Breaking the Language Barrier on Human Rights

Mohammad Mostafaei Breaks Silence: “If You Have Faith in God and Judgment Day, Release My Family”

August 01, 2010

Human rights lawyer Mohammad Mostafaie whose wife and brother-in-law are currently held hostage by the Iranian regime until Mostafaei turns himself in

TAKE ACTION | Contact Foreign Ministries/State Dept for Mostafaei and his Family

‘Deutsche Übersetzung auf Julias Blog lesen

Mohammad Mostafaei, Iranian human rights lawyer whose wife and brother-in-law are under arrest since the beginning of last week, wrote a letter to Tehran Prosecutor Abbas Jafari Dolatabadi. The letter was released by RAHANA on July 31, 2010.

Last week, Mostafaei, who is most known for defending the execution cases of Behnoud Shojaee and Sakineh Mohammadi Ashtiani, was summoned to Evin prison for questioning. He went on the morning of July 24th and endured four hours of interrogation. Later that afternoon, security forces visited his office with an arrest warrant. When they arrived, Mostafaei was not there. There is no word on Mostafaei since then. On that evening, Mostafaei’s wife Fereshteh Halimi and his brother-in-law Farhad Halimi were arrested and imprisoned. According to Hassan Aghakhani, the lawyer for Fereshteh and Farhad Halimi, family members of his clients were informed that the release of the Halimi’s depends on whether Mostafaei turns himself in.

In a letter addressed to the Chair committee members of the Iran Bar Association regarding Mohammad Mostafaei, Shadi Sadr stated that “it appears the legal-security system, while forced to stop carrying out the stoning sentence, is hell bent on taking revenge on Mr. Mostafaei based on some trumped up charges. Since they were unable to find him, they arrested his wife and brother-in-law. Not only is the evidence against Mr. Mostafaei questionable but there is [also] no evidence that his wife and his brother-in-law had any role in Mostafaei’s disappearance.”

TAKE ACTION | Request Bar Associations and Law Schools to Advocate for Mostafaei

RAHANA states that the arrests were designed to put pressure on Mostafaei, which in turn prompted him to write the following letter (summary of the letter is available in other languages):

If You Have Faith in God and Judgment Day, Release My Family


Letter released by RAHANA on July 31, 2010 | Letter translated and edited by TOUR IRANI and PERSIAN2ENGLISH

In the Name of God

Mr. Jafari Dolatabadi, General and Revolutionary Prosecutor of Tehran:


Since July 24th, the interrogator in branch 2 of the Shahid Moghaddas [investigations office in Evin prison] has held my brother-in-law and my lawful, kind, and tormented wife captive, an act that is unjustifiable and against the principle of personal crime and punishment. The interrogator has announced that my family members will not be released until I turn myself in.  Two of my loved ones have been taken hostage because the interrogator has abused his power by acting [based] on personal [reasons].

Mr. Jafari Dolatabadi,

On July 21st, a legal summons was sent to my office that asked me to appear at branch 2 of the investigations office to provide a few explanations. I went to Evin prison at 9:00am on July 24th. A soldier by the name of Mohammad Khani escorted me inside. I waited for a long time before I was called in for interrogation. The interrogator read out a few pages of the complaints against me and asked questions regarding the help I provide to adolescents condemned to execution. Although I was not prepared for the questions, I responded from what I knew and thus I was able to resolve for him the areas of ambiguity.  After a few hours, the interrogator called in soldier Mohammad Khani and ordered my release. There were no charges laid against me. The soldier guided me as we passed though many security obstacles in the prison.  I used someone’s phone outside Evin to let my wife Fereshteh Halimi know not to worry and that everything was resolved.  Since I didn’t have my mobile phone on me at that time, I was unable to contact her.

The interrogator of branch 2 had announced that my mobile phone was in my possession [in prison] and that I had escaped. This news is false upon that I never ran away. I have my mobile phone on me. You can review the prison tapes from the closed circuit television sets.

At 5:00pm I went to my office and my secretary informed me that my wife had called. I called her back and she told me that branch 2 of the investigations office had called to summon me again. Since it was after [work] hours, I made the decision to go the next day.

One of my colleagues in the office announced, without telling me the order was issued, that a number of plainclothes agents wanted to see me. [note:]  The special agent  at the interrogator’s office announced to my colleague to not reveal the [newest] summon issued [for me], and my colleague listened to the order. I stepped outside [my office] a few times but no agents came after me. I then attended a meeting that took some time.

At 11:00pm, I called my wife but there was no answer. I got worried and called her father. He said that they had gone to the office to pick up the car. The car that my wife normally drives belongs to my father-in-law. She uses it to perform her daily routine. Since I didn’t take my car with me, I gave it to [my wife] to use [Editor’s note: At this point, Mostafaei explains that there is a witness to verify the whereabouts of Fereshteh Halimi]. I called again a few minutes later and my father-in-law told me that his children were arrested and transferred to Evin prison.

Mr. Jafari Dolatabadi,

After hearing this news I was very upset and wanted to go to Evin prison but I could not stand so much lawlessness and the violation of basic human rights. Despite the arrest of the person I love most in my life, I decided to never set foot in a judicial office where the interrogators do not abide by basic laws like the principle of personal crime and punishment, charges need to follow formalities, charges require a legal basis (hostage taking is never legal), just prosecutions, the principle of neutrality, and hundreds of other principles that have been violated. I will not turn myself in until agents at the investigations office find me in the solitary home I built for myself.

Mr. Jafari Dolatabadi,

You know very well that issuing arrest warrants requires certain preconditions. My case is excluded from those conditions considering my occupation, place of living, and my work are all public. Also in all cases of prosecution, first the accused is summoned and if he/she does not appear, then an arrest warrant is issued. Arrest warrants are never issued without summons. This was the case when I was first summoned and I did appear at Evin prison. If it was needed, the interrogator could have issued another summon for more questioning or he could have summoned me by phone and I would have appeared again. Was any research performed to find out under which law my arrest warrant was issued? I am sure that the interrogator who works for you has not even bothered to read the judicial laws even once. This is why my wife and her brother were illegally taken hostage; unless we believe that there are people who consider themselves above the law and are able to do whatever they wish.

Mr. Jafari Dolatabadi,

The interrogator who works for you or other agents who share your power have not only acted against the law but they have not even employed any moral conscious. They have taken away a beautiful six year old girl from her parents and have left her stranded. Through the illegal and immoral actions taken by security agents, my Parmida has lost both her parents. I do not believe any Muslim can take a child away from his/her mother in this way. It was announced that until Mohammad Mostafaei turns himself in, the other two won’t be released. Mr. Prosecutor, what part of our judicial code does this belong to? More importantly, I ask the interrogators who played a role in the arrest of my wife and brother-n-law: if you are a Muslim, please tell me where in the Holy Sharia laws does it state that an innocent mother whose only concern in life is raising her child can be taken away so cruelly? I swear to God that this is not part of Islam.

My brother-in-law Farhad Halimi recently wed and was starting his new life. He had studied hard for one year in order to participate in Thursday’s national university exams. But the illegal arrest made the last year a waste since he had to miss the exam.

Mr. Prosecutor,

For the past few years all my efforts went toward saving people who did not deserve to die. I was so occupied with saving these people that I hardly was able to see my wife and daughter. I was able to save the lives of 18 adolescents who were condemned to death, sometimes by raising funds for their bail. This is a service to my country. I have also saved many older people. I asked the former head of judiciary on numerous occasions for pardons on cases of stoning and my requests were accepted. My bigger goal was to convince the judicial judges not to step beyond the boundaries of the law. I am willing to show you hundreds of judicial cases where the deputy district attorney, the interrogators, and judges abused their powers to issue unjust sentences, just like my case.

For someone who has always worked toward justice and the interests of the Islamic Republic, is this the way I am paid back for my God loving and human loving actions?

Mr. Dolatabadi,

Since you are the highest ranking official in the Tehran prosecutor’s office, I am asking you to guide the interrogator to stop these actions and release my wife and brother-in-law  from captivity and hostage-taking. You should know that once the court and the prosecutor’s office puts forward a just case for my trial I will appear in court, even though I am completely innocent, and I will accept and endure any verdict.

At the end I need to remind you that in the past year agents from the Ministry of Intelligence have summoned me by phone and I have answered their questions. If I were to be summoned again, I would have undoubtedly appeared again. But now that these actions have taken place, I am forced to endure separation from my dear wife and child and my respectable family in an effort to establish rule of law in our country.

I leave you and your interrogator at the mercy of God, the creator. I hope that you won’t let my child cry for her mother. She is not eating food and wants her mother back. She needs to hug her mother. If my daughter gets hurt from the separation from her mother, then that is a sin you have committed. If you believe in judgment day, free the two people who have not committed any sins. It’s unjust and against our judicial laws to arrest them.

Mohammad Mostafaei,

Husband of Fereshteh Halimi

اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید همسرم و برادرش را آزاد کنید | رهانا

خبرگزاری حقوق بشر ایران – رهانا

محمد مصطفایی، وکیل دادگستری که از ابتدای هفته گذشته همسر و برادرش، فرشته حلیمی و فرهاد حلیمی در بازداشت به سر می‌برند، نامه‌ای به دادستان تهران نوشته است.

فرشته حلیمی و فرهاد حلیمی همسر و برادر همسر محمد مصطفایی، وکیل دادگستری و از فعالان حقوق کودک، از ابتدای هفته گذشته در بازداشت به سر می‌برند و تاکنون با خانواده خود تماسی نگرفته‌اند.

به گزارش رهانا، بازداشت افراد خانواده‌ی محمد مصطفایی در حالی رخ داد که شنبه‌ی هفته‌ی گذشته وی به دادسرای زندان اوین احضار شد و در مورد فعالیت‌هایی که در مورد نوجوانان محکوم به اعدام انجام داده بود، از او سوالاتی پرسیده شد.

فردای همان روز از طریق تلفن، وی را احضار کردند که پیش از حاضر شدن در آن‌جا، همسر و برادر همسرش را بازداشت کردند.

این بازداشت که به خاطر فشار بر محمد مصطفایی انجام شده سبب نوشتن نامه‌ای از سوی او به دادستانی تهران شده است. متن این نامه که در اختیار خبرگزاری رهانا، قرار گرفته به شرح زیر است:

به نام خدا

جناب آقای جعفری دولت آبادی دادستان عمومی و انقلاب تهران

با سلام

بازپرس شعبه دوم دادسرای شهید مقدس، همسر مهربان و رنج کشیده و بی گناه مرا به همراه بردارشان از روز شنبه دوم مرداد ماه، به ناحق و برخلاف اصل شخصی بودن جرایم و مجازاتها به بند کشیده و اعلام می کند تا هنگامی که اینجانب خود را معرفی نکنم وی را آزاد نخواهد کرد و به گونه ای با سوءاستفاده از قدرت خود و با اعمال سلیقه شخصی این دو عزیزم را به گروگان گرفته اند.

جناب آقای جعفری دولت آبادی؛

در روز چهارشنبه بیست و نهم تیر ماه، احضاره ای به دفتر اینجانب ارسال و به صورت قانونی ابلاغ شد. متن احضاریه حکایت از آن داشت که ظرف سه روز جهت پاره ای از توضیحات خود را به شعبه دوم بازپرسی معرفی کنم. در روز مقرر ساعت نه صبح به زندان اوین رفتم. سرباز محمدخانی با دیدن احضاریه، مرا به داخل هدایت کرد. مدت طولانی منتظر ماندم و سپس به بازپرسی فراخوانده شدم. بازپرس شعبه در چندین برگ صورتمجلس به صورت مشروح و مفصل در خصوص کمک به نوجوانان در معرض اعدام سئوالاتی را مطرح نموده و با وجودی که از قبل اطلاعی از سئوالات مطروحه نداشتم به ذهنم مراجعه کرده و تمام ابهامات بازپرس را مرتفع کردم. پس از چند ساعت بدون اینکه ایشان اتهامی تفهیم نماید سرباز محمد خانی را صدا زده و دستور دادند که آزاد شوم. با هدایت سرباز وظیفه از موانع خطیر و رد نشدنی دادسرای اوین خارج شده و از طریق تلفن فردی که در بیرون از زندان بود به همسرم فرشته حلیمی اطلاع دادم که نگران نباشند، موضوع حل و فصل شده است. پس از آن چون تلفن همراهم در نزدم نبود نتوانستم با همسرم تماس گیرم ( بازپرس شعبه دوم به مراجعه کننده گان اعلام نموده است که تلفن همراهم در زندان است و اینجانب فرار کرده ام. این موضوع کذب محض است وهرگز فرار نکرده و تلفن همراهم نزد خودم است می توانید به حافظه دوربین های مدار بسته زندان مراجعه کنید) ساعت پنج بعد از ظهر به دفتر کارم مراجعه کردم و منشی دفتر اعلام نمودند که همسرم تماس گرفته است. با وی تماس گرفتم و ایشان اعلام کردند که از شعبه دوم بازپرسی تماس گرفته شده و شما باید به بازپرسی بروید من هم چون خارج از وقت اداری بود، با خود قرار گذاشتم تا روز بعد به بازپرسی مراجعه کنم. یکی از همکاران دفتر بی آنکه بگوید جلبی برایم صادر شده است. ( مامور ویژه دادسرای شهید مقدس به وی اعلام کرده بود که نگوید جلبم صادر شده است و وی به این دستور توجه نموده بود) اعلام کرد که چند نفر مامور لباس شخصی با من کار داشتند. بنده چندین بار به بیرون دفتر رفته و برگشتم و هیچ ماموری به سراغم نیامد. متعاقبا در جلسه ای شرکت کرده و زمان سپری شد. ساعت ۲۳ به تلفن همراه همسرم زنگ زدم. ایشان پاسخی ندادند. نگران شدم و با پدر ایشان تماس گرفتم. وی گفت برای بردن ماشین به دفتر آمده اند. ( خودروی تحت تصرف همسرم متعلق به پدرش است که در تمام روز با آن کارهای روزمره خود را انجام می دهد ولی چون اینجانب خودروی خود را نبرده بودم به وی دادم تا زمینی را که نیاز به کارشناسی داشت، کارشناسی کند.( کارشناس منتخب حاضر به ادای گواهی است لطفا وی را احظار کنید و اظهاراتش را بشنوید ایشان به خوبی می توانند بر بی گناهی همسرم گواهی دهند چون ایشان شاهد هستند که همسرم به همراه پدرشان همراه ایشان بوده اند) باز هم پس از چند دقیقه مجددا تماس گرفتم و ایشان اعلام کردند که فرزندانشان بازداشت شده و به زندان اوین منتقل شده اند.

جناب آقای جعفری دولت آبادی

پس از شنیدن این خبر بر آشفته شدم و قصد رفتن به زندان اوین را داشتم ولی طاقت اینقدر بی قانونی و نقض حقوق اولیه ای را که یک انسان می تواند داشته باشد، نداشته و ترجیح دادم علیرغم بازداشت عزیزترین گوهر زندگی ام هرگز در مرجع قضایی که بازپرسان آن پایبند به هیچ یک از اصول اولیه ی قانونی از جمله اصل شخصی بودن جرایم و مجازاتها، اصل برائت، اصل قانونی بودن جرایم ” گروگان گیری به هیچ عنوان قانونی نیست” اصل برخورداری افراد از دادرسی عادلانه، اصل بی طرفی قضات و صدها اصل دیگر نیستند شرکت نکنم و خود را نیز معرفی ننمایم مگر اینکه مامورین تحت نظارت بازپرس، کمر همت ببندند و مرا در خانه ی انفرادی که برای خود ساخته ام دستگیر کنید.

جناب آقای جعفری دولت آبادی

حضرتعالی به خوبی می دانید که صدور برگ جلب افراد شرایطی خاصی را می طلبد. که شامل حال اینجانب نمی باشد چرا که شغل، جا و محل زندگی و کارم مشخص بوده ضمن این که در همه پرونده های کیفری ابتدا متهم احضار و در صورت عدم حضور جلب می گردد و هیچ وقت بدوا برگ جلب صادر نمی شود همانطور که در وهله اول برگ احضار صادر گردید و حضور یافتم. بازپرس می توانست در صورت لزوم و نیاز به توضیحات بیشتر ابتدا برگ احضار دیگری صادر کند یا اینکه با توجه به احضار تلفنی اینجانب تحمل می نمود تا پس از اطلاع، در اسرع وقت جهت توضیحات بیشتر به حضورشان می رفتم. آیا تحقیق کرده اید که به استناد چه ماده قانونی حکم به جلب اینجانب صادر شده است. مطمئن هستم بازپرس تحت نظارت شما حتی یک بار به خود این فرصت را نداده است که برای یک بار هم که شده به صورت دقیق قوانین کیفری را مطالعه کند. بر این اساس بوده است که همسر اینجانب نیز به همراه برادرشان به صورت کاملا غیر قانونی به گروگان گرفته شده اند. مگر اینکه قائل باشیم افراد دیگری هستند که خود را بالاتر از قانون دانسته و هر عملی را که مایلند به انجام می رسانند.

جناب آقای جعفری دولت آبادی

بازپرس تحت نظارت شما یا دیگر مامورینی که دستی بر قدرت شما دارند نه تنها بر خلاف قانون عمل کرده اند بلکه به هیچ عنوان وجدان و اخلاق را سر لوحه اعمال خود قرار نداده اند. دختر نازنین و با محبت شش ساله ای را از مادر و پدرش گرفته اند او را آواره کرده اند.

پارمیدای من امروز توسط جلب و بازداشت بدون حکم قضایی، غیر قانونی و غیر اخلاقی مامورین امنیت و دستور برخلاف قانون بازپرس شعبه، بدون پدر و مادر شده است. بعید می دانم مسلمانی بتواند فرزندی را به اینگونه از مادرش بستاند و بعد می گویند تا زمانی که محمد مصطفایی نیاید این دو آزاد را نخواهند کرد. آقای دادستان در کجای قانون چنین مقرره ای پیش بینی شده است و از همه مهم تر اینکه از بازپرسان و دیگران که در پرونده همسرم و برادرش دستی دارند می پرسم که شما مسلمانید بگویید در کجای شرع مقدس آماده است که مادری بی گناه و مظلوم را که تمام هم و غمش در زندگی مشترک تربیت فرزندش بوده است را اینگونه ناجوانمردانه از فرزند دلبندش جدا کنید. به خدا قسم این رسم مسلمانی نیست.

فرهاد حلیمی برادر همسرم که به تازگی عقد کرده بود و میخواست زندگی جدیدی را آغاز کند یک سال زحمت کشیده بود تا در کنکور پنجشنبه مورخ ۷/۵/۸۸ شرکت کند اما متاسفانه این بازداشت غیرقانونی باعث شده که تمام زحمت های یک ساله اش به هدر رود و از این امتحان مهم زندگی باز بماند.

جناب آقای دادستان

چند سالی است که تمام فکر و ذکرم نجات جان انسانهایی بوده است که مستحق مرگ نبوده اند. و به علت مشغله کاری جهت جان این افراد، همسر و فرزند عزیزم را به ندرت می دیدم. در این راه توانسته ام جان هجده نفر از نوجوانانی که در آستانه مرگ قرار داشتم به انحاء مختلف و در برخی از مواقع با جمع آوری دیه نجات دهم و خدمتی برای کشورم نمایم و نیز افراد بسیاری را که سنین بالاتر داشته اند نجات داده ام و بارها و بارها از ریاست پیشین قوه قضاییه درخواست عفو محکومین به سنگسار را کرده ام و مورد قبول نیز واقع می گردید. مهم تر اینکه تمام هدفم این بود که قضات دادگستری را مجاب کنم که بر خلاف عدالت قضایی قدم برندارند. حاضرم صدها پرونده قضایی را به نظرتان برسانم که دادیار، بازپرس و قاضی صرفا بر اساس سوء استفاده از قدرت خود همچون پرونده حاضر حکم و دستور ناعادلانه صادر کرده اند. و حال این گونه عمل کردن مرجع قضایی نسبت به کسی که همیشه در جهت رعایت عدالت و منافع جمهوری اسلامی قدم بر می داشت، پاداش اعمال خداپسندانه و بشردوستانه اینجانب است.

جناب آقای دولت آبادی

از شما به عنوان بالاترین مقام دادسرای عمومی و انقلاب تهران می خواهم که بازپرس رسیدگی کننده به پرونده اینجانب را ارشاد کنید که دست از این رویه ناپسند بردارد وهمسرم و برادر ایشان را از بند و گروگان گیری رها کنند و بدانید در صورتی که دادگاه و دادرسی عادلانه ای برای محاکمه اینجانب که هیچگونه اتهامی متوجه ام نیست تشکیل گردد خود را معرفی خواهم نمود و در این صورت هر گونه مجازاتی را به دیده منت می پذیرم و تحمل خواهم کرد.

در آخر لازم به توضیح است که در یک سال گذشته توسط مامورین وزارت اطلاعات به صورت تلفنی احضار شده و پاسخ ابهامات آنان را داده ام و اگر این بار نیز احضار می شدم شک نداشته باشید که مراجعه میکردم ولی حال که این گونه رفتار شده است ناچارم دوری همسر و فرزند عزیزم و خانواده محترمم را تحمل کنم تا شاید قانون عادلانه در کشورمان حکم فرما شود.

شما و بازپرس شعبه ی دوم دادسرای شهید مقدس را به خداوند جان آفرین می سپارم. امیدوارم نگذارید فرزندم بیش از این در غم فراق مادر بی تابی کند و لب به غذا نزد که مادرش را می خواهد تا در آغوش بگیرد که اگر بی تابی وی صدمه ای بر او وارد کرد، گناهی مرتکب شده اید که بخشودنی نیست. اگر به روز قیامت اعتقاد دارید این دو را که مرتکب هیچ گناهی نشده اند آزاد کنید. انصاف نیست که آنان به خاطر اعمال برخلاف قانون مرجع قضایی که در اصل صالح به رسیدگی به موضوع مطروحه نبوده است به ناحق و ناروا مجازات شوند.

محمد مصطفایی همسر فرشته حلیمی

خبرگزاری حقوق بشر ایران – رهانا

  • Balatarin
    Tags: , , , , , , , , ,



    1. The Latest from Iran (2 August): Mousavi-Karroubi Meeting | Enduring America
    2. Mohammad Mostafaei Applies for Asylum in Turkey + A Letter to His Wife and Daughter on their Birthdays | Persian2English
    3. Hengameh Shahidi Writes Open Letter from Prison About Lawyer Mohammad Mostafaei | Persian2English

    Leave a Response