Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Toronto Was No Tehran – A report on the G-20 protests

June 29, 2010

Kamangir Blog – There are several similarities and differences between the recent G20 events in Toronto and the post-election events in Iran. It is imperative to heed such parallels and to call up the distinctions as the media under the repressive Iranian regime will try to portray these separate issues as identical and assume that the post-election brutality is a natural phenomena and that “it’s the same all over the world.”

The Toronto riots became prominent on Friday, Saturday, and Sunday. A dear friend and I marched along with the protesters for about an hour and a half on Friday and captured some photos. On Saturday, we followed the news via the Canadian media sources. And on Sunday, we checked out some of the few zones of dissent. I am writing this note on Sunday afternoon and I am following the news on Twitter and weblogs (You can see a summary of noteworthy events here). The video below reveals a sound and brief rundown of the events that unfolded:

***

In Toronto, an opposition group marched the streets protesting the current infrastructures and it turned into riots. Consequently, this small group had the opportunity to employ human symbols, national symbols, and theatrical performances.

To explore an example, lets take a closer look at the events: As reported in some documentations and photos, on varying occasions, a couple would embrace and kiss while the riot police in view got ready to assault the protesters. As well, this opposition group, at least in one location, began chanting the Canadian National Anthem during a clash with the police, trying to expose the police as an undemocratic institution. We witnessed that during theatrical performances people were sitting right next to the police line up and the police officers were forced to stand still and ignore the onslaught of photographers. It’s also important to note that according to eyewitnesses, the riots were the work of an opposition group that peg themselves as the ‘Black Bloc’ anarchists. To find out the public opinion regarding this group, we would have to follow Black Bloc anarchists in the coming days.

However, there are considerable differences between the Toronto of these days and the Tehran of the last year. In Toronto, the BBC reporter was on the front line and his camera was scanning the behaviours of the police. In Toronto, when Peter Mansbridge, the reputable CBC broadcaster and news anchor, heard that the mayor used the word “thugs” to refer to rioters, he asked many questions to find out if he really meant the word or not. This compelled the mayor to explain his choice of words.

The chief point to consider is that neither Tehran is purely anti-democratic nor is Toronto purely and completely democratic. The claim is that the Toronto version of democracy ties the hands of the police and the Tehran version of democracy bears more water than bread. This implies that Toronto’s police response was rendered as police violence in the past few days. It’s crucial to note that even if all accusations against Toronto police are accurate, no one has yet been shot and even the word ‘tear gas’ was an inappropriate word to use. When the police was acting aggressively toward the demonstrators, it becomes a great source of concern for the media.

Moreover, Tehran protesters and their Toronto counterparts are not exactly comparable. Toronto protesters were demanding a stop to seal hunting and to do away with capitalism and free use of marijuana and the right for women to show their breasts in public. Of course these are all legitimate demands, but comparing them to angry residents of Tehran demanding freedom of the press and free elections cannot be too accurate.

VIDEO: Protesters at the G-20 summit demand human rights and democracy for Iran

It’s important to follow up the after shocks of the hellish weekend in Toronto. Even more important is that we should not allow the clear differences between Toronto and Tehran be evaded for the sake of illustrating their similarities.

Translation: Tour Irani | Persian2English.com

THE LATEST: The Iranian regime, through their foreign ministry spokesperson, condemned the Canadian government’s handling of protesters in G-20 rallies and described it as against the rights of citizens

AND THIS IS TEHRAN:

Regime forces run over protesters with their vehicles.

Regime forces attack peaceful protesters

تورنتو تهران نبود – درمورد آشوب های جی ۲۰ در تورنتو

اتفاقات اخیر تورنتو و حوادث پس از انتخابات در ایران شباهتهای متعدد و تفاوت های فاحشی دارند. دقت به این شباهت ها و از یاد نبردن تفاوت ها از این نظر مهم است که شاخه ی رسانه ای نظام سرکوب تلاش خواهد کرد دو موضوع متفاوت را یکسان نشان بدهد و از آن اینطور نتیجه بگیرد که فجایعی که در ایران ِ پس از انتخابات اتفاق افتاد طبیعی هستند و «همه جای دنیا همینطور است».

آشوب های تورنتو در سه روز جمعه، شنبه، و یکشنبه برجسته بود. من و رفیق نازنینی روز جمعه یک ساعت و نیم همراه تظاهرکنندگان راه رفتیم و عکس گرفتیم. روز شنبه قضیه را از رسانه های کانادایی دنبال گرفتیم و یکشنبه سر ِ کوتاهی به بعضی نقاط درگیری زدیم. یکشنبه عصر، که این پست را می نویسم، از توییتر و وبلاگ ها قضیه را دنبال می کنم (خلاصه ای از نکات برجسته را اینجا ببینید). ویدئوی زیر خلاصه خوبی از اتفاقات افتاده را نشان می دهد.

در تورنتو یک گروه ِ مخالف، علیه ساختار حاکم راهپیمایی و سپس شورش کرد. به همین دلیل، این گروه ِ کوچک این امکان را داشت که از نمادهای انسانی، سمبل های ملی و رفتارهای نمایشی بهره بگیرد. برای مثال به این اتفاقات دقت کنیم: به استناد تصاویر و نوشته ها، در موارد گوناگون، یک زوج روبروی پلیس هم آغوش می شدند و لب به لب منتظر یورش می ماندند. همینطور گروه مخالف حداقل در یک نقطه در هنگام درگیری سرود ملی کانادا را سر داد و به این ترتیب به این تصویر که پلیس یک موجودیت ضد دموکراتیک است دامن زد. درمورد رفتارهای نمایشی ما شاهد بودیم که افراد کنار صف پلیس می نشستند و پلیس مجبور بود بی اعتنا به هجوم عکاسان سرجای خود بایستد. همینطور مهم است که به شهادت ِ روایت های مختلف، آشوب کار گروه آنارشسیت Black Bloc بود. اینکه نظر عمومی نسبت به این گروه چیست را باید در روزهای آینده دنبال کنیم.

اما تفاوت های مهمی بین تورنتوی این روزها و تهران ِ یک سال گذشته وجود دارد. در تورنتو خبرنگار سی بی سی در خط مقدم ایستاده است و دوربینش روی رفتارهای پلیس می گردد. در تورنتو وقتی پیتر منزبریج، مجری مشهور سی بی سی، می شنود که شهردار از کلمه ی “گردن کلفت” Thug برای اشاره به کسانی که در خیابان شورش کرده اند استفاده می کند، او را سوال پیچ می کند که آیا دقیقا منظور او همین کلمه است یا خیر و شهردار مجبور می شود توضیح بدهد که چرا از این کلمه استفاده می کند.

نکته ی اصلی این است که نه تهران ِ نادموکراسی ِ محض است و نه تورنتو دموکراسی محض. ادعا این است که دموکراسی ِ تورنتویی دست پلیس را می بندد و دموکراسی ِ تهرانی آبش از نانش خیلی بیشتر است. این یعنی پلیس ِ تورنتو در این سه روز رفتارهایی کرد که خیلی ها از آنها به عنوان ِ خشونت پلیس یاد کردند. مهم است که دقت کنیم که حتی اگر همه ی این اتهامات درست باشد، هنوز اینجا به کسی گلوله شلیک نشده است و تا دیروز گاز اشک آور یک حرف زشت بود و وقتی پلیس کسی را در یک ماشین ِ پلاک شخصی هل می دهد این مساله به یک موضوع رسانه ای تبدیل می شود.

علاوه بر این، تظاهر کننده ی تهرانی و نسخه ی تورنتویی اش دقیقا قابل مقایسه نیستد. تورنتویی خواهان جلوگیری از شکار فوک و برچیده شدن ساختار سرمایه داری و آزادی مصرف ماریجوانا و حق نپوشاندن ِ سینه برای خانم هاست. این همه البته خواسته های مشروعی هستند، اما مقایسه ی آنها با تهرانی ِ عصبانیی که برای داشتن رسانه و انتخابات ِ آزاد فریاد می زند چندان دقیق نیست.

مهم است که در چند روز آینده پس لرزه های آخر هفته ی جهنمی تورنتو را دنبال کنیم. از آن مهم تر این است که اجازه ندهیم که تفاوتهای تورنتو و تهران قربانی شباهت ها بشوند.

تصاویر از منابع مختلف

Source: Kamangir Blog
  • Balatarin
    Tags: , , ,

    3 Comments

    Trackbacks

    1. Toranto Was No Tehran - Why We Protest - IRAN
    2. Toronto Was No Tehran – A report on the G-20 protests | Planet-Iran.com
    3. Weekly Updates for 2010-07-04 | Persian2English

    Leave a Response