Breaking the Language Barrier on Human Rights

Iranian Woman’s Testimony of Rape & Torture

June 11, 2011

Deutsche Übersetzung des Artikels auf Julias Blog lesen

Deutsche Übersetzung des Videos

‎”When Neda died…the whole world heard about it. But no one knew when they were raping me. When they were burning me w/ cigarettes no one knew…People who are out there, there are ppl like me. They need you…Don’t let ppl like me suffer…I’m 22 but I feel old & I feel like dying. Please stop them…please stop them. How did you help others? Please do it for us too.”

The raw material of this video was originally obtained by the Center for Investigative Reporting.
Reach them at



(10 June 2011) On the second anniversary of the disputed June 2009 election and the ensuing repression, the International Campaign for Human Rights in Iran today released video testimony from a young female detainee describing in detail her severe torture and repeated rape after her arbitrary arrest.

Her forceful testimony challenges the Iranian authorities’ official narrative, which denies widespread use of torture and rape by security forces against ordinary protestors.

“Rape is one of the worst forms of torture and allegation after allegation of sadistic torture and sexual abuse continue to emerge,” said Hadi Ghaemi, the Campaign’s spokesperson.

“How can the Iranian Judiciary claim a shred of legitimacy if it continues to shield the perpetrators of such atrocities? Its credibility is gone with the wind as it promotes a climate of rampant impunity,” he added.

The Campaign expressed serious concern that the same security and intelligence apparatus that committed the gross atrocities detailed in this video testimony, continues to be in charge of the arbitrary detention, interrogation, and imprisonment of prisoners of conscience and dissidents.

Over the past two years the Judiciary has become a tool of the security and intelligence agents, demonstrating an utter lack of independence.

The Campaign is releasing a 28-minute segment from an original 100-minute video interview with the young woman who was detained, tortured and raped in the summer of 2009. The interviewer spent more than twelve hours with the survivor to affirm various aspects of her experience. The interviewer shared all of the details that emerged for the twelve-hour interview with the Campaign, however, any information that may indicate the young woman’s identity has been withheld to protect her from reprisals.

The young woman in the video vividly describes being groped by a boy in the service of security forces during her arrest, along with several other women and held in a secret location that she describes as a warehouse. She spent days in a cramped cell, blindfolded, and deprived of water, food, and toilet privileges. She was then transferred to another secret detention center and held in solitary confinement.

There, blindfolded and gagged, the young woman, who had been a virgin, explains that one of her captors brutally raped, beat and humiliated her.

“First thing he did was lick my face,” the victim recounts. “I felt my life drained. He started to pull my clothes off. My hands bound, my eyes covered, I started crying. He shouted ‘shut up whore!’ Then he started. Opened my bra and took my clothes off. He was stroking and hitting me at the same time, saying ‘I will do something to you that you’ll never forget, I’ll make it so you never leave your house again, anytime you hear my name you will tremble, I’ll drive you insane.’ And he did. He raped me.”

Later, a different security functionary reportedly burned her hands, knees and breasts with cigarettes, and kicked her stomach, forcing blood into her mouth. The interviewer corroborated her account by observing marks on her body that appeared to be remnants of cigarette burns.

Describing the weeks following her first rape and sadistic cigarette burnings, the victim recalls: “I could smell blood, I was still drowsy. I didn’t feel well. They took me back to the cell. I don’t know how much time passed. One week, two weeks. Every other day it was the same routine. They would take me into the room, they would beat me, rape me…”

Rape and torture continued for several weeks until her release, after which she suffered a urinary tract infection and other injuries.

The young woman said that, “My spirit was crushed.” She then implored other rape and torture survivors to speak out, and asked for the international community not to forget the plight of many other survivors of rape and brutality who are living in silent despair.

The Campaign started to receive credible and reliable reports of rape against post-election detainees as early as 25 July 2009. It appears that ordinary people, protestors without profiles, have faced rape and the harshest abuses. Authorities have been apparently trying to cripple them emotionally and send a message to ordinary Iranians that if you go on the streets, if you criticize the government, they will make you suffer.

On 29 July 2009, Mehdi Karroubi, the opposition leader, wrote a letter to Ayatollah Hashemi Rafsanjani, saying, “Some of the detainees have reported that female detainees have been severely raped, resulting in serious injuries to the sexual organs. On the other hand, some of the young male detainees have been violently raped such that they have developed serious psychological and physical complications, suffering from deep depression.” Karroubi made this letter public on 9 August 2009 and demanded a parliamentary investigation.

On 12 August 2009, Ali Larijani, the head of the Parliament announced that a special parliamentary committee had dismissed the evidence provided by Karroubi. Their denial was so rushed that it strongly indicated that Larijani’s committee had not conducted any serious or in depth investigation. On 24 August, Karroubi published a detailed account of his own investigations and simultaneously met with a special parliamentary committee.

On 7 and 8 September 2009, security forces attacked and shut down three groups collecting testimony from rape and torture victims. The three groups included the Association to Defend Prisoners Rights; the Committee for Following the Situation of Detainees, which is a part of the campaign of reformist presidential candidate Mir Hossein Mousavi; and the Committee for Following Detainees and Injured, which is a part of the Karroubi campaign. The security forces confiscated all of their documents and evidence.

Shortly after these attempts by officials to cover up evidence of rape and torture, two male victims, Ebrahim Mehtari and Ebrahim Sharifi, fled Iran and provided their testimonies to the Campaign and other international human rights organizations.

“No matter how hard Iranian officials try to hide the truth, they cannot succeed,” Ghaemi said. “All of these young victims are part of Iranian society. As such, the atrocities committed against them cannot be wiped from the country’s collective memory and demands for justice and accountability will continue to haunt the Iranian regime.”

“The heartbreaking nature of this young woman’s case, the lack of accountability, and the complete disregard for due process are a profound testament to the disintegrating legal system in Iran,” Ghaemi added.

The Campaign urges the forthcoming UN Special Rapporteur on Iran to investigate all claims of torture, drawing particular attention to allegations of rape at the hands of interrogators. The Campaign also stresses the necessity for the full investigation and prosecution of perpetrators to ensure that those coming forward can do so without fear of retribution.


شهادت ویدیوئی زن جوانی که در بازداشتگاه مورد تجاوز قرار گرفت، کامل ترین شرح تا کنون

گزارشگر ویژه سازمان ملل باید به ادعاهای تجاوز در سایۀ مصونیت گسترده از تعقیب قضایی رسیدگی کند

(۲۰ خرداد ۱۳۹۰) در دومین سالگرد انتخابات مورد مناقشۀ سال ۱۳۸۸ و سرکوبی که در پی آن اتفاق افتاد، کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز ویدیوی شهادت یک زن جوان بازداشت شده را منتشر کرد که در آن وی شرح شکنجۀ شدید و تجاوز جنسی اش را بیان می کند.

گواهی قوی وی روایت مقامات ایرانی ، مبتنی بر انکار استفادۀ گسترده از شکنجه و تجاوز توسط نیروهای امنیتی علیه اعتراض کنندگان عادی را به چالش می کشد.

هادی قائمی، سخنگوی کمپین گفت: “تجاوز بدترین نوع شکنجه است و اعلام ادعاهای مکرر شکنجه و آزار جنسی توسط قربانیان همچنان ادامه دارد.”

وی افزود: “مقامات قوۀ قضاییۀ ایران در حالیکه به محافظت از عاملان چنین جنایت هایی ادامه میدهند، چگونه می توانند ادعای سرسوزنی از مشروعیت داشته باشند؟ عملکرد قوۀ قضاییۀ که به نحو گسترده ای مصونیت از مجازات را تعمیق بخشیده عملا اعتبار خود را بر باد داده است.”

کمپین از اینکه همان دستگاهها و نیروهایی امنیتی و اطلاعاتی که این جنایات دهشتناک که درشهادت ویدیوئی توضیح داده شده است را انجام داده اند، همچنان مسئولیت بازداشت های خودسرانه، بازجویی، و زندانی کردن زندانیان عقیدتی و سیاسی را به عهده دارند نگرانی جدی خود را اعلام کرد.

در طی دو سال گذشته، قوۀ قضاییۀ ایران ابزاری در دست ماموران امنیتی و اطلاعاتی بوده است و عدم استقلال مطلق خود را به نمایش گذاشته است.

کمپین امروز ویدیوی ۲۸ دقیقه ای از شهادت زن جوانی که پس از انتخابات دستگیر، شکنجه و مورد تجاوز گرفته بود را منتشر کرد که قسمتی از مصاحبه ویدیویی ۱۰۰ دقیقه ای وی میباشد. مصاحبه کننده بیش از ۱۲ ساعت با وی در مورد تجربایت دوران بازداشت و پس از آن حضورا صحبت کرده است. بسیاری از جزییات در ویدیو نیامده است تا از شناسایی وی جلوگیری شود. مصاحبه کننده به کمپین گفت که مصاحبه چندین بار به دلیل شرایط نامساعد روحی مصاحبه شونده قطع شده و پس از مدتی ادامه یافته است.

این زن جوان به وضوح از تماس شهوانی پسر جوانی که در خدمت نیروهای امنیتی بوده در زمان دستگیری اش و انتقال به بازداشتگاهی مخفی به همراهی چندین زن دیگر که وی آن را به عنوان یک سوله تشریح می کند پرده بر میدارد. او می گوید که بعد از چندین روز حبس با چشم بند و بدون آب، غذا، و دسترسی به سرویس بهداشتی سپس به بازداشتگاه مخفی دیگری برده میشود و در یک سلول کوچک انفرادی نگه داشته میشود.

این زن جوان که در زمان دستگیری باکره بوده است، تشریح می کند که چگونه در این بازداشتگاه، با چشم بند و دهان بند مورد تجاوز وحشیانه، ضرب و جرح و اهانت قرار گرفته است.

وی می گوید: ” اولین کاری که کرد با زبانش صورتم را لیسید. احساس کردم وجودم خالی شد. احساس کردم تمام وجود من از تو دهنم دارد میزند بیرون. بعد شروع کرد لباسهای من را در آوردن. من چشمهایم بسته بود دستم بسته بود من گریه میکردم. ” خفه شو جنده” .” خفه شو جنده” را همش یادم میاید که بعد شروع کرد دست زدن، به همه جا یم دست زد. سوتینم باز کرد روپوش که تنم بود، مقنعه سرم نبود هیچی سرم نبود ،باز کرد ، بعد شروع کرد. هم لمس میکرد هم میزد، گفتش یک کاری میکنم که نتونی برای کسی تعریف کنی، یک کاری میکنم باهات تا مدتها تو خونه بمونی، یک کاری میکنم باهات که هر موقع اسم من را دیدی جائی نتوانی زندگی کنی. یک کاری میکنم دیوانه بشوی و کرد. به من تجاوز کرد.”

طبق اظهارات وی، مدتی بعد یک مامور امنیتی دستها، زانوها، و سینه وی را با آتش سیگار سوزانده و به شکم وی لگد زده، به نحوی که در دهانش خون جمع شده است.

این قربانی در توصیف هفته های بعد از اولین تجاوز و آزارش توسط ماموران، می گوید: “بوی خون توی دماغم بود، سرم گیج میرفت. حالم خوب نبود، دوباره مرا منتقل کردند به سلولم. نمیدانم چه زمانی طی شد. یک هفته شد، دو هفته شد. هر چند روز یکبار این مساله تکرار میشد. من را میبردند توی آن اتاق. من را میبردند توی آن اتاق میزدند، تجاوز میکردند…”

تجاوز این قربانی برای چندین هفته، تا زمان آزادیش ادامه یافت. بعد از آزادی ، او دچار عفونت مجاری ادرار و چندین جراحت عفونی دیگرشده بود.

این زن جوان گفت: ” خودم روحا همه چیزم داغون بود.” اما او از سایر قربانیان تجاوز و شکنجه میخواهد تا سخن بگویند و از جامعۀ بین المللی میخواهد تا وضعیت دردناک قربانیان متعدد تجاوز جنسی و رفتار خشونت آمیز با آنانی که اینک در سکوت یاس آمیزی زندگی می کنند را فراموش نکنند.

کمپین از تاریخ سوم مرداد ۱۳۸۸ گزارش های مورد اطمینان و قابل باوری را مبنی بر تجاوز جنسی بازداشت شدگانِ بعد از انتخابات دریافت کرده است. به نظر می آید که قربانیان عمدۀ تجاوز جنسی و سخت ترین بدرفتاری ها مردم عادی و اعتراض کنندگان ناشناس بوده اند. به نظر می رسد که مقامات ایرانی تلاش در فلج احساسی این افراد داشته اند تا برای ایرانیان عادی پیامی بفرستند که اگر به خیابانها بروید، اگر از حکومت انتقاد کنید، ما باعث رنج شما خواهیم شد.

در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۸۸، مهدی کروبی، یکی از رهبران مخالفان، طی نامه ای به آیت الله هاشمی رفسنجانی نوشت: “عده اى از افراد بازداشت شده مطرح نموده اند که برخى افراد با دختران بازداشتى با شدتى تجاوز نموده اند که منجر به ایجاد جراحات و پارگى در سیستم تناسلى آنان گردیده است. از سوى دیگر افرادى به پسرهاى جوان زندانى با حالتى وحشیانه تجاوز کرده اند به طورى که برخى دچار افسردگى و مشکلات جدى روحى و جسمى گردیده اند و در کنج خانههاى خود خزیده اند.” این نامه در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۸۸ علنی شد و خواستار تحقیقی از سوی مجلس شد.

در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۸۸، علی لاریجانی ،رییس مجلس اسلامی ایران، اعلام کرد که یک کمیتۀ ویژۀ مجلس مدارکی را که کروبی ارائه کرده بود رد کرده است. این انکار به قدری شتاب زده بود که قویا نشان میداد کمیتۀ علی لاریجانی اساسا هیچگونه تحقیقات جدی و یا عمیقی انجام نداده است. در تاریخ ۳ شهریور، کروبی شرح دقیقی از تحقیقات خویش را چاپ کرد و با یک کمیتۀ ویژۀ مجلس دیدار کرد. در تاریخ ۱۶ و ۱۷ شهریور ۱۳۸۸، ماموران امنیتی به سه گروهی که در حال جمع آوری گواهی تجاوز و شکنجه از قربانیان بودند حمله کردند. این سه گروه انجمن دفاع از حقوق زندانیان، کمیتۀ پیگیری وضعیت بازداشت شدگان، که جزیی از ستاد انتخاباتی نامزد انتخاباتی میرحسین موسوی بود، و کمیتۀ پیگیری بازداشت شدگان و مجروحان ، که تحت نظارت ستاد مهدی کروبی قرار داشت، بودند. ماموران امنیتی کلیۀ مدارک و مستندات آنها را با خود بردند.

مدت کوتاهی پس از اینکه مقامات تلاش کردند تا مدارک تجاوز و شکنجه را مخفی کنند، دو قربانی مرد، ابراهیم مهتری و ابراهیم شریفی، از ایران خارج و شهادت خود را به کمپین و سایر سازمانهای حقوق بشری بین المللی ارائه کردند.

هادی قائمی گفت: “هرچقدر مقامات ایرانی تلاش در پنهان کردن حقیقت می کنند، نمیتوانند موفق شوند. تمامی این قربانیانِ جوان بخشی از جامعۀ ایران هستند. فجایعی که برعلیه آنان انجام شده است نمیتواند از حافظۀ جمعی مملکت پاک شود و اصرار بر عدالت و پاسخگویی حکومت ایران را دنبال خواهد کرد.”

هادی قائمی افزود: “ماهیت غم انگیز پروندۀ این زن جوان، عدم پاسخگویی، و بی توجهی کامل به حداقل تضمین های آیین دادرسی، شواهد تکان دهنده ای از سیستم قضایی در حال تلاشی ایران است.”

کمپین از گزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد که به زودی برای رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران انتصاب خواهد شد میخواهد تا به کلیۀ ادعاهای شکنجه، با توجه ویژه نسبت به ادعاهای تجاوز توسط بازجویان، رسیدگی کند. کمپین همچنین به لزوم تحقیق کامل و مورد تعقیب قراردادن جنایتکاران به قصد اطمینان دادن به افرادی که در ارائۀ اطلاعات گام می گذارند تاکید می کند تا این شهود نگران تلافی نباشند.

  • Balatarin
    Tags: ,

    Leave a Response