Persian2English

Persian Report by Rahe Sabz (Jaras)
Translation by Siavosh Jalili, Persian2English.com

UPDATE | January 24, 2011: The Islamic Republic of Iran executed Jafar Kazemi and Mohammad Ali Haj Aghaie. Rest in peace brave heroes of Iran.

Interview conducted by Masih Alinejad

While waves of protests against the death sentence of some of the political and non-political prisoners have grown larger in national and international human rights communities, the judicial system is gearing up to deal with the cases of other prisoners on death row.

Recently, two Iranian citizens, Ali Saremi and Ali Akbar Siyadat were executed [by hanging] on the charge of Moharebeh (Enmity with God). Additionally, there has been some talks within news and human rights communities about the possibility that the death sentence for Jafar Kazemi will be carried out on the same charge. It seems that the main concerns stem from the [fact that the] sentence was upheld and confirmed by the Supreme Court.

Lack of awareness and information on the cases of the prisoners who are accused of “Moharebeh through cooperation with and ties to the People’s Mujahedin of Iran Organization (PMOI)” causes a sense of fear and doubt among the public about the execution of such sentences, and these death penalties are carried out amidst a heavy silence that sets in society.

Based on existing reports, in the last stage of the legal proceedings for Jafar Kazemi’s case, the Supreme Court upheld the Lower and Appeals Court rulings and sent the case to the Execution of Sentences Circuit Court. However, no new information has been provided on the time of the execution to his lawyer or family. Meanwhile, the news published on this case has once again underlined the importance of covering the conditions of the families of prisoners on death row.

TAKE URGENT ACTION IN 3 STEPS!

Jaras conducted an interview with Roudabeh Akbari, Jafar Kazemi’s wife on the case, the concerns and worries of the family, and the reactions of authorities and the society to the death sentence issued for this prisoner of conscience:

Jaras- Mrs. Akbari, these days there is news circulating about the executions of some political prisoners on the charges of “Moharebeh through cooperation with and ties to the People’s Mujahedin of Iran Organization (PMOI).” Do you have any news of your husband who has been sentenced to death on the [same] charge?

Roudabeh Akbari- I also heard the news through the media. They haven’t said anything to me or to the lawyer. We heard from human rights news sources that the execution of my husband is imminent.

Jaras- Is there any hope that the news is only a rumour so that there will be more time to pursue the case [and have the death sentence overturned]?

Roudabeh Akbari- I know that the sentence has not gone to the Execution of Sentences Circuit Court. However, when I met an informed source, (s)he told me that the sentence was sent to the execution of sentences office; however, no decision has been made on the case.

Jaras- When and how was your last meeting with [Mr. Kazemi]?

Roudabeh Akbari- I visited my husband yesterday.  He told me to “trust in God. Nothing has happened yet.” He was in high spirits and said that a prisoner is usually isolated and taken to solitary confinement the night prior to the execution. However, so far, no steps have been taken by the officials that would make me feel the execution is imminent.

Jaras- How was the trial of your husband? Can you describe briefly his arrest and the court proceeding?

Roudabeh Akbari- After the 2009 Presidential election, they decided to arrest my husband. My young son lives in Camp Ashraf [where the Mujahedin militants are based] and my husband had gone [to Iraq] to visit him. However, when he returned, they arrested him in Tehran. The agents arrested my husband at 5:00am on Haft Hoz square in Tehran. Then, they took him to his mother’s home and searched and ransacked the entire place, but they did not find anything. They asked my mother-in-law, “Do you know that your husband has taken your grandson to Camp Ashraf?” She replied, “What my grandson has done has nothing to do with his father.” Then, they came to our home and searched everywhere.

Jaras- What did they exactly confiscate from your home and the home of your mother-in-law?

Roudabeh Akbari- Nothing really. They took a series of family videos (CD’s). We really did not have anything for them to take or use as evidence. There was no evidence. I had bought a cellphone where I would receive occasional calls from my son so that I, as a mother, could hear and find peace in my child’s voice. Now, they say, “You had contacts with the Mujahedin in Ashraf by using this phone. You were taking leads [from the Mujahedin], and you were leading these [post-election] protests and demonstrations.” However, there [is no merit for these accusations]. As a mother, I was restless [to have some sort of contact with my son]. After a year, they [the officials] told us to go and retrieve our belongings. I asked them, “Did you give my husband a death sentence based on the family videos?” They told me to trust in God and that nothing will happen, God willing.

Jaras- What is the specific charge against your husband in the case?

Roudabeh Akbari- They have levelled 13 charges against my husband. It is absolutely unbelievable. For example, they claim that he was giving leads to students to take part in protests. My husband had no ties with the universities. Another charge is that he provided financial assistance [to the opposition movement], but we are renters ourselves. My husband was a lithograph and the condition of the publishing market was so bad for about eight months that I could tell you that my husband had almost gone bankrupt. How could a person in such a financial state provide financial assistance?

They also accused him of sending the youth to Camp Ashraf. My husband asked them, “Provide one shred of evidence to prove how I was able to do such a thing. With what means and under what conditions [would I have been able to do such a thing?]”

Another charge was having ties with Mujahed friends. What do our relationships with our friends, which are completely in a familial context, have anything to do with organizational activities? In other words, we should not communicate and socialize with anybody? No matter how much we argued, they would not accept [our words] and insisted on their own version [of events].

Jaras- In your husband’s case, did they refer to any specific point about participation in post-election protests?

Roudabeh Akbari- My husband had no role in the demonstrations and he said this during his interrogations. He, like many others, had stuck posters on walls. Does that [act] carry such a [heavy]sentence? The death sentence does not fit the crime. Even his lawyer stated that, according to [the regime's] own Islamic Republic Constitution, the maximum sentence he can be handed down is six months to one year in jail. However, it seems that this sentence is completely political. There are political motives behind issuing this sentence against my husband.

Jaras- How were you and your husband treated by the court?

Roudabeh Akbari- In the court, they treated my husband very badly. I was informed that Judge Moghiseh told my husband, “You should have been executed back in the 1980′s, however, back then, you slipped from our hands, but this time, I will not allow the same to happen and you will not be able to escape [alive].” I told Judge Moghiseh, “Even if I talk to you for hours, you only accept what is in your mind and pay no attention to my words or the defense presented by my husband’s lawyer.” I wish people would hear our voice and help us so that we can put this crisis behind us. This punishment does not fit the action of my husband. He did not engage in any political activities after being released [in the 90's], and now they are punishing my husband for what my son has done.

Jaras- Could you describe your husband’s activities to inform and enlighten the public?

Roudabeh Akbari- It was not as though my husband had any specific political activities. He started a family and was busy raising his family. In 1981, he was a member of the Mujahedin, but he had no political activities afterward. He was sentenced to 15 years back then, but after serving nine years, he received a pardon and was released. I do not understand why they came to arrest him again all of a sudden, now that he has no ties to the Mujahedin. He had only gone to Camp Ashraf to visit his son. They should not try the father instead of the son.

Jaras- What is the reaction of friends, people, and the society that you live in regarding the charges against your husband and the death sentence? and the death sentence for your husband?

Roudabeh Akbari- When people are informed and find out about our grievances, they offer their sympathy because nobody believes that in the 21st century a political prisoner should be executed, and particularly not on the charge of Moharebeh [Enmity with God]. [The Moharebeh charge is used against people] who have taken up arms. They were not even able to find a pin [as evidence against my husband]. This sentence is inhumane.

Jaras- Have you had any meetings with authorities and officials to seek their assistance in person?

Roudabeh Akbari- Whomever we asked [for help] did not listen to us. I ask all the intellectual clerics to stop such sentences. I ask Ayatollah Sanei, Mr. Vahid Khorasani, and all those who are our religious jurisprudences and who people follow [in religious matters] to stop the fundamentalists and tell them that by carrying out such sentences, they only further alienate people. Let us assume that they execute my husband or other political activists; what problems are then solved in the country? Such sentences provide no results and only create an atmosphere of terror, fear, and pessimism among the people.

Jaras- What is your request from people?

Roudabeh Akbari- My younger son is not in a good mental and psychological state. He is so restless and worried that he does not let go of me. He looks at my reactions. I swallow my sobs and hold back my tears to not show sadness so my son’s mental and psychological state does not [further] deteriorate. But how much strength do we have? We [request] the help of all our compatriots so my husband will not be executed. People ask that if the country is stable, then why are executions carried out? If my husband is executed, they have not just executed one person, they will have executed an entire family. By executing my husband, his children and I will be executed too. It is not fair to execute my husband who was busy with his life and had no political activities only for the political tendencies of my son. Right now, my home phones are under surveillance, and I know my husband’s interrogators and the Intelligence agents are hearing my voice. If they have a conscience, [they should] think of how they would like a theocracy to treat them, then they [should] treat my husband the same way.

Jaras- Thank you for your time.

TAKE ACTION | EMAIL THE ABOVE REPORT TO WORLD POWERS AND THE MEDIA

UN Officials and Heads of Government

npillay@ohchr.org, urgent-action@ohchr.org, inquiries@un.org, info_leader@leader.ir, sg@un.org, m@minbuza.nl, beatriz.lorenzo@maec.es, michael.spindelegger@bmeia.gv.at, bernard.kouchner@diplomatie.gouv.fr, guido.westerwelle@auswaertiges-amt.de, minister@dfa.ie, registrator@foreign.ministry.se, info@eda.admin.ch, Cannon.L@parl.gc.ca, haguew@parliament.uk, legalizar@itamaraty.gov.br, pm@pm.gc.ca, kab.bz@diplobel.fed.be, external@utn.stjr.is, gabinetto@cert.esteri.it, stewartkb@state.gov, wgad@ohchr.org, s.s.ali@warwick.ac.uk, :avaei@Dadgostary-tehran.ir

Foreign Ministries and the US State Department

michael.spindelegger@bmeia.gv.at, kab.bz@diplobel.fed.be, info@mvp.gov.ba, iprd@mfa.government.bg, imprensa@itamaraty.gov.br, ministar@mvpei.hr, minforeign1@mfa.gov.cy, podatelna@mzv.cz, udenrigsministeren@um.dk, vminfo@vm.ee, umi@formin.fi, bernard.kouchner@diplomatie.gouv.fr, inform@mfa.gov.ge, guido.westerwelle@auswaertiges-amt.de, gpapandreou@parliament.gr, titkarsag.konz@kum.hu, external@utn.stjr.is, minister@dfa.ie, gabinetto@cert.esteri.it, segreteria.frattini@esteri.it, mfa.cha@mfa.gov.lv, tonio.borg@gov.mt, secdep@mfa.md, post@mfa.no, DNZPC.Sekretariat@msz.gov.pl, ministro@mne.gov.pt, senec@mne.gov.pt, pm@pm.gov.pt, msp@mfa.rs, miguel.moratinos@maec.es, registrator@foreign.ministry.se, info@eda.admin.ch

Media

nightline@abcnews.com, 2020@abc.com, evening@cbsnews.com, earlyshow@cbs.com, 60m@cbsnews.com, 48hours@cbsnews.com, ftn@cbsnews.com, info@cnbc.com, dateline@nbcuni.com, hardball@msnbc.com, joe@msnbc.com, nightly@nbc.com, today@nbc.com, newshour@pbs.org, ombudsman@npr.org, city@thestar.ca, readers.rep@latimes.com, letters@latimes.com, letters@nytimes.com, Bruce.Wallace@latimes.com, Mark.McGonigle@latimes.com, news-tips@nytimes.com, foreign@nytimes.com, nytnews@nytimes.com, editor@usatoday.com, wsj.ltrs@wsj.com, letters@washpost.com, ombudsman@washpost.com, letters@newsweek.com, letters@time.com, letters@usnews.com, info@ap.org, tips@upi.com, red@berlingske.dk, redaktion@faz.de, redactie@volkskrant.nl, ole.erik.almlid@aftenposten.no, bjorn.hedensjo@dn.se, redaktion@tages-anzeiger.ch, foreign.news@thetimes.co.uk, robert.tait@guardian.co.uk, simon.jeffery@guardian.co.uk, redazione.tg5@mediaset.it, redazione.studioapertorm@mediaset.it, skytg24.redazione@skytv.it, segreteria_roma@repubblica.it, roma@lastampa.it, esteri@liberazione.it, segreteria@unita.it, lorenzocairoli@hotmail.com, redazione@ilmanifesto.it, nadiapizzuti@gmail.com, nadia.pizzuti@ansa.it

همسر جعفر کاظمی: با اعدام همسرم، من و فرزندانم هم اعدام می شویم

مسیح علی نژاد

جرس: در حالی که موج اعتراض‌ها برای جلوگیری از اجرای حکم اعدام تعدادی از متهمین اعم از سیاسی و غیرسیاسی در محافل حقوق بشری داخلی و خارجی گسترده‌تر شده است، دستگاه قضایی .پرونده ی زندانیانی دیگر را که به اعدام محکوم شده بودند، در دستور کار قرار داده است.

اخیرا دو شهروند ایرانی به نام‌های علی‌صارمی و علی‌اکبر سیادت به جرم «محاربه» به دار آویخته ‌شدند و به تازگی زمزمه هایی از اجرا شدن حکم اعدام جعفر کاظمی نیز با همین اتهام در محافل خبری و حقوق بشری پیچیده است و به نظر می رسد تایید حکم اعدام این زندانی سیاسی از سوی دیوان عالی کشور دلیل اصلی نگرانی هایی در خصوص اجرای ناگهانی این حکم است.

عدم اطلاع رسانی دقیق در مورد پرونده زندانیانی که به « محاربه از طریق همکاری و ارتباط با گروه مجاهدین خلق و فعالیت تبلیغی علیه نظام» متهم می شوند، گاهی موجب می شود که افکار عمومی نیز با هراس ناشی از تردید به اجرایی شدن این احکام می نگرند و معمولا در سکوت سنگینی که بر جامعه حاکم می شود، اینگونه احکام نیز اجرا می شوند.

بنا به گزارش‌های موجود، در آخرین مرحله بررسی پرونده آقای کاظمی در مراجع قانونی، دیوان عالی کشور چندی پیش با تایید احکام دادگاه بدوی وتجدید نظر، پرونده جعفر کاظمی را به دایره ی اجرای احکام فرستاد اما خبر جدیدی مبنی بر تاریخ و زمان اجرای حکم به وکیل و خانواده او داده نشده است، در عین حال اخبار منتشر شده در مورد این پرونده ، بار دیگر ضرورت پرداختن به شرایط خانواده این زندانی محکوم به اعدام را ایجاد کرده است.

گفتگوی جرس با « رودابه اکبری» همسر جعفر کاظمی در مورد این پرونده، نگرانی ها و دغدغه های خانواده و همچنین واکنش مقامات مسوول و جامعه نسبت به صدور حکم اعدام برای یک زندانی سیاسی در پی می آید.:

خانم اکبری این روزها خبر اعدام برخی از زندانیان سیاسی به اتهام «محاربه از طریق همکاری و ارتباط با گروه مجاهدین خلق » در جامعه خبری پیچیده است، شما آیا خبر جدیدی از همسرتان که به همین اتهام محکوم به اعدام شده است دارید؟

من هم خبر را از رسانه ها شنیده ام. به من و وکلیم که هیچ نگفته اند، ما هم از مجامع حقوق بشری شنیده ایم که قرار است اعدام همسرم قریب الوقوع صورت بگیرد.

آیا امیدی هست که فقط شایعه باشد تا حداقل فرصت بیشتری برای پیگری این پرونده داشته باشید؟

تا دو هفته گذشته مطلع بودم که این حکم به اجرای احکام نرفته است. اما نزد یکی از کسانی که مطلع هستند رفتیم که ایشان به من گفتند، این حکم به اجرای احکام آمده اما هنوز تصمیمی برای این پرونده گرفته نشده است.

دیدار آخرتان با ایشان کی و چگونه بوده است؟

دیروز با همسرم ملاقات کرده ام، به من می گفت فقط به خدا توکل کن، تا حالا که اینجا اتفاق خاصی نیافتاده. روحیه اش خیلی خوب بود و می گفت معمولا قبل از اعدام ، زندانی را از بقیه جدا می کنند به انفرادی می برند و فردایش اعدام می کنند، اما تا الان هیچ حرکت خاصی صورت نگرفته که من حس کنم قرار است مرا اعدام کنند.

دادگاه همسر شما چگونه برگزار شد؟ مختصری از چگونگی دستگیری و روند برگزاری دادگاه را شرح دهید؟

بعد از انتخابات ریاست جمهوری تصمیم می گیرند همسرم را بازداشت کنند. پسر جوان من در کمپ اشرف است و همسرم فقط برای دیدار فرزندم رفته بود. اما هنگامی که به ایران بازگشت، در همان تهران دستگیرش می کنند. مامورین در میدان هفت حوض تهران، ساعت پنج صبح همسرم را دستگیر می کنند و بعد ایشان را می آورند منزل مادر ایشان و زندگی آنها را به هم می ریزند و هیچ چیزی پیدا نمی کنند، از مادر ایشان سوال می کنند که شما می دانید همسر شما، نوه تان را به کمپ اشرف برده است و ایشان پاسخ می دهند کاری که نوه من انجام داده است ربطی به پدرشان ندارد. بعد هم که به منزل خود ما آمدند و زندگی ما را هم گشتند.

مشخصا چه چیز هایی از منزل شما و مادرشان به عنوان موارد جرم ضبط کردند؟

هیچ چیزی نبود، یک سری سی دی که فیلم خانوادگی ما در آن بود را جمع کردند و بردند. یعنی حقیقتا ما چیزی نداشتیم که ببرند. هیچ سندی، چیزی که مدرک جرم باشد در خانه ما نبود. یک گوشی موبایل خریده بودم که پسرم گاهی به آن خط تلفن زنگ می زد تا من به عنوان یک مادر صدای بچه ام را بشنوم و آرام شوم. حالا می گویند شما از طریق این خط تلفن با مجاهدین در اشرف ارتباط داشتید و خط می گرفتید و خودتان در این تظاهرات و راهپیمایی ها خط دهنده بودید در حالی که هیچ چیزی نبوده، من به عنوان یک مادر بی تابی می کردم برای بچه ام، همین. وقتی بعد از یک سال به ما گفتند بیایید وسایل تان را تحویل بگیرید من گفتم یعنی شما به خاطر همین سی دی فیلم های خانوادگی به همسرم چنین حکمی دادید. به من گفتند توکل کن به خدا انشالله که اتفاقی نمی افتد.

چه اتهاماتی به صورت مشخص در پرونده مطرح شده است؟

سیزده مورد اتهام به همسرم زدند که اصلا باور کردنی نیست. مثلا گفتند شما به دانشجویان جهت می دادید که به تظاهرات بیایند. در صورتی که همسرم چه ربطی به دانشگاه داشت.

مورد دیگر به ما گفتند شما کمک مالی می کردید، ما خودمان مستاجر هستیم، همسر من لیتوگراف بود و وضعیت نشر حدود هشت ماه آنقدر خراب بود که کاملا می توانم بگویم که همسرم تقریبا ورشکست شده بود، چطور ممکن هست با چنین وضعیت کمک مالی کرده باشد.

مورد دیگر می گویند شما برخی از جوانان را می فرستادید پادگان اشرف، همسرم گفت شما حداقل یک مدرک بیاورید و بگویید من چطور می توانستم چنین کاری بکنم؟ با چه امکانات و شرایطی؟

اتهام دیگر این است که شما با دوستان منافق تان ارتباط دارید، یعنی روابط ما با دوستان که کاملا خانوادگی بود چه ربطی دارد به کار تشکیلات؟ یعنی ما با هیچ کسی رفت و آمد نداشته باشیم؟ ولی ما هر چه می گوییم آنها زیر بار نمی روند و حرف خودشان را به ما می زنند. .

در پرونده همسرتان آیا نکته ویژه و خاصی را در مورد حضور در راهپیمایی های بعد از انتخابات هم مطرح کرده اند؟

همسرم در راهپیمایی هیچ نقشی نداشته و در بازجویی ها هم همین را گفته بود ایشان در همین حد که تعدادی تراکت به دیوار چسبانده است، مثل خیلی های دیگر، آیا باید چنین حکمی صادر شود؟ حکم اعدام متناسب با کاری که انجام داده نیست و حتی وکیل ایشان هم تاکید کردند که بر اساس قانون خود جمهوری اسلامی سقف این کاری که همسرم انجام داد شش ماه تا یک سال حبس است اما به نظر می رسد این حکم کاملا سیاسی است و با انگیزه های سیاسی حکم اعدام برای همسرم صادر شده است.

برخورد دادگاه با همسرشما و خود شما چگونه بود؟

در دادگاه هم خیلی برخورد بدی با همسرم شد و همسرم به من گفتند در روز دادگاه قاضی مقیسه به ایشان گفت شما باید همان دهه شصت اعدام می شدید اما آن موقع از دست من در رفتید که قطعا نمی گذاریم دوباره هیمن اتفاق بیافتد و شما سالم در بروید، حتی خود من هم به قاضی مقیسه گفتم من اگر ساعت ها با شما حرف بزنم شما فقط حرف خودتان را قبول دارید و اصلا به حرف های من دفاعیات وکیل همسرم هم کاری ندارید.کاش صدای ما را مردم بشنوند و به ما کمک کنند تا از این بحران نجات پیدا کنیم چون این حکم واقعا متناسب با کاری که همسرم انجام داد نیست، چون همسرم بعد از آزادی از زندان واقعا فعالیت سیاسی نکردند و حالا دارند همسرم را در واقع به جای کار فرزند محاکمه می کنند.

خودتان برای روشن شدن افکار عمومی مقداری در مورد فعالیت همسرتان توضیح می دهید؟

اصلا به این شکل نبوده که همسرم فعالیت مشخص سیاسی داشت. همسرم تشکیل خانواده داده و واقعا مشغول زندگی اش بود. در سال هزار و سیصد و شصت عضو سازمان مجاهدین بودند و بعد دیگر هیچ گونه فعالیت سیاسی نداشتند. همان زمان هم پانزده سال حبس داشتند که البته مشمول عفو شدند و بعد از گذران نه سال زندان، آزاد شدند و من نمی فهمم چرا ناگهان سراغ همسرم آمده اند که هیچ ارتباطی با مجاهدین ندارد و تنها به عنوان یک پدر به دیدار فرزندش رفته بود و نباید پدر را به جای فرزند در ایران محاکمه کرد.

واکنش دوستان ، مردم و جامعه ای که در آن زندگی می کنید نسبت به جرایم مطرح شده و صدور حکم اعدام برای همسرتان، چگونه است؟

اتفاقا مردم وقتی در جریان قرار می گیرند و از درد دل های ما مطلع می شوند با ما همدلی می کنند چون کسی باور نمی کند که در قرن بیست و یکم، یک زندانی سیاسی را به اعدام محکوم می کنند، آن هم به اتهام محاربه. یعنی محاربه را برای کسانی به کار می برند که اسلحه در دست داشته باشد. اینها نتوانسته اند از همسرم حتی یک سوزن ته گرد پیدا کنند، این حکم انسانی نیست.

دیداری با مقامات، مسولان در کشور داشته اید تا از نزدیک از آنها یاری بخواهید؟

ما از هر کسی کمک خواسته ایم کسی به ما گوش نمی کند. ولی من از تمامی روحانیون روشنفکر می خواهم که جلوی اجرای چنین احکامی را بگیرند، من از آیت الله صانعی، از آقای وحید خراسانی و از کسانی که فقهای ما هستند و مردم مقلد آنها هستند هم خواسته ام تا جلوی اصولگرایان را بگیرند و بگویند که با اجرای جنین احکامی فقط مردم از آنها بیشتر فاصله می گیرند. بر فرض که همسرم و یا فعالان سیاسی دیگر را اعدام کنند، چه مشکلی از این مملکت حل می شود؟ این احکام جز ایجاد رعب و وحشت و بدبینی در مردم هیچ نتیجه ای ندارد.

درخواست شما از مردم چیست؟

فرزند کوچک من اصلا شرایط روحی خوبی ندارد. آنقدر بی تاب و نگران است که مدام به من چسبیده است و به عکس العمل های من نگاه می کند، اما من مدام بغض خودم را می خورم تا ناراحتی هایم را نشان ندهم که شرایط روحی و روانی فرندم به هم نریزد اما مگر چقدر توان داریم. ما دست مان را به سمت کل هم وطنان مان دراز کرده ایم تا کمک کنند که همسرم اعدام نشود. مردم خودشان می پرسند که اگر این مملکت ثبات دارد چرا این اعدام ها را انجام می دهند؟ اگر همسرم اعدام شود، این فقط اعدام یک نفر نیست که اعدام می شود، یک خانواده را با او اعدام خواهند کرد ، با اعدام همسرم انگار من و فرزندانم هم اعدام می شویم. منصفانه نیست که همسرم را که مشغول زندگی اش بود و دیگر هیچ فعالیت سیاسی نداشت تنها به خاطر سلیقه سیاسی فرزندش اعدام کنند. الان تلفن های من هم کنترل است و می دانم بازجوهای همسرم و اطلاعات هم دارند صدای مرا می شنوند، اگر وجدانی در آنها وجود دارد به خودشان بیایند و همان کاری را با همسرم انجام دهند که دلشان می خواست یک حکومت دینی با آنها انجام دهد. اگر انگار من و فرزندانم را هم کشتند…..