر در بند 209 اوین زندانی بود و توانست با مداد و کاغذی که بازجو در اختیارش گذاشته بود نامه ای خطاب به پدرش بنویسد .وقتی چند ماه بعد به طور موقت از زندان آزاد شد ،این نامه را که از زندان با خودش بیرون آورده بود ، به پدرش داد .”تا آزادی روزنامه نگاران زندانی” به مناسبت فرارسیدن روز پدر نامه شیوا نظر آهاری به پدرش را در حالی منتشر می کند که وی همچنان در زندان است:

روز مادر که نبودم تا دستان مادرم را بوسه زنم و اینک در روز تو هم نیستم پدر.

یک روز در تمام طول سال برای تو پدر!.گریه کن! اشکهایت تمام غمهای این روزگار را با خود خواهد برد!گریه کن بیقرارم باش….بگذار گریه هایت در حجم تنهایی های من فرو بریزد و غوطه ور کند در میان تمام جرم های ناکرده ام.

گریه کن پدر!دردها را بیرون بریز حق داری.آخر چند ماه است که می دانی من نخوابیده ام در اتاق کناری.

چند ماه است که بی خبری از سرنوشت دردانه دخترت حالا نوبت توست و من نیستم دوباره…اما بگذار بگویم پدر در میان تمام این مقاومت ها هنوز دستهایم دستهای تو را کم دارد.هنوز شانه هایم شانه هایت را می خواهد پدر.هرچند که بزرگ شده باشم هرچند حالا در زندانی به نام اوینc مقاومت کنم.هرچند محکم شده باشم اما هنوز هم وقتی نیستی شانه هایم انگار چیزی کم دارد.

پدر هنوز وقتی از خیابان رد می شوم دستهایم دستهای تو را طلب می کند تا نکند که ناگهان ماشینی برزمینم زند.

تو نیستی پدر تا تکیه کنم برتو! تو نیستی تا دستم را بگیری و من دستم را هر روز صبح به دیوار می گریم و به اراده ام تکیه می زنم .

تو یادم دادی که نشکنم،تو ایستادگی را در حرف ها و قصه هایت برایم معنا کردی. تو گفتی پدر که ظلم رفتنی است و آنچه می ماند حدیث آدم های خوب است.

من نخواستم که اینجا باشم ، تو یادم دادی پدر و حالا من هر روز کلامت را مرور می کنم تا نکند اینهمه تنهایی و سکوت از پا درم بیاورد.

گریه کن پدر نه برای من برای سرزمینی که بهترین فرزندانش را روانه زندان می کند اما استوار بمان پدر شانه های من ستبری شانه هایت را می خواهد مبادا کمرت خم شود که آنوقت چیزی ندارم تا بر آن تکیه کنم.استوار بمان پدر.

Source: Committee of Human Rights Reporters