Breaking the Language Barrier on Human Rights

Daughter of Ashura Death Row Prisoner: Mom’s False Confessions Based on Promise of Release

January 18, 2011

Persian Report by Rahe Sabz (Jaras)
Translation by Siavosh Jalili,

Mr. Prosecutor General, my mother made [false] confessions based on a promise by you that she would be released!

Interview conducted by Masih Alinejad

Zahra Bahrami is a woman arrested in the wake of the 2009 Ashura protests (December 27, 2009), but was sentenced to death on drug charges. Her daughter, Banafsheh Nayebpour has objected to the attempts made [by Iranian regime authorities] to depoliticize the case and to present it as dealing with a common offence. She said, “The death sentence issued to my mother is completely political and I implore people, the media, and all human rights activists to not believe the fabricated and trumped-up charge of ‘possession of narcotics’ [levelled against my mother]. The accusation is meant to distract and deceive people to believe the reason behind the death sentence is ‘possession of drugs’ so they refrain from supporting and helping us.”

Zahra Bahrami is an Iranian-Dutch citizen who, according to her family, was violently arrested on Shademan Street in Tehran two days after the Ashura protests. She was later sentenced to death by the Revolutionary Court on the charge of ‘possession of narcotics’, and all her belongings were confiscated.

According to some families of prisoners of conscience, in the course of the 2009 Ashura protests and prior, many prisoners received politically-motivated death sentences on non-political charges. The sentences for some defendants have been overturned, while the sentences for others [remain in the] Clemency and Pardon commission, and the rest are in the appeals stage. Meanwhile, many families of [political] prisoners request from the public and human rights organizations to help halt the execution of death sentences.

Elaheh Latifi, the sister of Habib Latifi, the Kurdish activist whose death sentence was temporarily postponed, told Jaras, “We request from human rights organizations and anybody who can do something to help [us], but I still think that we should help my brother from inside Iran [rather than relying solely on outside help].”

Roudabeh Akbari, Jafar Kazemi’s wife, who was sentenced to death on the charge of “Moharebeh [Enmity with God] through collaboration with and ties to the People’s Mujahedin of Iran Organization (PMOI), told Jaras, “We [request] the help of all our compatriots so my husband will not be executed…By executing my husband, his children and I will be executed too…. It is not fair to execute my husband who was busy with his life and had no political activities only for the political tendencies of my son.”

Fatehmeh Eftekhari, Saeed Malekpour’s wife, whose husband has also been sentenced to death on security offense charges, told Jaras, “The fact that the interrogators, in [their attempt to] extract confessions from a defendant on the charge ‘immorality and indecency in cyber space’, stripped him and threatened him with [rape] is appalling. What religious or legal justification exists for employing such methods? Our people are very enlightened.”

Banafsheh Nayebpour told Jaras, “They have levelled drug charges against my mother, an artist who does not even smoke [cigarettes].”

An Interview with Banafsheh Nayebpour:

Jaras- Ms. Nayebpour, the news of your mother’s death sentence has received extended media coverage. Can you please tell us why, since December 2009 when your mother was arrested, you did not talk to the media about the case until now?

Banafsheh Nayebpour (BN)- Initially, after my mother’s arrest, there was no information available on her whereabouts. I even thought that my mother had left Iran. I was really worried. I wanted to know where my mother was and why she was not contacting us. Three months after [her disappearance], my mother contacted us from prison.

Jaras- After you found out that your mother was arrested, did you still opt for silence? I would like to know whether there was a specific reason behind the family’s silence?

BN- Yes, I was threatened into silence. After we found out, I tried to contact the Dutch government through the Netherlands’s embassy [in Tehran], the Dutch media, and my mother’s lawyer in the Netherlands. However, [agents from Iran’s] Ministry of Intelligence threatened me a few times and made me [promise] to not give any interviews to the Dutch media and to not have any contacts with the Dutch embassy and government under any circumstances. I wrote and signed a written promise to not talk about it. The [agents] told me I could be arrested if I gave interviews. A week after the last time I was threatened, I received a phone call from the Prosecutor’s office. Abbas Jafari Dolatabadi [the Tehran Prosecutor] along with his secretary took me to Evin prison. He said to me in front of my mother, “If you do not give any interviews, I promise to do my best to secure the release of your mother.” I, in turn, promised to not give any interviews. But, not only was my mother not released, but she received the death sentence as well.

Jaras- Did you bring this matter up with the Prosecutor at a later date?

BN- Actually, then, Mr. Dolatabadi told me that if I needed any help regarding the case, I could come to the Prosecutor’s office and ask to see him and enter directly. However, after the meeting when he asked to see me, every time I went, he did not see me and nobody answered my inquiries either. Then, they issued a death sentence for my mother. It was after the [issuing of the sentence] that I decided to give interviews, because they did not keep their promise. The Prosecutor had even promised my mother that if she confessed, she would be released. My mother replied, “Alright, just to save myself from these conditions, I will say whatever you want and I will confess.” Now, my mom really regrets [her decision to confess].

Jaras- Did your mother also give televised self-incriminating confessions?

BN- It was the beginning of her detention, around nine months ago, when Channel 6 [of Iran state TV] aired a program that showed my mother making self-incriminating confessions. I was extremely upset. I even told Mr. Dolatabadi that [the false charges] attributed to my mother are shameful. My mother is an artist and she studied music in the Netherlands for a few years. My mother’s confessions completely demonstrated that she was under duress and torture. She was told that if she gave [a televised] interview, she would be released. Even Mr. Dolatabadi told me, “Yes, I did tell your mother that she would be released if she gave a televised interview, however, later on, certain circumstances arose that prevented us from releasing her.”

Jaras- You mean you had a meeting with Mr. Dolatabadi and he mentioned this point himself?

BN- Yes, I talked to the Prosecutor and he questioned why I do not trust him. I responded, “Mr. Dolatabadi, why should I trust you? You promised my mother that you would release her if she made self-incriminating televised confessions; however, months have passed [since my mom’s interview] and you have not released her.” He replied, “She was supposed to be released, but then some problems arose that prevented us from releasing her.”

Jaras- What is your assessment of the fact that the drug charges in your mother’s case were processed, but there has been no mention of the other charges?

BN- It is interesting that my mother was just transferred to the general ward of Evin prison a few months ago. Initially, she was held in ward 209 [controlled by the Ministry of Intelligence]. This demonstrates that my mother’s case is completely political. If the drug charge is much more serious than the other charges, then why was she held in ward 209 in the first months of her detention?

My mother’s case is completely political. My mother was basically arrested on a political charge. They levelled so many accusations of a political nature against her like “acting against national security”, “propaganda against the regime”, “ties to [the proscribed opposition group] the Monarchist Association”, and “Moharebeh [Enmity with God]”.  They brought up the fabricated drug charge to distract and deviate the public [to think that her] case is not political.

Jaras- How was your mother arrested?

BN- My mother took part in the Ashura demonstrations [on December 27, 2009], but she had no ties to any association or group. My mother was arrested two days later on the street. She was with her friends [in a car] when a Ministry of Intelligence vehicle ordered them to stop [driving]. My mother explained that they pulled her hair, dragged her out of the car, and arrested her. All the people who were with her were released within the first month. Then, they accused my mother of forming an opposition group. Another accusation they levelled against my mother was ‘membership in the Monarchist Association’. However, the Monarchist Association has issued a statement that Ms. Zahra Bahrami had no ties with the association. Honestly, my mother had no ties to them. [Regime authorities] accused my mother of serious political offences like ‘forming an opposition group’ and ‘Moharebeh’; the latter [could] carry a death sentence. Despite this, suddenly the drug charges surfaced as the reason behind the death penalty. [This was done to] keep everyone’s hands off the case.

Jaras- What actions did your mother’s lawyer take for her defense?

BN- Ms. [Nasrin] Sotoudeh was a very good lawyer for my mother, but she was unfortunately arrested. She defended my mother bravely and was the only person who gave an interview to a Dutch newspaper and said that the charges related to ‘possession of narcotics’ are trumped-up and fabricated. I think because she spread the news and defended her clients it landed her in trouble (I.e. imprisonment].

Jaras- Are you pursuing the case through another lawyer at the moment?

BN- Yes, however, I was hoping to hire an experienced lawyer so that (s)he could offer an effective defense for my mother and save her life. I talked to one of the good lawyers, but we were unable to afford the fees he wanted to charge. I am alone here and I do not have the financial means to pay for the legal expenses.

Jaras- Did you seek assistance to raise this amount?

BN- First, I went to visit the Prosecutor, because [regime agents] confiscated all my mother’s property including her car and home. I told the Prosecutor’s Office to at least provide us with a certain amount of money from the confiscated properties so that we could hire a good lawyer capable of defending my mother. [Upon their rejection to our request], we contacted the Dutch government.

Jaras- Did the government of the Netherlands offer you any assistance in this matter?

BN- Initially, the Dutch government did not accept to help us because they probably did not think that my mother would be issued a death sentence. When the death sentence was issued, they decided to help, but they have not provided any assistance yet. Our situation is very complex. I am alone here. I do not even know if my voice is being heard by anybody who is in a position do something to save my mother.

Jaras- May I ask about the other family members?

BN- My 22 year old brother cannot do anything. I am married. My father and husband could probably help me emotionally, but all our hope was relying on my mother’s properties that were confiscated. So, we are not even able to hire a good lawyer to save her life.

Jaras- Do you have anything else to tell people and the authorities?

BN- To be honest, when I think about it, people took part in the protests for Mousavi and Karroubi, but did Mousavi and Karroubi offer any assistance to the people? My mother had no affiliation with any political party or group. I hope [regime authorities] do not keep the people’s hands off the case because of the fabricated drug charge. Our entire family is shocked [by the drug charges], and they cannot believe how a person who did not even smoke can be sentenced to death for the possession of narcotics.

Most importantly, last week, the Ambassador of Holland said that Iran’s Ambassador in the Netherlands told him that the charge against my mother is ‘possession of one kilogram of cocaine’. However, in my mother’s case file it says ‘about half a kilogram of narcotics’. By giving such contradictory accounts, [the regime] is demonstrating that my mother’s case is political. They are trying to ensure that we are left alone so no one would be able to help us. I wish human rights organizations and the people hear our voice.

Shirin Ebadi Urges UN Sec General to go to Iran


UN Officials and Heads of Government,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Foreign Ministries and the US State Department,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,


دختر زهرا بهرامی: آقای دادستان! مادرم به خاطر قولِ شما اعتراف کرد تا آزاد شود نه اعدام

تاریخ انتشار: ۲۶ دی ۱۳۸۹, ساعت ۰:۱۸

مسیح علی نژاد

جرس: بنفشه نایب پور، دختر زهرا بهرامی، بانویی که پس از راهپیمایی عاشورای سال گذشته دستگیر، ولی به اتهام نگهداری مواد مخدر به اعدام محکوم شده است، به شدت نسبت به غیرسیاسی جلوه دادن پرونده مادرش اعتراض کرد و گفت: صدور حکم اعدام برای مادرم کاملا سیاسی است و من از مردم، رسانه ها و تمامی فعالین حقوق بشر خواهش می کنم اتهام واهی و کاذبی که در مورد نگهداری موادر مخدر مطرح می شود را باور نکنند، این اتهامات فقط برای منحرف کردن ذهن جامعه است تا مردم باور کنند که حکم اعدام برای مادرم به دلیل نگهداری مواد مخدر است و هرگز به ما کمک نکنند.

زهرا بهرامی، شهروند ایرانی- هلندی است که به گفته خانواده وی دو روز پس از عاشورای سال گذشته در خیابان شادمانِ تهران با خشونت توسط ماموران دستگیر شد و سپس بر اساس حکم دادگاه انقلاب به اتهام نگهداری مواد مخدر، کلیه اموال وی مصادره و محکوم به اعدام شده است


به گفته برخی از خانواده های زندانیان سیاسی، در جریان اعتراضات عاشورای سال گذشته و همچنین پیش از آن شمار زیادی از زندانیان با انگیزه های سیاسی اما با اتهامات غیرسیاسی به اعدام محکوم شده اند. حکم برخی از این این محکوم شدگان، تا کنون لغوشده و پرونده برخی دیگر در کمیسیون عفو و بخشودگی است و شماری دیگر نیز در مرحله تجدید نظر قرار دارد. در عین حال خانواده بسیاری از این زندانیان از مردم و نهادهای حقوق بشری درخواست می کنند تا آنها را در توقف اجرای حکم اعدام یاری کمک کنند


الهه لطیفی خواهر حبیب لطیفی فعال سیاسی کرد که اعدام او هم اکنون به طور موقت متوقف شده است پیش از این به جرس گفته بود: از نهادهای حقوق بشری و هر کسی که هر کاری بر می آید می خواهیم کمک کنند اما باز هم فکر می کنم باید از داخل ایران کاری برای برادرم انجام دهیم.

رودابه اکبری همسر جعفر کاظمی،که به اتهام «محاربه از طریق همکاری و ارتباط با گروه مجاهدین خلق » به اعدام محکوم شده است به جرس گفته است: ما دست مان را به سمت کل هم وطنان مان دراز کرده ایم تا کمک کنند که همسرم اعدام نشود، با اعدام همسرم انگار من و فرزندانم هم اعدام می شویم و این منصفانه نیست همسرم را که مشغول زندگی اش بوده و دیگر هیچ فعالیت سیاسی نداشت تنها به خاطر سلیقه سیاسی فرزندش اعدام کنند


فاطمه افتخاری همسر سعید ملک پور که همسر وی نیز تحت عنوان جرایم اینرنتی به اعدام محکوم شده است، به جرس گفته است: بازجوها در اعتراف گیری از فردی به اتهام ” مسائل اخلاقی” آنهم در فضای مجازی و اینترنت، متهم را برهنه کنند و تهدید به … وحشتناک است، نمی توانم بگویم. واقعا چه توجیه شرعی و قانونی‌ برای اعمال چنین روش هایی دارند، مردم ما خودشان فهیم هستند.


و اینبار بنفشه نایب پور به جرس می گوید: برای مادر من که یک هنرمند است و حتی سیگار هم نمی کشد اتهاماتی در مورد مواد مخدر مطرح کرده اند تا هیچ کس به داد ما نرسد.


متن کامل این گفتگو در پی می آید:

خانم نایب پور اخیرا خبر مربوط به صدور حکم اعدام برای مادر شما بازتاب رسانه ای وسیع یافته است، ممکن است به این سوال پاسخ دهید که چرا پس از دستگیری مادرتان از عاشورای سال گذشته تا کنون، چندان کار خبری و رسانه ای انجام نشده است؟

در روزهای نخست که مادرم دستگیر شد ما اصلا خبر نداشتیم ایشان کجا هستند، یعنی حتی فکر کردم مادرم دیگر ایران نیست. خیلی نگران بودم که مادرم کجاست و چرا هیچ تماسی نمی گیرد . بعد از گذشت سه ماه مادرم از زندان تماس گرفت و ما تازه بعد از سه ماه فهمیدیم که ایشان را دستگیر کردند.

بعد از اینکه متوجه شدید مادرتان دستگیر شد آیا باز هم سکوت کردید؟ می خواهم بدانم آیا سکوت خانواده دلیل خاصی داشت؟

بله تهدید شده بودم به سکوت. یعنی بعد از اینکه مطلع شدم سعی کردم از طریق دولت هلند پیگیر شوم. از طریق سفارت هلند و رسانه های هلند و از طریق وکیل مادرم در هلند. ولی وزارت اطلاعات مرا دو سه بار تهدید کرد و از من هم تعهد گرفت که به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی با رسانه های هلند مصاحبه نکنم و هیچ ارتباطی با سفارت و دولت هلند برقرار نکنم. من هم تعهد دادم و امضا کردم که حرفی نزنم. گفته بودند اگر مصاحبه کنی تو را هم بازداشت می کنیم. یک هفته بعد ازآخرین باری که من تهدید شدم، از دادستانی با من تماس گرفتند و خود آقای دولت آبادی به همراه منشی ایشان مرا به اوین بردند و جلوی مادرم و همچنین منشی ایشان که فکر می کنم اسم شان جعفری بود، به من گفت من به شما قول می دهم در صورتی که هیچ مصاحبه ای نکنید نهایت سعی خودم را بکنم که مادرتان آزاد شود ، من هم قول دادم که مصاحبه ای نکنم ولی مادرم آزاد نشد و در عوض برایش حکم اعدام صادر شد.

و آیا بعدها همین نکته را به آقای دادستانی گفتید؟

اتفاقا آقای دولت آبادی به من همان موقع گفته بودند اگر هر موقع کمکی خواستید در مورد پرونده می توانید بیایید دادستانی و بگویید که می خواهید مرا ببینید و مستقیم وارد شوید اما بعد از آن دیداری که خودشان مرا خواستند، هر بار که رفتم دیگر مرا تحویل نگرفتند و هیچ پاسخی هم به من ندادند و بعد از آن هم حکم اعدام برای مادرم صادر کردند، برای همین بعد از این تصمیم گرفتم با همه مصاحبه کنم چون آنها به قول شان عمل نکردند. دادستان حتی به مادرم هم قول داده بود که اگر ایشان اعتراف کند او را آزاد خواهند کرد. مادرم هم گفت باشه من برای اینکه از این شرایط نجات پیدا کنم هرچیزی که بخواهید می گویم و اعتراف می کنم و الان مادرم واقعا پشیمان هست.

آیا مادر شما در تلویزیون رسمی جمهوری اسلامی هم علیه خودش اعتراف کرد؟

در تلویزیون فکر می کنم اوایل دستگیری اش بود، یعنی نه ماهِ پیش شبکه شش یک برنامه ای پخش کرد که مادرم را نشان دادند و او علیه خودش اعتراف کرد. من خیلی ناراحت شدم حتی به آقای دادستان گفتم القابی که به مادرم در تلویزیون نسبت دادند خیلی خجالت آور بود. مادر من یک هنر مند است و در هلند سه ، چهار سال درسِ موسیقی خوانده است آنوقت شما لقبی را به مادرم نسبت داده اید که شرم آور است. همان اعتراف تلویزیونی کاملا نشان می داد که مادرم تحت فشار و شکنجه بوده و به ایشان گفته بودند که اگر مصاحبه کند آزاد می شود. حتی خود آقای دادستان به من گفته بود که « بله من به مادر شما گفته بودم که اگر در تلویزیون مصاحبه کند آزاد می شود ولی بعدها شرایطی پیش آمد که نتوانستیم آزادش کنیم. »

یعنی با آقای دولت آبادی دیداری داشتید و ایشان خودشان این نکته را به شما گفتند؟

بله من با دادستان صحبت کردم. و ایشان به من گفتند چرا به من اطمینان نمی کنید؟ من به ایشان گفتم : آقای دولت آبادی برای چی باید شما اطمینان کنم؟ شما به مادرم هم قول داده بودید که اگر مصاحبه کند و علیه خودش اعتراف کند او را آزاد می کنید ولی حالا ماه ها گذشت و شما او را آزاد نکردید، بعد ایشان به من گفتند قرار بود آزاد شوند ولی بعد مشکلاتی پیش آمد که ما نتوانستیم آزادش کنیم.

در مورد اینکه پرونده مادر شما در مورد نگهداری مواد مخدر را بررسی کردند اما در مورد موارد اتهامی دیگر هیچ بحثی را مطرح نکرده اند ارزیابیِ خود شما چیست؟

جالب اینجاست که تازه چند ماه پیش مادر من منتقل شد به بند عمومی. یعنی مادرم ماه ها در بند امنیتی ۲۰۹ بود و این نشان می دهد که پرونده مادر من کاملا سیاسی بود ولی اینها اول از همه به اتهام مواد مخدر رسیدگی کردند، در حالی که سوال اینجاست که اگر اتهام مربوط به مواد مخدر انقدر سنگین تر بود پس چرا ده ماه او را در بند امنیتی نگاه داری کردند؟

پرونده مادر من کاملا سیاسی است. مادرم اساسا به جرم سیاسی دستگیر شد، از همان ابتدا کلی اتهام سیاسی در مورد دستگیری مادرم مطرح کردند؛ اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه ن‍ظام ارتباط با انجمن پادشاهی، محاربه ولی به اتهام واهی مواد مخدر مطرح کردند که افکار عمومی را منحرف کنند و همه بگویند این فرد پرونده اش اصلا سیاسی نیست .

دستگیری مادر شما چگونه بود؟

مادرم در راهپیمایی شرکت کرد اما وابستگی به هیچ انجمنی نداشت. مادرم را دو روز بعد از عاشورا یعنی نه دی، در خیابان دستگیر کردند. به همراه دوستانش بود که می گفت ماشین وزارت اطلاعات به آنها فرمان ایست داد، مادرم می گفت موهای مرا کشیدند و مرا از ماشین بیرون آورند و دستگیرم کردند. همه کسانی که با مادرم دستگیر شده بودند را آزاد کرند در همان یک ماهه اول بعد به مادرم اتهام تشکیل گروهک علیه نظام زدند. مورد اتهامی دیگری که در مورد مادرم مطرح کردند عضو فعال انجمن پادشاهی است که خود انجمن پادشاهی بیانیه داده و گفته خانم زهرا بهرامی هیچ ارتباطی با این انجمن ندارد. مادر من واقعا هیچ ارتباطی نداشت. اتهامات سنگین سیاسی به مادرم زدند، حتی تشکیل گروهک و محاربه هم حکمش اعدام است ولی اینها ناگهان بحث مواد مخدر را به عنوان دلیل برای صدور حکم اعدام مطرح کردند تا دست همه را از این پرونده کوتاه کنند.

وکلای مادر شما برای دفاع از پرونده درچه مرحله ای هستند؟

خانم ستوده وکیل خیلی خوبی برای مادرم بودند که متاسفانه دستگیر شدند. ایشان شجاعانه از مادرم دفاع کرد و اولین کسی بود که با روزنامه هلندی مصاحبه کرد و گفت موارد مربوط به نگهداری مواد مخدر واهی است و فکر می کنم همین خبررسانی ها و دفاع های ایشان از موکلان شان برایش دردسر ساز شد و دستگیرش کردند. .

و در حال حاضر از طریق وکیل دیگری پیگیر پرونده مادرتان هستید؟

بله اما مایل بودیم وکیل با تجربه تری بگیرم تا بتواند خوب از مادرم دفاع کند و جان ایشان را نجات دهد. با یکی از وکلای خوب صحبت کردیم. مبلغی که ایشان به ما گفتند را نتوانستیم تهیه کنیم. من اینجا تنها هستم و توانایی مالی ام آنقدر نیست که بتوانم هزینه وکیل را بپردازم.

آیا برای تهیه این مبلغ در خواست کمک از کسی کرده اید؟

اول سراغ خود دادستان رفیتم چون مادرم منزل و ماشین دارد اما همه اموالش را مصادره کردند. به دادستانی گفته ایم حداقل پولی از اموالِ مادرم را به ما بدهید تا ما یک وکیل خوب بگیریم که بتواند از مادرم دفاع کند. بعد از طریق دولت هلند پیگیر شدیم.

آیا دولت هلند در این زمینه کمک کرد؟

دولت هلند هم اول قبول نکرد، لابد فکر نمی کردند اینجا به مادرم حکم اعدام بدهند اما وقتی حکم اعدام که صادر شد، تازه قرار شد کمک کنند. هنوز که هیچ کمکی در این زمینه نکرده اند وضعیت ما خیلی بغرنج است. من اینجا خودم تنها هستم و اصلا نمی دانم صدای من به گوش کسی می رسد. هر کسی که بتواند برای نجات جان مادرم کاری بکند.

می توانم بپرسم اعضای دیگر خانواده شما در چه شرایطی هستند؟

برادر ۲۲ ساله ام کاری نمی تواند بکند. من خودم هم ازدواج کردم، همسرم و پدرم شاید بتوانند از لحاظ روحی به من کمک کنند ولی همه امید ما اموال مادرم بود که همان را هم توقیف کردند و ما حتی نمی توانیم یک وکیل خوب بگیریم تا جانش را نجات دهیم.

حرفی برای مردم و یا مسولان دارید؟

راستش وقتی فکر می کنم همه مردم به خاطر موسوی و کروبی در راهپیمایی شرکت کردند، آما آیا آنها کمکی به ما کردند؟ مادرم وابسته به هیچ انجمن و هیچ حزبی نبود امیدوارم با اتهام کذایی مواد مخدر دست مردم را از این پرونده کوتاه نکنند، به تمام فامیل ما که مادرم را می شناسند شوک وارد شده است و اصلا باور نمی کنند چطور ممکن است برای کسی که حتی سیگار هم نمی کشد به اتهام نگهداری مواد مخدر حکم اعدام صادر کنند. از همه مهمتر اینکه هفته پیش سفیر هلند می گفت، سفیر ایران در هلند به ایشان گفته است جرم مادر من نگهداری یک کیلو کوکایین است در حالی که در پرونده مادرم گفته اند نیم کیلو مواد مخدر یعنی حتی خودشان هم با این حرف های متناقض دارند نشان می دهند که پرونده مادر من کاملا سیاسی است ولی می خواهند کاری کنند که ما تنها بمانیم و هیچ کسی به داد ما نرسد کاش مجامع حقوق بشری و مردم صدای ما را بشنوند.

  • Balatarin
    Tags: , ,


    1. I implore you to release this woman ! They way you arrested her on false charges is illegal and violates her rights as a citizen of the world. This is being watched closely by people all over the world. FREE Ashura NOW! NOW!


    1. More Women Political Prisoners Transferred to Methadone Ward of Evin Prison | Persian2English
    2. Zahra Bahrami Executed, Another Victim of Iranian Regime’s Political Game | Persian2English
    3. Zahra Bahrami Executed, Another Victim of Iranian Regime’s Political Game | Freedom Messenger

    Leave a Response