Persian2English

Persian Report by Radio Farda | September 7, 2010
Translation by Hamid Yazdanpanah for P2E

Mansour Osanloo is the chairman and founding member of the Tehran and Suburbs Vahed Bus Workers Syndicate. About three years ago he was accused of acting against national security and spreading propaganda against the Iranian regime. He has been condemned to five years in prison. Last month, one more year was added to his previous sentence while he remains in prison.

Masour Osanloo who is well known among international union workers, suffers from several severe health conditions in prison. Fatemeh Golgazi, the mother of Mansour Osanloo, speaks with Radio Farda and talks about her son’s condition.

Fatemeh Golgazi: I was able to see him about 15 days ago when I heard one more year was added to his previous five-year sentence. I take anti-depressant pills to [deal with] my distress.

Radio Farda: What was Mr. Osanloo’s condition in your last visit with him?

Fatemeh Golgazi: Well, because of Ramadan and the fact that everyone is fasting, he was a little tired and was not his usual self. I asked him why they had added one more year to his sentence. He answered, “Mother, you know I am innocent.”

Radio Farda: What was the reason that Mr. Osanloo’s attorney was unable to take a look at his file and be present at the court?

Fatemeh Golgazi: At first the attorney was not allowed to have any visits with him. Then after his insistence he was able to visit my son. We requested to see my son’s file but they denied this request. We were never able to be present in court or get any information about the case. They do whatever they want in prison without consulting other authorities.

Radio Farda: Is Mr. Osanloo in Rajai prison’s general ward?

Fatemeh Golgazi: He is with political prisoners arrested before and after the election. I can go and visit him every 15 days, but the [distance] is too far and I am an old woman. I get tired so I visit my son once a month or sometimes every two months.

Radio Farda: Do you call him or does he call you from prison?

Fatemeh Golgazi: Unfortunately I have not had any calls from him in the past fiver or six days. I have not heard his voice to see how he is doing. But because I am aware of his health condition and the fact that it is Ramadan, I know he is suffering. I know it [because]  I am a mother…

Radio Farda: Mrs. Golgazi,  the fact that a medical commission voted in favor of your son’s release from prison because of his severe health problems, do you believe his release will happen soon?

Fatemeh Golgazi: Well, instead of releasing him, they gave him an additional year in prison, adding to his previous five years. My son is innocent. They are wasting his life…

Radio Farda: What is your message to authorities?

Fatemeh Golgazi: I am asking them to release my son as soon as possible. He is innocent.  He is wasting his life in prison. They need to reconsider his case and see why this is happening to him. I have sent letters to different authorities. They do not respond to any of them. They do not pay any attention to his case, but I will not give up. I will do everything I can as long as I live. We will see what happens. They do not listen to me. I just want to see my son freed as soon as possible. He has lost weight, his hair is graying, and his health is deteriorating.

I am a mother, I feel it. My son is not doing well mentally and physically. I am asking authorities to do something to free him from prison.

مادر منصور اسانلو: مسئولان هر چه زودتر پسرم را آزاد کنند

منصور اسانلو رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که حدود سه سال پیش به اتهام اقدام علیه امنیت داخلی و تبلیغ علیه نظام به پنج سال حبس محکوم شده بود، چند هفته پیش، یکسال دیگر به دوره حبسش اضافه شد و همچنان در زندان است.

منصور اسانلو که در میان اتحادیه های بین المللی کارگری شخصیتی شناخته شده است، در زندان دچار ناراحتی‌های حاد مختلفی است. «فاطمه گُلگَزی» مادر منصور اسانلو در گفت وگو با رادیو فردا، از وضعیت فرزندش و ملاقات اخیر خود با وی می گوید.

فاطمه گُلگَزی:‌پانزده روز پیش توانستم به ملاقاتش بروم، آن هم در حالی که بدون دلیل یک سال حکم زندان او را افزایش داده اند. من هم از غصه قرص اعصاب خورده بودم.

وضعیت آقای اسانلو در آخرین ملاقاتی که با ایشان داشتید چگونه بود؟

خوب از آن جایی که ماه رمضان بود و مثل این که همه روزه هستند، کمی  کسل بود و مثل همیشه نبود. گفتم: مادر، برای چی به شما دوباره یک سال زندانی دادند، گفت که مادر خودت میدانی دیگر، بی گناه،  به من دوباره یکسال زندانی دادند.

به چه دلیل وکیل آقای اسانلو امکان نیافتند که پرونده را ببینند و در دادگاه حضور پیدا کنند؟

وقتی رفته بودند، اول اینکه راهشان نمی دهند، به سختی راه می دهند. (منصور) اسانلو گفت که فقط آمدند من را دیدند. بعد می گویند که ما می رویم حالا که پرونده را ببینیم. هر کاری می کنند را هم نشان نمی دهند. لابد حالا پرونده ای باید وجود داشته باشد که نشان بدهند. گفته بودند  شما حق دیدن پرونده را ندارید. اصلا هیچ موقع ما دادگاهی ندیدیم. هیچ موقع هیچ اطلاعی به ما نمی دهند. خودسرانه این کار را می کنند. مثل اینکه خود زندانبان ها این دفعه این کار را کردند، یعنی خودشان بریدند و خودشان هم دوختند برای پسر من.

آقای اسانلو اکنون در زندان رجایی شهر در بند عمومی هستند؟

پیش سیاسی های قبل از انتخابات و بعد از انتخابات است. ما پانزده روز یک بار می توانیم برویم که خیلی راه دور است. مثلا چون یک مادرم و خیلی خسته می شوم، ماهی یک بار یا دو ماهی یک بار می روم.

تماس تلفنی دارید با آقای اسانلو، یا ایشان تماس تلفنی با منزل و با شما دارند؟

متاسفانه الان پنج، شش روز هست که به من زنگ نزدند. صدایشان را نشنیدم که بدانم حالشان چطور است. منتهی می دانم که به خاطر این قلب و کمر و دیسک و این ها، ایشان چون ماه رمضان هم هست، خب خیلی زجر می کشند، این را من می دانم واقعا، چون یک مادرم.

خانم گلگزی، با توجه به این که پیشتر یک کمیسیون پزشکی به دلیل وضعیت جسمانی و ناراحتی های حاد آقای اسانلو طی گزارشی رای به آزادی ایشان داده بود، آیا تصور می کنید این امر محقق شود؟

متاسفانه عوض اینکه ایشان را آزاد کنند، پسر من گفت اتفاقا یک سال هم زندانی به من اضافه کردند و من دارم اینجا بیگناه یک سال زندانی می کشم. یعنی یک سال از عمر بچه من باز دوباره بیهوده از بین دارد می رود.

شما به عنوان مادر آقای اسانلو، رییس هیات مدیره سندیکای شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه چه خواسته ای از مسئولان و چه پیامی برای آنها دارید؟

من اتفاقا از مسئولان می خواهم که هر چه زودتر بچه من را آزاد کنند. بچه من بیگناه آنجا افتاده، آخر پنج سال از  عمرش بیهوده از بین رفت، الان یکسال هم اضافه کرده اند.

یک بررسی بکنند و ببینند آخر برای چه؟ بعد هم جواب این نامه های من را یک بار این ها نداده اند. تمام دادگاه ها، به تمام سران (نظام) من نامه نوشته ام، شاید اصلا پاره کرده باشند ریخته باشند دور، بگویند مثلا اصلا اینها پیگیر نیستند. یعنی تمام مدت، آن چه که پنج سال، ما پیگیر این بچه بودیم و هستیم و تا جان در بدنم هست هستم، که ببینم آخر می خواهند چکار کنند.

اصلا گوش نمی دهند به حرف من، فقط میخواهم هر چه زودتر ایشان را آزاد کنند، هر چه زودتر برای این که ایشان بالاخره خسته شده اند، بالاخره موهای سرشان سفید شده، لاغر شده اند، قلبشان است، ریه هایش است. من یک مادرم. می فهمم. (منصور اسانلو) خیلی گرفته است. از نظر روحی خوب است البته اما بالاخره در زندان است، جسمش ناراحت می شود. من هر چه زودتر از مسئولان می خواهم یک فکری برای آقای اسانلو کنند و هر چه زودتر آزاداش کنند.

راديو فردا