Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Families of Political Prisoners Punished: Interview with Ahmad Karimi’s Mother

September 22, 2010

Persian Report by Kaleme | September 18, 2010
Translation by Abu Xales for P2E

It takes nine hours to travel to Qonbad-e Qabus prison to meet Ahmad Karimi. But Ahmad’s mother, Fatemeh Baghcheghazi, does not believe she will be able to travel so far every week to meet her son. She says that she does not have the means to pay for the expenses [to exile]. Ahmad’s family is very poor. They were unable to pay the $60 USD amount requested by the prison for Ahmad’s travel expenses. The family was only able to provide $30 USD by borrowing the money.

Ahmad Karimi, a [young carpenter] detained in the post-election protests, was sent to exile in Qonbad-e Qabus prison three weeks ago. Ahmad’s mother is old and she is always eager to meet her son. She says it is not only the political prisoners that are punished, but it seems that they also aim to punish their families. This is not fair.

Ahmad Karimi is a political prisoner who was first sentenced to death. In the Appeals Court, his sentence was reduced to 15 years imprisonment in exile. His family did not expect the sentence to be carried out.

Recently the opposition website Kaleme published an interview with mother of a political prisoner sentenced to 15 years imprisonment in exile.


Kaleme: How did you get the news about the exile of your son to Qonbad-e Qabus?

Fatemeh Baghcheghazi: Three weeks ago, Ahmad called his sister and said that they were going to send him to exile in Qonbad-e Qabus. He said he needed $60 USD to be transferred to his account. We talked to the officer who had let Ahmad use the phone and asked them to wait until we can come and visit Ahmad before he leaves. Our request was ignored, and on a Friday afternoon, Ahmad called to inform us he had arrived at Qonbad-e Qabus prison.

Kaleme: What was the $60 USD for?

Fatemeh B: This was the amount that was needed to be paid to cover Ahmad’s travel cost and food during the trip to exile. Imagine, they send a prisoner to exile at his own costs. It is funny that the prisoner has to pay a ticket for his transfer. However, we could not pay the entire sum and could only transfer $30 USD to his account.

Kaleme: Is it true that they have taken Ahmad’s personal belongings away from him in Evin prison?

Fatemeh B: Yes, this is true. My son was sent to exile with nothing but the clothes he was wearing. They did not give him the rest of his personal belongings.

Kaleme: Have you had any more contact with Ahmad after he was sent to exile in Qonbad-e Qabus?

Fatemeh B: Yes. He can call us every afternoon. However, Ahmad is not feeling good. He is suffering from a severe cold and he has lost his voice. He can hardly speak. The change in climate and his longing [to be back in Tehran] has put him in his current state.

Kaleme: Does he complain about his situation?

Fatemeh B: Ahmad is not the type of person who complains. Even when he was in Evin prison, he used to present a smiling face to assure us that he is fine. Once, he was unable to control himself and I saw him burst into tears. What do you expect from a mother who sees all this? I have also been ill since the exile of my son. I cannot get any sleep and I have headaches that make me feel like my head can explode any second. I have not seen my son in six months. They sent him to exile and they did not allow me to see him and hug him before he left. What has my son done wrong? And if he has done any wrong, why do they make the families suffer also? What have we done?

Kaleme: Which days can you visit your son and how would you go from Islam Shahr (south of Tehran) to Qonbad-e Qabus?

Fatemeh B: Mondays are the visit days. I do not know how to cope with having my son being so far away. Prison is prison. What is the difference between Evin or Qonbad? Why did they send him to exile to such a distant place? It takes nine hours to go from Islam-Shahr to Qonbad and it is quite expensive. I cannot go there every week. I have even thought of moving there to be close to him. But I am a stranger there. How can an old woman like me be there on her own?

Kaleme: What are the charges against your son?

Fatemeh B: Three years ago, my son traveled illegally to Kurdistan in Iraq and stayed there for some months. When he came back, after being interrogated for weeks by the Ministry of Intelligence, he was told that there were no charges laid against him. After this he continued with his merchant business. He was detained again during the post-election incidents. We were very surprised. He was put under pressure to make false confessions in a televised court session. They had told him that they would set him free if he confessed. My son falsely confessed under pressure. He is charged with Moharebeh (waging war against God) for having contact with illegal groups. The [accusation] is completely baseless.

» گفت و گو با مادر یک زندانی محکوم به 15 سال حبس در تبعید

خانواده های زندانیان سیاسی مجازات می شوند

چکیده : برای ملاقات با احمد نه ساعت راه را باید بروی تا به زندان گنبد کاووس برسی . اما فاطمه باغچه غازی، مادر احمد بعید می داند که توان آن را داشته باشد که هر هفته بتواند برای ملاقات به انجا برود . چرا که حتی از نظر اقتصادی هم توان رفتن به گنبد را ندارد. خانواده کریمی از نظر اقتصادی در فقر شدید به سر می برند ،آنچنان که وقتی از زندان با آنها تماس می گیرند که 60 هزار تومان به عنوان هزینه سفر برای فرزندشان واریز کنند تنها می توانند سی هزار تومان را با قرض فراهم و برای او واریز کنند.

کلمه: سه هفته از تبعید احمد کریمی ،زندانی سیاسی حوادث انتخابات به زندان گنبد کاووس می گذرد و مادر پیر این زندانی سیاسی ۳۱ ساله که از دوری فرزندش بی تاب است؛ می گوید در این جریان هدف ، تنها مجازات زندانیان سیاسی نیست بلکه خانواده های این زندانیان هم به مراتب بیشتر مجازات می شوند و این دور از انصاف است .

برای ملاقات با احمد نه ساعت راه را باید بروی تا به زندان گنبد کاووس برسی . اما فاطمه باغچه غازی، مادر احمد بعید می داند که توان آن را داشته باشد که هر هفته بتواند برای ملاقات به انجا برود . چرا که حتی از نظر اقتصادی هم توان رفتن به گنبد را ندارد. خانواده کریمی از نظر اقتصادی در فقر شدید به سر می برند ،آنچنان که وقتی از زندان با آنها تماس می گیرند که ۶۰ هزار تومان به عنوان هزینه سفر برای فرزندشان واریز کنند تنها می توانند سی هزار تومان را با قرض فراهم و برای او واریز کنند.

احمد کریمی، زندانی سیاسی که به اعدام محکوم شده بود در دادگاه تجدید نظر ، محکومیتش به ۱۵ سال حبس توام با تبعید به گنبد کاووس تقلیل یافت. اما خانواده کریمی انتظار نداشتند که این حکم اجرا شود .

خبرنگار کلمه ،گفت و گویی با مادر احمد کریمی انجام داده است :

چگونه از تبعید پسرتان به شهرستان گنبد کاووس خبردار شدید؟

سه هفته پیش ، احمد به خواهرش زنگ زد و گفت که می خواهند او را به گنبد کاووس تبعید کنند و به ۶۰ هزار تومان پول نیاز دارد که ما باید زودتر به حسابش واریز کنیم. ما هر چه به سربازی که تلفنش را در اختیار احمد گذاشته بود، اصرار کردیم ک صبر کنند تا ما بیاییم احمد را ببینیم فایده ای نداشت. بعدازظهر جمعه احمد از گنبد کاووس به ما زنگ زد که به زندان آن شهرستان رسیده است.

۶۰ هزار تومان پول برای چه بود؟

این پول کرایه ماشین و خورد و خوراک احمد برای بین راه بوده . فکر کنید زندانی را با پول خودش به تبعید می برند و این خیلی خنده دار است که کرایه ماشین را خود زندانی باید بدهد. هر چند ما هم نتوانستیم این پول را فراهم کنیم و تنها ۳۰ هزار تومان توانستیم به حسابش واریز کنیم.

گفته می شود همه وسایل احمد را در زندان اوین ضبط کرده اند. آیا این درست است؟

بله. پسرم را تنها با یک دست لباسی که بر تنش بود به گنبد تبعید کردند و بقیه وسایلش را به او ندادند .

از وقتی که احمد به گنبد تبعید شده ،آیا تماسی با شما داشته است؟

بله. او می تواند هر روز عصر به ما تلفن بزند . منتهی حال احمد بسیار بد است. او به سرماخوردگی شدید مبتلا شده و اصلا صدایش در نمی آید. تغییر آب و هوا و دلتنگی پسرم را به این روز انداخته است.

آیا از این اوضاع گلایه ای هم می کند؟

احمد ، هیچ وقت در زندگی اش گلایه نمی کرد . حتی موقعی که در اوین بود همیشه سعی می کرد خودش را خندان وشاد نشان بدهد و به ما اطمینان خاطر می داد که حالش خوب است . اما برای اولین بار دیدم که بغض احمد ترکید و گریه کرد. چه انتظاری دارید از یک مادری که این صحنه را می بیند؟ من هم از زمان تبعید پسرم مریض شده ام. شب ها خوابم نمی برد و سرم آنقدر درد می گیرد که هر لحظه احساس می کنم می خواهد منفجر شود. شش ماه است ملاقات حضوری با پسرم نداشتم و بدون بغل کردنش و بدون دیدنش او را به گنبد تبعید کردند . آخر گناه پسرم چیست؟ حتی به فرض اینکه او گناهی مرتکب شده باشد اما چرا اینقدر خانواده ها را عذاب می دهند؟ خانواده ها دیگر چه گناهی کرده اند؟

زمان ملاقات با پسرتان چه روزهایی است و از اسلام شهر در جنوب تهران تا گنبد کاووس را چگونه می خواهید بروید؟

دوشنبه ها وقت ملاقات است . واقعا هنوز نمی دانم که چطور می توانم دوری پسرم را تحمل کنم. اخر زندان ، زندان است و چه فرقی می کند اوین باشد یا گنبد . پس چرا پسر مرا به راه دوری مثل گنبد تبعید کرده اند؟ از اسلام شهر تا آنجا نه ساعت راه است و هزینه رفت و آمدش هم بسیار گران است و نمی توانم هر هفته به ملاقات پسرم بروم . می خواستم بروم آنجا زندگی کنم تا نزدیک احمد باشم . اما شهر غریب است و من پیرزن چگونه می توان تک و تنها زندگی کنم؟

اتهام فرزندتان چیست؟

پسرم سه سال پیش سفری غیرقانونی به کردستان عراق داشت و چند ماهی هم آنجا بود .وقتی بازگشت چند هفته ای وزارت اطلاعات از او بازجویی کرد و در آخر به او گفتند تو از نظر ما مشکلی نداری و می توانی بروی دنبال زندگی ات.پسرم دوباره به همان کار نجاری اش مشغول شد که با اتفاقات انتخابات دوباره بازداشتش کردند که ما خیلی تعجب کردیم و تحت فشار از او اعترافات خلاف واقع در دادگاه تلویزیونی گرفتند .به او گفته بودند اگر به چیزهایی که ما به تو می گوییم اعتراف کنی آزادت می کنیم و پسرم تحت فشار به مسائلی اعتراف کرد که اصلا واقعیت نداشت.اتهام پسرم محاربه از طریق ارتباط با گروههای غیرقانونی است اما اصلا واقعیت ندارد

  • Balatarin
    Tags: , , ,

    3 Comments

    Trackbacks

    1. ‘Mourning Mothers’ Supports Mother of Exiled Prisoner Ahmad Karimi, Details of Case Included | Persian2English
    2. ‘Mourning Mothers’ Supports Mother of Exiled Prisoner Ahmad Karimi, Details of Case Included | Planet-Iran.com
    3. Interview with Ahmad Karimi’s Mother | خانواده های زندانیان سیاسی مجازات می شوند « Theziacampaign's Blog

    Leave a Response