Breaking the Language Barrier on Human Rights

Wife of Abdolreza Ghanbari: “Don’t let them execute an unknown teacher!”

January 24, 2011

Persian Report by Rahe Sabz (Jaras)
Translation by Siavosh Jalili, Persian2English

Interview conducted by Masih Alinejad

After widespread protests staged by the Iranian people against the 2009 Iranian Presidential election results, large numbers of protesters were arrested and tortured. Some of the prisoners, especially those who were arrested on Ashura (December 27, 2009), were sentenced to death.

In the first days of street protests, the main reason given for issuing death sentences was the charge of Moharebeh [Enmity against God] and sacrilege. However, as time passed, different charges and accusations were cited as reasons for some of the people sentenced to death or hanged.

Abdolreza Ghanbari is an unknown teacher who was arrested in the wake of the Ashura protests at the location where he teaches. He was then sentenced to death by Judge Salavati in branch 15 of the Revolutionary Court on the charge of “Moharebeh through ties with hostile groups [against] the regime”. Possession of suspicious e-mails and contact with one of the TV stations outside Iran were cited as reasons [to justify] the charges.

Abdolreza Ghanbari’s wife and mother of two, Sakineh Habibi said, “The fate of my husband is not important to anybody, because he is not a member of any political party or organization. He is on death row and no individual, political, or cultural institution is following up on his case, and no action is being taken to stop his death sentence.

She added, “Even though nobody replies to our inquiries, I have no choice but to keep my hope alive and try to save the life of my husband and loving father for the sake of my children; for the sake of my ten year old daughter. I request from everyone to not allow a cultural activist and an unknown teacher be executed for the crime of being alone and not having anyone [of influence around].”

[Masih Alinejad, on behalf of] Jaras has conducted a phone interview with Sakineh Habibi who was asked about her family’s ordeal in the past year, her follow up attempts, her visits with the Iranian authorities, and the latest condition of her husband on death row:

Sign the petition to save Abdolreza Ghanbari from execution

Wife of Abdolreza Ghanbari: “Don’t let them execute an unknown teacher!”

Jaras – Your husband was arrested after Ashura and was sentenced to death. Do you have any news on your husband?

Sakineh Habibi (SH): The source of news for us is the weekly prison visits. Since May, when the death sentence was confirmed, the mood during the visits has been different. In the visits, he says that [although] he did not do anything, the circumstances are such that they issued the death sentence [anyway].

Jaras- What was the main reason behind his arrest, and could you please describe how he was arrested?

SH- They have not stated the actual reason behind the arrest, but one of the reasons they gave was his presence on the streets during the Ashura protests. They arrested him [later] at the [school] where he teaches.

Jaras- Has he been asked questions during his interrogation about his participation in the Ashura protests?

SH- When they asked my husband about this matter, he answered very honestly, “Yes, my daughter and I were out on that day.” What can a person do when accompanied by a child? Can someone commit “security” acts with a child? On that day, he was out only during the morning. They claim he was out at noon. However, at noon, my husband was home. And we even have witnesses who saw my husband along with my daughter on our street before noon.

Jaras- Did the court listen to you or the statements of the witnesses you just referred to?

SH- No, the court never asked us to present our witnesses. They told my husband, “You were present that day at noon on the street where clashes occurred.” However, my husband had only passed through the location of the clashes in the morning. Based on that, they convicted him.

Jaras- Was your husband politically active?

SH- No. He had no political activities. He is a teacher. He has written four books and was involved in cultural activities.

Jaras- Some of the people arrested after the election were politically active in the past. Did your husband have any past political involvements?

SH- All his efforts were focused in the field of cultural and union activities. No one can claim he was a political activist. He taught for 16 years under this regime, he served [in the military], and was engaged in cultural activities. His past activities were union related. The union was [eventually] dissolved, and in 2007, he was fined $3 thousand USD for his engagement in those activities

Jaras- The judge presiding over his [current] case is Mr. Salavati. Did you meet with him?

SH- They did not even inform us when the preliminary court was held. After the death sentence was issued, I was able to meet Mr. Salavati only once.

Jaras- What stage are you at in terms of following up on the case with officials responsible? Have you met any of the authorities?

SH- I met with the [Tehran] Prosecutor [Abbas Jafari Dolatabadi] back in May when the harsh sentence was issued. Mr. Dolatabadi made some promises, but nothing happened. He also asked whether my husband was in the streets during that protests. When my husband explained honestly that he was out with his eight year old daughter, Mr. Dolatabadi promised that he would ask for a reduction in the sentence. The [death] sentence is really harsh and heavy for my husband.  He has not done anything to deserve execution.

Jaras- Aside from meeting with the Tehran Prosecutor, have you taken any other actions?

SH- Nobody is responding to us. Despite all this, I still hope that [the case] may be resolved through the laws of our own country. That is why I have written many letters to authorities and I have asked them to reconsider the sentence. All I asked of them was to reconsider the harsh sentence of death issued for a teacher with 16 years of experience and service. I wrote to Mr. Larijani, the Head of Judiciary, and to some of the Grand Ayatollahs for help.

Jaras- Which Grand Ayatollahs specifically did you write letters to, and have you received any response?

SH- I have written to Mr. Makarem [Shirazi], Mr. Khorassani, and Mr. Sistani. Once, I went to Mr. Makarem’s office. They told us they do not know the details of the case and that is why they will not intervene. Other Ayatollahs did not even reply to my letters.

Jaras- In the first days following your husband’s arrest, you were silent and did not conduct any interviews with the media. Was there a specific reason for that?

SH- I did not give interviews in order to not worsen my husband’s condition. I was hoping the problem would be resolved. I did not want [to give] them [an excuse] to act out of spite [against my husband]. I am still hopeful. Even though I am no longer able to meet with the Tehran Prosecutor, I am still hopeful that they could help us and save my husband’s life by means of our own country’s laws. Last week, I wrote yet another letter to the Prosecutor so that a new door may open. The sentence is really harsh on us and our entire  family.

Jaras- How many children do you have, and are your children aware of the death sentence issued to their father?

SH- I have two children. My son is 17 years old and my daughter is almost 10 years old. Their father told them about [the death sentence] during one of the visits so in the event that the [execution] took place, my children would not be shocked. It was extremely difficult.

Jaras- How is the emotional and psychological state of your children after they learnt about the death sentence of their father?

SH- The absence of their father at home is difficult enough. Imagine, my daughter who is almost 10 has no clear perception of execution. When I talk to my son, since he is older, he almost understands the circumstances. However, my daughter does not have a full understanding. I do not know what to do. I cannot take her to visit her father every week since she has school. On the other hand, every time her father’s name comes up [in conversation], or whenever we have guests who ask, “How is Mr. Ghanbari?” she suddenly changes. She goes to her room, hides under the blanket, and all her limbs go in a state of contractions. I took her to the doctor who said that she should be kept away from nervous pressure. But I have no idea what to do, because upon hearing her father’s name the contractions of her legs and arms occur. I hope, God willing, a door opens so that we and the teacher who has served the people for 16 years will be saved.

Jaras- What is the reaction of the people and your husband’s students to the sentence. What is your request from them?

SH- There is nothing people can do. Those who know my husband are aware that he devoted his life to his students. Most of my husband’s students are familiar with his personality and characteristics, and have no doubt that he has served [society] to a great extent, and that he has sacrificed his life for the people. [I ask] all those whom my husband served through his work and teaching career to pray for him. I don’t know what [else] to say. There is nothing people can do. I just ask them to go and talk to officials, if they know any; perhaps a door will open and my husband will be saved.

Jaras- Is there anything you would like to add?

SH- If nobody gives us hope, we will [still be] hopeful. We are hopeful that my husband will be saved.


UN Officials and Heads of Government,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Foreign Ministries and the US State Department,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,


همسر عبدالرضا قنبری: نگذارید یک معلمِ گمنام را اعدام کنند

جرس: پس از اعتراضات گسترده مردم ایران به نتیجه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری سال گذشته، شمار زیادی از شهروندانِ معترض دستگیر، زندانی و شکنجه شدند. برای بخش هایی از این زندانیان خصوصا کسانی که در ایام عاشورا دستگیر شده اند، حکم اعدام صادر شده است.

در روزهای نخست اعتراضات خیابانی، دلیل اصلی صدور حکم اعدام برای زندانیان، محاربه و توهین به مقدسات اعلام می شد اما رفته رفته برای کسانی حکم اعدام صادر شد و یا کسانی به دار آویخته شدند که اتهامات متفاوتی برای آنان مطرح می شد.

عبدالرضا قنبری معلم گمنامی است که پس از راهپیمایی عاشورای سال گذشته در محل تدریس خود بازداشت و سپس از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهام «محاربه از طریق ارتباط با گروه‌های معاند» که از مصادیق این موضوع داشتن ایمیل‌های مشکوک و ارتباط با یکی از رسانه‌های تلویزیونی خارج از کشور عنوان شده به اعدام محکوم شد.

سکینه حبیبی همسر این معلمِ محکوم به اعدام و مادر دو فرزند است که می گوید: همسرم به جهت عدم عضویت در هیچ سازمان و حزب سیاسی، سرنوشتش برای هیچ کس مهم نیست، در انتظار اجرای حکم اعدام به سر می‌برد و هیچ فرد و یا نهاد سیاسی و فرهنگی پیگیر وضعیت وی نبوده و هیچ اقدامی برای توقف این حکم صورت نمی‌پذیرد.

وی همچنین از پیگیری ها و نامه های خود به مقامات مسوول و مراجع تقلید خبر می دهد و می گوید: اگر چه هیچ کسی پاسخی به ما نداد اما به خاطر فرزندانم، به خاطر دختر ده ساله ام مجبورم که امیدم را از دست ندهم و برای نجات جان همسرم برای نجات جان یک پدر دلسوز همچنان امیدوارانه تلاش کنم و از همه بخواهم تا نگذارند یک فعال فرهنگی و یک معلم گمنام تنها به جرم آن که تنهاست و کسی را ندارد اعدام شود.

جرس در گفتگویی تلفنی با سکینه حبیبی همسر عبدالرضا قنبری در مورد یک سالی که بر این خانواده گذشته است، پیگیری ها و دیدار های او با مقامات مسوول در ایران و وضعیت این زندانی محکوم به اعدام ، پرسش هایی را مطرح کرده است که در پی می آید:‌

همسر شما پس از عاشورا دستگیر و به اعدام محکوم شده است، آیا هیچ خبر جدیدی از همسرتان دارید؟

خبرهای ما بر می گردد به همین ملاقات هایی که می رویم. هفته ای یک بار . از ادربیهشت ماه که حکم اعدام همسرم تایید شده، حال و هوای این ملاقات ها متفاوت است. خودشان هم در ملاقات ها می گوید من کاری انجام نداده ام ولی شرایط به گونه ای بوده که یک سری حکم های اینچنینی صادر شود ولی من کاری انجام نداده ام که این حکم شامل من شود.

دلیل اصلی بازداشت ایشان چه بوده و آیا ممکن است در مورد روند دستگیری ایشان توضیحی بدهید؟

دلیل اصلی بازداشت را که به ما دقیقا نمی گویند ولی به هر حال یکی از مواردی که مطرح کردند هم می گویند ایشان در روز عاشورا در خیابان بوده اند. ایشان را در محل تدریس دستگیر کرده اند.

آیا از ایشان در مورد حضور در راهپیمایی عاشورا در روند بازجویی سوالاتی هم شد؟

وقتی از خودشان در این مورد سوال کردند، همسرم خیلی صادقانه گفت بله من در روز عاشورا به همراهِ دختر کوچکم بیرون بودم. یعنی با یک دختر خردسال مگر چه کار می شود کرد، یعنی با یک بچه مگر کسی می تواند در خیابان کار امنیتی انجام دهد؟

ولی روز عاشورا ایشان فقط صبح بیرون بودند. آنها گفتند ایشان ظهر عاشورا بیرون بود. در حالی که ظهر عاشورا همسرم در منزل بود و شاهد داریم که ایشان را دیده که در پیش از ظهر عاشورا همسرم به همراه بچه ام در خیابان خودمان بود. .

آیا دادگاه از شما به اظهارات شاهدی که به آن اشاره کرده اید هم گوش داده است؟

نه، دادگاه هیچگاه شاهد را از ما نخواست و به همسرم گفته اند که شما ظهر عاشورا در خیابانی که درگیری شده حضور داشتید. در حالی که همسرم فقط صبح از محل درگیری رد شده بود و آنها هم برایش حکم را صادر کردند.

آیا همسرتان فعالیت سیاسی داشته است؟

فعلا نه. یعنی در روزهایی که دستگیرش کردند اصلا فعالیت سیاسی نداشت. یک معلم بود، مولف چهار کتاب بود و کارهای فرهنگی انجام می داد.

برخی از کسانی که پس از انتخابات دستگیر شده اند، در سال های گذشته فعالیت سیاسی داشتند، آیا همسر شما پیش از این سابقه سیاسی داشت؟

همه تلاش ایشان در همان حوزه فعالیت های فرهنگی و صنفی خودش بوده و نمی شود گفت کار سیاسی می کرد. ایشان شانزده سال در همین نظام آموزشی تدریس کرد، خدمت کرد، کار فرهنگی کرد. سالهای قبل هم فعالیت هایی که داشتند کار صنفی بوده که صنف را هم منحل کردند و برای همان فعالیت هم که در سال ۸۶ بوده برایش مبلغ سیصد هزارتومان جریمه نقدی صادر کرده بودند.

قاضی ایشان آقای صلواتی بود. آیا دیداری با ایشان داشتید؟

دادگاه بدوی همسرم را که اصلا به ما اطلاع ندادند. بعد از اینکه حکم اعدام صادر شد من فقط یک بار توانستم آقای صلولتی را ببینم.

پیگیری های شما با مقامات مسوول در چه مرحله ای است؟ آیا دیداری با هیچ یک از مسولان داشته اید؟

من در همان اردیبهشت ماه وقتی حکم سنگین اعدام صادر شد با آقای دادستان دیدار کردم. آقای دولت آبادی هم قول هایی به ما داد ولی هیچ اتفاقی نیافتاد. ایشان هم پرسیده بودند که آیا همسرم در روز راهپیمایی در خیابان بودند و وقتی همسرم با صداقت توضیح داد که به همراه دختر هشت ساله ام بیرون بود، ایشان هم قول هایی دادند که برای همسرم تخفیف بگیرند. این حکم خیلی برای همسرم سنگین است. ولی واقعا همسرم کاری نکرده است که اعدام شود.. .

به غیر از دیدار با دادستان تهران پیگیری های دیگری هم انجام داده اید؟

کسی پاسخگوی ما نیست. با این همه من همچنان امید دارم از طریق قانون کشور خودمان حل شود. به همین دلیل نامه های زیادی به مسوولان نوشته ام و در خواست کرده ام که در این حکم بازبینی کنند، همه درخواستم این بود که در مورد حکم سنگینِ اعدام که برای یک معلم با شانزده سال سابقه خدمت صادر شده است بازبینی کنند. به آقای لاریجانی، رییس قوه قضاییه نامه نوشته ام، به چند تن از مراجع هم نامه داده ام و درخواست کمک کرده ام.

مشخصا به کدام مراجع نامه داده اید و آیا هیچ پاسخی دریافت کردید؟

به آقای مکارم ، به آقای خراسانی و به آقای سیستانی نامه دادم. یک بار هم به دفتر آقای مکارم مراجعه کرده امِ آنجا گفته اند جزییات پرونده را نمی دانند و به همین دلیل دخالت نمی کنند، بقیه مراجع هم که اصلا پاسخ نامه های مرا ندادند.

در روزهای نخستِ دستگیری همسرتان، شما تقریبا سکوت کرده و مصاحبه ای هم با رسانه ها انجام نمی دادید. آیا دلیل مشخصی داشت؟

من مصاحبه ای نکردم تا وضعیت همسرم بدتر نشود. امید داشتم این مشکل حل شود.نمی خواستم لج و لج بازی شود. هنوز هم امید دارم. با اینکه دیگر این روزها نمی توانم آقای دادستان را ببینم ولی هنوز هم امید دارم به ما کمک کنند و از راه قوانین کشور خودم کاری کنند که همسرم نجات پیدا کند. هفته قبل به دادستان دوباره نامه نوشته ام تا شاید راهگشایی باشد در پرونده. یعنی واقعا این حکم برای ما و خانواده ما سنگین است.

شما چند فرزند دارید و آیا فرزندان شما در جریان صدور حکم اعدام برای پدرشان هستند؟

من دوتا فرزند دارم. پسرم هفده سال دارد و دخترم نه سالش تمام شده و ده ساله می شود. پدرشان در یکی از ملاقات ها جریان را به بچه ها گفت که اگر زمانی این اتفاق ( اعدام) افتاد به بچه های من شوک وارد نشود. خیلی سخت بود. خیلی .

وضعیت روحی بچه ها پس از اینکه در جریان حکم اعدام پدرشان قرار گرفته اند چگونه است؟

نبودن پدر در خانه به اندازه کافی سخت هست، تصور کنید دخترم نزدیک به ده سال دارد با این سن کم هیچ تصوری از اعدام ندارد. شرایط روحی اش بسیار نگران کننده است. با پسرم که بزرگتر است، صحبت می کنم و او تقریبا شرایط را می فهمد. اما دخترم هنوز درک درستی ندارد. نمی دانم باید چکار بکنم. نمی توانم هر هفته او را به ملاقات پدرش ببرم چون مدرسه می رود. از طرفی هر وقت، اسم پدرش را در خانه می آوریم یا مهمان بیاید و سوال کند آقای قنبری چطور است، این بچه حالتش کاملا عوض می شود، می رود در اتاقش زیر پتو و تمام دست و پایش منقبض می شود. دکتر هم که می برم می گوید باید او را از فشارهای عصبی دور نگاه داشت ولی اصلا نمی دانم چه باید کرد چون وقتی اسم پدرش را هم می شنود تمام دست و پایش جمع می شود. انشالله که فرجی شود تا هم ما و هم این بچه و هم معلمی که شانزده سال برای مردم خدمت کرد نجات پیدا کند.

واکنش مردم و شاگردان همسر شما به این حکم چگونه است و درخواست شما چیست؟

مردم کاری از دست شان بر نمی آید، کسانی که همسرم را می شناسند می دانند که ایشان همه زندگی اش را وقف شاگردانش می کرد، اکثر شاگردان همسرم خصوصیت های اخلاقی او را می دانند و شک ندارند که او خیلی خدمت کرد و جانش را فدای مردم می کرد. همه کسانی که همسرم با کار و تدریس برایشان زحمت کشید برای ایشان دعا کنند نمی دانم چه بگویم. کمکی از دست مردم بر نمی آید اگر مردم کسی را می شناسند فقط می خواهم بروند صحبت کنند با مسولان شاید راهی باز شود و همسرم نجات پیدا کند.

ناگفته ای اگر باقی مانده است، بفرمایید.

اگرچه کسی به ما امید نمی دهد اما ما خودمان امیدواریم، هنوز امید داریم که همسرم را نجات دهند.

  • Balatarin
    Tags: , , , , , , , ,


    1. Please release Abdolreza Ghanbari.

      FREE MR. Abdolreza Ghanbari, now.


    1. Tweets that mention Wife of Abdolreza Ghanbari: “Don’t let them execute a teacher!” | Persian2English --
    2. Torments of 10-Year-Old Girl Whose Father is on Death Row | Persian2English
    3. Torments of 10-Year-Old Girl Whose Father is on Death Row | Freedom Messenger
    4. URGENT ACTION | Death Sentence Upheld for Teacher Abdolreza Ghanbari and Sent for Implementation « Green Dreams رویاهای سبز
    5. URGENT: Abdolreza Ghanbari In Imminent Danger Of Execution | Persian2English

    Leave a Response