Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Statement by Iranian Human Rights Group on Unjust Charges & Prison Sentences

February 09, 2011

Persian statement by the Committee of Human Rights Reporters
Translation by Pooya Yazdani, Persian2English

The Committee of Human Rights Reporters – A year and half has passed since the wave of extensive aggressive arrests, systematic suppression, and pressures began for human rights supporters and social activists in Iran.

The wave began with numerous attacks by government agents on the houses and work places of many social activists, independent human rights supporters, and members of the Committee of Human Rights Reporters (CHRR). What followed was arrests, imprisonment, and exile. Now, a year and half later, the situation for these activists has not changed. In order to silence any opposing voices criticizing the current violations of human rights in Iran, the judicial system is naming any attempt to defend the rights of Iranian citizens as “Acting against Iran’s national security”. Any criticizing words is named “Disturbing public opinion and publishing misleading statements”. Iran’s government is clinging to any trivial excuse in order to pull a cover over the watching eyes of human rights supporters in an attempt to hide the bitter truth on the current situation in Iran.

Members of CHRR, who have always explicitly expressed their independence from any political parties inside and outside the country and have founded their association on the basis of clarifying and reporting on the human right situation in Iran, have been arrested, threatened, and chased.

In their latest action against human rights supporters, Iran’s judicial system announced a shocking sentence of 12 years imprisonment for the youngest member of CHRR, Navid Khanjani. He is a 24 year old student banned from higher education. Navid Khanjani’s prison sentence is the longest issued to a human rights activist in Iran.

The heavy verdict was issued in court while security forces continuously threatened him. Pressures on Navid Khanjani from Iran’s National Security still continues.

Deprived of higher education due to obvious and ongoing discrimination within Iran’s socio-political system, Navid Khanjani, through various humanitarian activities, has only acted within the social frameworks of Iran toward eliminating the existing discriminations and simply supporting the rights of his fellow citizens.

On December 20, 2010, Navid Khanjani was charged with “Disturbing the public”,  “Publishing misleading statements”, “Acting against the benefits of Iran’s government through publishing news and reports and doing interviews with foreign media”, “Membership in the central council of CHRR” and  “Founding the Association Against Educational Discrimination.”

Such heavy charges and sentences, fines, lashes and temporary releases with extremely heavy bails are obvious violations of human rights, consciously imposed on members of CHRR by the judicial system based on the advice of security forces. And the injustice does not end with Navid’s case.

Other heavy charges and sentences include:

Ali Kalaie, 7 years prison sentence; Parisa Kakaie (former member of CHRR), 6 years prison sentence; Shiva Nazar Ahari, 4 years prison sentence in exile at Rajai prison; Saeed Kalanaki, 3 years prison sentence; Saied Haeri, 2 years prison sentence; and Kouhyar Goodarzi, 1 year prison sentence.

These sentences have been issued regardless of the defendants’ pleadings and are only based on false charges repeatedly denied by the defendants. The defendants’ temporary releases from prison have also been conditioned to bails of one hundred thousand USD and higher. Such an unrighteous judgement process by an organization that represents Iranian citizens and should be a perfect example of fairness and equality in the society, is yet another proof added to Iran’s file of human rights violation cases. The injustice also  speaks, more explicitly that before, about the government’s hostility toward independent reporters and makes visible the judicial system’s fight against minorities.

CHRR not only condemns such heavy sentences and charges for members of CHRR – mainly accused of working as agents and sources for foreign forces – but also stresses on the fact that these false accusations serve no purpose other than trying to silence the reporters and, extensively and systematically, violating human rights.

Therefore, CHRR requests immediate cancellation of the verdict for Navid Khanjani and other members of CHRR and elimination of the charges against these activists. Once again we emphasize that everything this well-reputed committee has done up to now has only been aimed at eliminating the existing discriminations in Iran and defending the human rights of  fellow citizens, regardless of their religion or race or political views. Not only is there no reason to suppress this committee but also their efforts and activities on should be admired.

CHRR believes in equal rights for all Iranians and stands firm on its ground. The Committee refers to the Universal Declaration of Human Rights and believes the only way to obtain equality of rights in Iran is by respecting the content of the declaration.

CHRR points out the horrible situation in Iran and requests discussions on this matter in the next meeting of the Human Rights Council in Geneva, followed by immediate action to stop the persecution of and pressures on human rights activists.

اعتراض به حكم ۱۲ سال حبس تعزیری برای نويد خانجانی: «اقدام علیه امنیت» گزارشگران حقوق بشر را متوقف کنید!

کمیته گزارشگران حقوق بشر- یک سال و نیم از شروع بحران بازداشت های گسترده و اعمال فشار و سرکوب سیستماتیک بر علیه مدافعان حقوق بشر و فعالان جامعه مدنی می گذرد. بحرانی که با یورش مأموران به منازل و محل کار و زندگی، زندان و تبعید بسیاری از فعالین اجتماعی، مدافعین مستقل حقوق بشری و نیز اعضای کمیته گزارشگران حقوق بشر آغاز شد، با گذشت یک سال و نیم، بی‌وقفه ادامه یافته است.

دستگاه قضایی و امنیتی حاکمیت، برای به سکوت کشاندن معدود صداهای منتقد نقض حقوق بشر، هر تلاشی برای دفاع از حقوق شهروندی را اقدام علیه امنیت ملی تلقی کرده و هر سخن انتقادی را، تشویش اذهان عمومی و نشر اکاذیب قلمداد نموده و به هر بهانه‌ی واهی متوسل می‌شود تا چشمان ناظران حقوق بشر را بر واقعیت تلخی که در بطن خفقان موجود بی‌وقفه جریان دارد ببندد. در این میان تمامی اعضای کمیته گزارشگران حقوق بشر که همیشه و هر زمان بر استقلال خویش از تمامی گروه‌های سیاسی داخلی و خارجی تاکید کرده و بنیاد خود را بر گزارش صادقانه و شفاف سازی وضعیت حقوق بشر در ایران نهاده است مورد بازداشت، تهدید و تعقیب قرار گرفتند.

در همین ارتباط و در آخرین اقدام، دستگاه قضایی در تکمیل کارنامه‌ی برخورد قهری با این مدافعان حقوق بشر، با صدور حکمی اعجاب آور، نوید خانجانی، دانشجوی ۲۴ ساله محروم از تحصیل و عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر را به ۱۲ سال حبس تعزیری محکوم کرده است. حکمی که تا به امروز بالاترین میزان محکومیت در بین فعالین حقوق بشر بوده است.

این حکم در پی برگزاری دادگاهی با حضور و تهدید مداوم نیروهای امنیتی صادر شد. درحالی که نوید خانجانی، که خود به دلیل تبعیض های آشکار جاری و ساری در سیستم سیاسی و اجتماعی ایران از ادامه تحصیل منع شده و تنها در چارچوب فعالیت‌های مدنی و بشردوستانه برای دفاع از حقوق شهروندی هم‌میهنان خود تلاش کرده است، فشارهای بی‌وقفه امنیتی بر او همچنان ادامه دارد.

نوید خانجانی پیش از این در ۲۹‌ام آذرماه سال جاری به اتهام نشر اکاذیب، تشویش اذهان و تبلیغ علیه نظام به واسطه‌ی انتشار اخبار و گزارش‌ها و انجام مصاحبه با تلویزیون و رادیوهای بیگانه، عضویت در شورای مرکزی کمیته گزارشگران حقوق بشر و همچنین تشکیل گروه محرومین از تحصیل مورد محاکمه قرار گرفته بود.

سایه‌ی احکام حبس سنگین و جریمه و شلاق و آزادی‌های نیم بند به قید وثیقه‌های سنگین، نقض آشکار حقوق شهروندی اعضای کمیته‌ی گزارشگران حقوق بشر است که به شکل آگاهانه‌ای از سوی دستگاه قضایی و به واسطه احکام سفارشی از سوی نیروهای امنیتی اعمال شده است. این احکام به حکم سنگین نوید خانجانی ختم نمی‌شود.

احکام سنگین برای علی کلایی (۷ سال)، پریسا کاکایی- عضو پیشین کمیته- (۶ سال)، شیوا نظرآهاری (۴ سال حبس و تبعید به زندان رجایی شهر)، سعید کلانکی (۳ سال)، سعید حائری (۲ سال) و کوهیار گودرزی (۱ سال)، بدون در نظرگرفتن دفاعیات و تنها بر پایه‌ی اتهامات غیرواقعی که بارها وبارها توسط اعضای کمیته رد شده اند، صادر شده است، که بهای آزادی موقت آنان سپردن بیش از یک میلیارد تومان وثیقه به دستگاه قضایی بوده است. این روند غیرعادلانه از سوی نهادی که انتظار می رفت تضمین کننده‌ی رعایت عدالت و حقوق شهروندان ایرانی باشد، سندی دیگر را بر موارد نقض آشکار حقوق بشر و خصومت با گزارشگری مستقل در این عرصه افزوده و فراتر از آن، اقلیت ستیزی دستگاه قضایی را بیش از پیش عیان ساخت.

کمیته گزارشگران حقوق بشر ضمن محکوم کردن صدور این احکام سنگین، و رد سناریوی نخ نمای اتهامات وابسته بودن اعضای کمیته گزارشگران که مبنای صدور احکام سنگین برای آنان قرار گرفته است تاکید می‌کند، پافشاری بر اتهامات بی اساس جز زمینه چینی برای منفعل کردن و به سکوت کشاندن راویان نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر، مبنای دیگری ندارد.

بر همین اساس خواستار لغو فوری حکم نوید خانجانی و دیگر اعضای کمیته‌ی گزارشگران حقوق بشر و رفع اتهامات وارده بر فعالان این کمیته هستیم و تأکید می‌کنیم کلیه اقدامات انجام شده از سوی اعضای این گروه خوشنام حقوق بشری به دلیل تأکید بر دفاع از حقوق انسانی همه افراد جامعه، فارغ از گرایشان سیاسی و مذهبی و قومی و دفاع از زندانیان اندیشه صورت گرفته و نه تنها هیچ دلیل موجهی برای اعلام محکومیت اعضای کمیته وجود ندارد، بل‌که تلاش‌های این افراد شایان تقدیر است.

کمیته گزارشگران حقوق بشر بار دیگر تصریح می‌کند که بر آرمان و اهداف خود در راستای اطلاع رسانی به منظور بهبود وضعیت حقوق انسانی ایرانیان پایبند است و ضمن التزام به منشور جهانی حقوق بشر، خواستار اجرای آن در تمامی زوایای زندگی مردم ایران است و با رعایت استقلال خود از هر حزب و جناح سیاسی به گزارشگری و شفاف سازی نقض حقوق بشر در ایران ادامه خواهد داد.

کمیته گزارشگران حقوق بشر با تاکید بر وخامت اوضاع حقوق بشر در ایران و وضعیت مشابه دیگر فعالان، خواستار رسیدگی به اعمال فشار و محدودیت بر مدافعان حقوق بشر در ایران در نشست آتی شورای حقوق بشر در ژنو می باشد، که با توجه به وضعیت حاد زندانیان عادی و سیاسی و گسترش فقر روز افزون در جامعه، امری ضروری است و خواستار بررسی فوریت اعزام یک گزارشگر ویژه به ایران است.

  • Balatarin
    Tags: ,

    2 Comments

    Trackbacks

    1. Tweets that mention Statement by Iranian Human Rights Group on Unjust Charges & Prison Sentences | Persian2English -- Topsy.com
    2. Navid Khanjani – نوید خانجانی | ulimuc

    Leave a Response