Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Zia Nabavi Abused in Exile, Friend Reveals

October 01, 2010

Deutsche Übersetzung auf Julias Blog lesen

Persian Report by Daneshjoo News | September 29, 2010
Translation by Siavosh Jalili for P2E

Wednesday, September 29, 2010

In the wake of Zia Nabavi’s exile to Ahvaz prison, he and his family members are extremely worried. Zia Nabavi is a student at Noshiravani Technical University of Babol, NTUB located in northern Iran.

Ali Taghipour, the former secretary of the Islamic Student Union of NTUB, in an interview with Daneshjoo News, reported on the disturbing and shocking news of severe mistreatment by Ahvaz prison officials toward Zia Nabavi.

Daneshjoo News: It was reported that Zia Nabvai has been transferred to Ahvaz prison. Are you aware of how this was done? Have the prison officials offered any explanation?

Ali Taghipour (AT): On Thursday, Zia, by using an unspecified person’s mobile phone, contacted me and said that he was transferred from Evin prison to a police station. He said, “They want to transfer me to Ahvaz prison.” He asked me to inform his father. He also said not to tell anything to his mother until he calls from Ahvas prison because his mother is severely ill.

Unfortunately, prison authorities transferred him to Ahvaz whimsically and without any coordination with and notice to his family. The move shocked Zia’s cell mates and friends.

Daneshjoo News: Unfortunately, Daneshjoo News has received reports about beatings, battery, and mistreatment of Zia by the [Ahvaz] prison officials. Do you have any information on the details of the harm and harassment Zia has suffered?

TA: Zia contacted me two days after being transferred to Ahvaz Prison. He was very upset about the initial encounters with the guards and the security officials. He said that their treatment was very harsh and repulsive, so much that an interrogation team from Khuzestan Provincial Intelligence Bureau were awaiting his arrival. This team, according to Zia, began to beat him up without saying any words, and then proceeded to read the reports filed by intelligence agents in Tehran and Babol. They told him, “We have heard you are a stubborn person! The interrogators at Babol were very unhappy with you; they were saying you were only providing trickling responses! Since you weren’t straightened out there, they sent you out here so we can straighten you out!”

The interrogators also told him, “This is not Evin where you can do whatever the hell you want. If you dare to issue statements or go on hunger strike, we’ll do something to you that will make you forget your own name!”

Zia’s family as well as himself have written letters to the judicial authorities. I have to say that if one tenth of the support given to certain figures and other dear prisoners who received far less harsh sentences than Zia, was given to him, he wouldn’t be subject to so much injustice and oppression.  Many have forgotten that he is one of the student movement prisoners and a Tahkim-e Vahdat activist.

Daneshjoo News: Some reports indicate that Zia Nabavi is held in solitary confinement. Has he been able to contact his family members or lawyer? What is the latest news on his condition?

TA: Zia, in his phone conversation with me, said, “After the beatings and insults, they transferred me to solitary confinement.” This is how he described the solitary confinement conditions: “I was about to lose consciousness as a result of severe heat. They gave me one dinner and something that resembled breakfast during the entire 48 hours. Then, they transferred me to the security ward of the prison.” Zia Nabavi severely crticized the hygenic and sanitary conditions of this ward: “Out of the three bathrooms, only one is functional. There is only one shower, and it did not have air conditioning for years, so the ward is filled with stench! It is very hot in the ward because there is no cooling system. People of Ahvaz purify their own water, and since there is no purification system in the prison, they only leave the water still at one location so that the mud and the sludge precipitate.”

Zia added that the majority of the prisoners have been accused of being separatists, and there is only one other student activist among them. In the prison, he has found out that the solitary confinement he was sent to is used to punish prisoners who disturb the peace and order inside prison. No news leaves the prison on the conditions of the prisoners, and the authorities treat the prisoners however they want to.

Daneshjoo News: How is the emotional state of Zia’s family? Have they submitted any grievances to the judicial officials?

AT: The family has not succeeded, despite continuous efforts. Even Tehran’s Prosecutor [Abbas Jafari Dolatabadi] promised to help to prevent the transfer of Zia to Ahvaz, but the opposite was done. A little while ago, the family wrote a letter to the prosecutor asking that their son not be transferred to Ahvaz. Zia’s father is a farmer, and he is not able to travel even from north to Tehran, let alone all the way to Ahvaz (a distance of approximately 1100 km away). His family, to be away from any controversy, are living in a village in Semnan. As for the family’s emotional state, I told you about his mother’s physical and emotional state. She is severely ill and her health has deteriorated even further upon hearing the news of her son’s exile. I have to say that I asked Zia to send a letter from prison describing his conditions. Unfortunately, he replied, “Here, the condition is different from Evin.” He can’t send a letter out, and his fear was that if he is ever transferred to solitary confinement, and the phones are disconnected, even if he goes on a hunger strike for 30 days, nobody would have any news of him.

Zia called yesterday and said that after the news about the assault and battery, he was interrogated again, and the director of the prison put a paper in front of him and told him, “Write down that everything is good and in order, and all the news outside is untrue.” Another source of concern for Zia was that he can only visit his family once a week, for only 15 minutes and through a glass window. The family would have to travel 16 hours to go to Ahvaz from northern Iran for this limited visit.

Seyed Zia Nabavi said, “Today, I understand the words of Reza Alijani in the Council to Defend the Right to Education.  He says, “Injustice and oppression is, at times, so unreasonable and abundant that it leaves a person in a state of despair.”

I have never seen Zia so tired and full of sadness. He was always in high spirits during the 474 days he spent in [Evin] prison. Whenever he contacted me, there were no traces of despair in his voice. However, this time, in contrary to the usual, he said, in a broken and hopeless voice, “The charge against me is Enmity with God ‘Moharebeh’ for defending the right to education!”

Daneshjoo News: In the wake of his exile, many of his cell mates in Evin as well as students activists at eight universities in north of Iran have voiced their support for Zia through their statements and writings. They have asked the authorities to end the pressure on him. Do you think this support can be effective in improving his condition?

TA: Certainly supporting a student activist who has been subjected to so much injustice and oppression will not be in vain, but I have to say that if one tenth of the support given to some of the political figures and other dear prisoners, who received much lesser sentences than Zia, were provided to Zia as well, he wouldn’t be subject to so much injustice. Many of the political activists and Zia’s former friends who are outside Iran and have connections to international organizations and take part in various conferences do not mention Seyed Zia Nabavi at all; as though Zia never existed.

At the end, I sincerely thank and appreciate our friends at Daneshjoo News who have constantly been following and reporting the news of the students of northern Iran, in particular Zia.

Amnesty International Stands Up for Zia Nabavi!
Italia

SIGN THE PETITION FOR ZIA NABAVI!

Zia Nabavi Writes to Ayatollah Larijani:
“I Am Not a Mohareb”

Zia Nabavi Writes Detailed Case Report for Ayatollah Larijani

OTHER NEWS

Zia Nabavi Severely Beaten After Transfer to Prison Exile

Zia Nabavi in Critical Condition after Nervous Breakdown in Prison

Zia Nabavi’s Prison Sentence Reduced to Ten Years by Appeals Court

Report: Members of the Council to Defend the Right to Education Remain in Prison

Heavy Bail Amount Forces Zia Nabavi to Remain in Prison

The attack and arrest of the Nabavi Family

Zia Nabavi: starred student sentenced to 15 years in prison and 74 lashes

مصاحبه تكان دهنده علی تقی پور پیرامون تماس تلفنی سیدضیاء نبوی با وی

 

چهارشنبه, ۰۷ مهر ۱۳۸۹

در پی تبعید ضیا نبوی دانشجوی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل به زندان اهواز، وضعیت این دانشجوی زندانی و همچنین شرایط خانواده وی به شدت نگران کننده گزارش شده است.

علی تقی پور دبیر سابق تشكیلات انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل در مصاحبه ای با دانشجونیوز ابعاد تکان دهنده ای از وضعیت وخیم زندان اهواز و برخوردهای صورت گرفته با ضیا نبوی را شرح داده است.

علی تقی پور در مصاحبه خود خواستار توجه فعالین دانشجویی، حقوق بشری و سیاسی نسبت به وضعیت نگران کننده ضیا نبوی شده است.

در خبرها آمده بود که ضیا نبوی به زندان اهواز منتقل شده است. شما از چگونگی ماجرا اطلاع دارید؟ آیا تا کنون مسئولین زندان در این خصوص توضیحی داده اند؟

روز پنج شنبه ضیاء با یك موبایل كه معلوم نبود متعلق به چه كسی بود با بنده تماس گرفت و گفت كه او را از زندان اوین به یك كلانتری منتقل كرده اند. او گفت می خواهند مرا به زندان اهواز منتقل كنند و از من خواست كه به پدرش بگویم. گفت فعلا تا خودم از زندان اهواز زنگ نزدم کسی‌ به مادرش چیزی نگوید چون مادرش به شدت بیمار است.

متاسفانه مسئولین زندان كاملا اتفاقی و بدون هیچ گونه هماهنگی با خانواده ضیاء او را به اهواز منتقل كردند تا حدی كه این خبر باعث شوك دوستان و همبندان ضیاء شد.

متاسفانه گزارش هایی مبنی بر ضرب و شتم ضیا و رفتار نامناسب با وی از سوی مسئولین زندان، به دانشجونیوز ارسال شده بود. در خصوص جزئیات اذیت و آزار وی اطلاعی دارید؟

سید ضیاء پس از ۲روز از زندان اهواز تماس گرفت و از برخورد اولیه زندانبانان و مسئولین امنیتی بسیار ناراحت بود و گفت برخورد های اولیه بسیار تند و زننده بود تا حدی كه در بدو ورودش به زندان یک تیم بازجویی از اداره اطلاعات استان خوزستان منتظر او‌ بودند . این تیم بازجویان بنا به گفته سید ضیاء ابتدا بدون هیچ کلامی اورا مورد ضرب و شتم قرار دادند و بعد شروع به خواندن گزارشات اداره اطلاعات در تهران و بابل كردند و به او می گفتند: “شنیدیم آدم کله شقّی هستی‌! بازجویان اداره اطلاعات بابل به شدت از تو شاكی بودند كه تو در بازجوئی ها مثل قطره چكان پاسخ می دادی!! چون تو در آنجا آدم نشده ای تو را به اینجا فرستادن تا ما آدمت كنیم!”

بازجویان در ادامه به او گفتند: “اینجا اوین نیست كه هر غلطی كه خواستی بكنی! اگر بخواهی بیانیه بدهی یا اعتصاب غذا بكنی بلائی به سرت می آوریم كه اسمت را فراموش كنی!”

 

خانواده ضیاء و خودش بارها به مقامات قضائی نامه نوشتند اما در مورد تاثیر حمایت ها باید بگویم اگر یك دهم حمایت هائی كه از برخی از چهره ها و دیگر عزیزان دربند كه به مراتب كمتر از سید حكم خوردند، از ضیاء می شد اینطور در حق او به عنوان یك دانشجوی شهرستانی ظلم نمی شد. بسیاری فراموش كرده اند كه او از زندانیان جنبش دانشجوئی و از فعالان دفتر تحكیم بوده است.

گزارش هایی ارسال شده از نگهداری ضیا نبوی در سلول انفرادی حکایت دارد. آیا وی تا کنون توانسته است با اعضا خانواده یا وکیل خود تماس بگیرد؟ از آخرین وضعیت ضیا چه اطلاعی دارید؟

سید ضیاء در مكالمه تلفنی با بنده گفت: “پس از ضرب وشتم و توهین هائی كه به من كردند مرا به بند انفرادی منتقل كردند. وی شرایط بند انفرادی را اینگونه توصیف كرد: “از شدت گرما داشتم بیهوش می شدم فقط یك وعده شام و یك چیز به جای صبحانه در طول ۴۸ ساعت به من دادند و بعد من را به بند امنیتی زندان منتقل كردند”.

سید ضیاء نبوی با انتقاد شدید از وضعیت بهداشتی بند گفته است: “از سه سرویس بهداشتی موجود دربند، تنها یكی سالم است و فقط یك حمام دارد و سال ها بود كه تهویه نداشت، برای همین به شدت درون بند بوی تعفن می دهد! اینجا هوا دربند به شدت گرم است چون هیچ سیستم خنك كننده وجود ندارد. آب اهواز را مردم خودشان تصفیه می كنند و در زندان چون دستگاه تصفیه وجود ندارد تنها آب را می گذراند ساكن باشد تا لجن آن ته نشین شود.”

ضیاء در ادامه گفته است كه اكثر زندانیان، متهمان به جدائی طلبی هستند و تنها یك فعال دانشجوئی در میان آنها است. وی در زندان متوجه شده است كه از آن سلول انفرادی برای تنبیه اشراری كه نظم زندان را بر هم می زنند، استفاده می كنند. از اغلب زندانی ها نیز خبری در بیرون نیست و مقامات هر طور كه بخواهند با آنها رفتار می كنند.

وضعیت روحی اعضا خانواده ضیا چگونه است؟ آیا تاکنون از جانب خانواده شکواییه ای به مقامات قضائی تنظیم شده است؟

خانواده سید ضیاء علیرغم پیگیری های مستمر به نتیجه نرسیدند. حتی دادستان تهران قول مساعدت برای عدم انتقال وی به زندان اهواز را داده بود، ولی در عمل عكس آن شد. حتی خانواده وی چندی قبل در نامه ای به دادستان عنوان كردند تا فرزندشان را به اهواز منتقل نكند. پدر ضیاء یك كشاورز است و توان طی كردن مسیر شمال تا تهران را ندارد چه برسد به مسیر شمال تا اهواز. هر چند خانواده وی، هم اكنون برای دوری از هر گونه حاشیه، در روستائی در سمنان ساكن می باشند. در مورد وضع روحی خانواده ضیاء در سوال قبل از وضع روحی و جسمی مادرش برایتان نقل كردم كه مادر ضیاء متاسفانه به شدت بیمار است و با شنیدن خبر تبعید فرزندش از پیش بدتر شده است. باید عنوان كنم كه بنده از سید ضیاء خواستم نامه ای در مورد وضعیت زندان خود به بیرون بدهد. ولی متاسفانه ایشان در جواب گفت: “اینجا وضع با زندان اوین فرق می كند”. نمی تواند نامه ای به بیرون بدهد و ترسش از این بود اگر روزی به انفرادی برده شد و تلفن ها را قطع كردند دیگر حتی اگر ٣٠ روز هم در اعتصاب غذا باشد از وی خبری به بیرون نخواهد آمد.

ضیا دیروز تماس گرفت و اطلاع داد که پس از انعكاس خبر ضرب و شتمش دوباره بازجوئی شده است و رئیس زندان برگه ای در جلوی او گذاشته و گفته است: ” بنویس همه چیز خوب و مرتب است و اخبار بیرون همگی كذب است.”

از دیگر موارد نگرانیش این بود كه تنها ١٥ دقیقه در هفته آن هم به صورت كابینی می تواند با خانواده اش ملاقات كند. خانواده ای كه باید ١۶ ساعت از شمال كشور برای رسیدن به اهواز در راه باشد.

سید ضیاء گفت: “امروز حرف رضا علیجانی كه در جلسه شورای دفاع از حق تحصیل بود را درك می كنم” كه می گفت: “ظلم گاهی اوقات چنان بی منطق و زیاد است كه به انسان یك نوع احساس استیصال و ناامیدی بدی دست می دهد.”

سید ضیا را هیچ وقت اینگونه خسته و بغض آلود ندیدم. وی در تمام این ۴٧۴ روزی كه در زندان بود همواره سرشار از روحیه بود و وقتی با من تماس می گرفت هیچ اثری از ناامیدی در صدای او یافت نمی شد. ولی این بار برخلاف تمام همیشه با صدائی شكسته و عاری از امید گفت: “اتهام من محاربه با خداست، آن هم از طریق دفاع از حق تحصیل!”

بعد از تبعید ضیا بسیاری از هم بندی های وی در اوین و نیز فعالین دانشجویی هشت دانشگاه شمال کشور با صدور بیانیه ها و نوشته هایی حمایت خود را از ضیا بیان کرده اند و از مسئولین خواسته اند که فشارها بر او را خاتمه دهند. به نظر شما این حمایت ها می تواند در بهبود شرایط وی موثر واقع شود؟

مسلما حمایت از یك فعال دانشجوئی كه این همه ظلم و جفا در حقش شده بی تاثیر نخواهد بود ولی متاسفانه باید عرض كنم كه اگر یك دهم حمایت هائی كه از برخی چهره های سیاسی و دیگر عزیزان دربندی كه احكام آنها به مراتب كمتر از سید ضیاء بود، نسبت به ضیاء هم اعمال می شد اینگونه در حق او بعنوان یك دانشجوی شهرستانی ظلم می شد. حالیا كه بسیاری از فعالین سیاسی و دوستان دیروز ضیاء كه اكنون در خارج از كشور به سر می برند و با نهادهای بین المللی حقوق بشر مرتبط هستند و در كنفراس های مختلف شركت می كنند و حتی كوچكترین اسمی از «سید ضیاء نبوی» نمی برند، گوئی هرگز ضیائی نبوده است.

در پایان از دوستان و عزیزان سایت دانشجونیوز كه همواره پیگیر خبرهای دانشجویان شمال كشور به ویژه ضیاء بوده اند كمال تشكر و سپاسگزاری را دارم. به امید آزادی همه ستارگان دربند.

  • Balatarin
    Tags: , , ,

    5 Comments

    Trackbacks

    1. News vom 1. Oktober « Arshama3's Blog
    2. Freund berichtet: Zia Nabavi im Exil misshandelt | Julias Blog
    3. URGENT ACTION: Zia Nabavi Abused in Exile, A Conversation From Tehran - Why We Protest - IRAN
    4. Zahra Rahnavard Condemns Prisoner Exile & Calls for Unconditional Freedom | Persian2English
    5. More than ten political prisoners return to the horrific Karoun prison, concerns rise for Zia Nabavi | Persian2English

    Leave a Response