Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Heshmatollah Tabarzadi: August’s Model Citizen

August 29, 2011

August 4, 2011

The Shahrvand-yar Institution selected Heshmatollah Tabarzadi as the month of August’s model citizen

Nobody could have imagined that the managing director of a journal, who was once a famous name among the supporters of the religious system ruling Iran, would later turn into one of the most adamant opponents of religious dictatorship. Some believe that Heshmatollah Tabarzadi’s change of attitude toward the ruling system occurred during his time as the manager of the Payam Daneshjoo journal.

When this journal candidly revealed the existence of financial corruption among individuals and institutions appointed by the government, not only justice was forgotten but also the direct support of the leading figure of the regime for some of these corrupt figures was the regime’s reply to the disclosure by Payam Daneshjoo. These incidents made the majority of the supporters of the religious system seriously reconsider their advocacy of the entire system of ‘Velayat Motlaghe Faghih’.

Many were frustrated and chose to withdraw and some others like Tabarzadi detached themselves from the ruling system and showed their determination to change the current situation, and they paid a high price for their decision.

However, few people were ready to reconsider their actions and seriously criticize their previous attitude free from usual considerations, like Tabarzadi, who had spent several years in the Iran-Iraq war and two of his brothers had been killed in the war. He refused to follow the typical tendency of Iranian political and civil rights activists toward presenting a flawless picture of their past.

Heshmatollah Tabarzadi, journalist and political activist, was born in Golpayegan in 1959. He graduated from the Polytechnique University in the field of civil engineering.

Since the early 1980’s, he was a member of the Unity Council. In 1984, along with his friends, he founded the Union of Islamic Associations of Students and Graduates of Universities and Higher Education Centers. During his years of journalistic activity, Tabarzadi was the director of Payam Daneshjoo, Nedaye Daneshjoo, Hoviate Khish, and Gozareshe Rooz.

Tabarzadi was among the first individuals, who after the dictatorship in the 1980’s and early 1990’s, by holding meetings for protests at universities and even outside universities, gave people frustrated by the religious tyranny the courage for civil rights activism. He was also the pioneer of a new season of nonviolent protests in Iran.

Although at the time of publication of Payam Daneshjoo Tabarzadi had succeeded in making his as well as his companions’ voice of protest heard by the people and reformists, he did not stop there. His insight and persistence in defending what had made him start his fight made him move on.

Many people still remember the bitter days of oppression of the students in June 1999; days when under the pressure from the military and authoritarians, even the groups close to the reformists were afraid to support the victims of torture after the bloody crackdown. For a long time they avoided naming the injured and prisoners in their statements.

Under those horrible conditions when, in a hasty measure and in order to intimidate the protestors, the judiciary system even considered sentencing some of the protestors to death, frankly and without fearing the threats of the security forces, Heshmatollah Tabarzadi and his friends became the voice of the parents of those young victims who had nowhere to turn for seeking justice. Their only hope was the protests of the civil and political activists against torturing their children and issuing heavy and unjust sentences for them; their children who were supposed to be hanged at the notorious Tohid detention center after being horribly tortured.

But of course, Tabarzadi paid the price for his protests and criticisms by spending months in solitary confinement and over nine years of imprisonment. But none of these pressures made him give in to the demands of the interrogators and judges who did their best to force him into false confessions.

After the public protests on Ashura and Tasua in 2009 and the brutal crackdown of the protestors by the military and pro-regime militia, in an interview, Heshmatollah Tabarzadi expressed his disapproval of the violence against the defenseless civilians and fearlessly blamed the leader as directly responsible for the killings.

Following this interview, Ministry of Intelligence agents arrested him at his house on December 28, 2010 and later the court sentenced him to nine years imprisonment.

Over years of activism, Heshmatollah Tabarzadi and his companions succeeded in promoting the spirit of civil courage in confronting the oppressive regime, ignoring the conventions and sacredness of the ruling system as well as censorship and limitation imposed by the government, and paving the way for balancing the powers in society in favor of the civil society and reformists and in this regard had great accomplishments.

Considering what went above and due to all his efforts, Heshmatollah Tabarzadi was selected by Shahrvandyar as the second Model Citizen of the months.

Translation by Persian2English

مهندس حشمت الله طبرزدی شهروند نمونه مرداد ماه

مرداد ۱۳م, ۱۳۹۰

مهندس حشمت الله طبرزدی شهروند نمونه مرداد ماه موسسه شهروندیار

کمتر کسی تصور می کرد که مدیر مسئول نشریه ای که زمانی در میان حامیان نظام دینی حاکم بر ایران نامی شناخته شده بود، بعدها به یکی از مخالفان جدی دیکتاتوری مذهبی تبدیل شود. بعضی معتقدند که این چرخش در دیدگاه و تحول در ذهنیت حشمت الله طبرزدی نسبت به دستگاه حاکم، در زمان مدیریتش بر نشریه پیام دانشجو رخ داد.

زمانیکه پس از افشاگری های بی پرده این نشریه پیرامون وجود فساد اقتصادی در افراد و نهادهای انتصابی حکومت، نه تنها اجرای عدالت به بوته فراموشی سپرده شد، بلکه حمایت مستقیم عالی ترین مقام حکومت از بعضی مفسدان، پاسخ روشنگری های پیام دانشجو بود. این ماجرا، بخش زیادی از هواداران نظام دینی را در حمایت از کلیت سیستم ولایت مطلقه فقیه دچار شک و تردید جدی کرد.

بسیاری دچار نا امیدی شده و گوشه عزلت گزیدند و برخی دیگر مانند طبرزدی با جدایی از دستگاه حاکمه، عزم خود را برای تغییر وضع موجود جزم کردند و در این راه هزینه های بسیاری پرداختند.

درعین حال کمتر کسی مانند حشمت الله طبرزدی که سالهایی از عمرش را در جبهه های جنگ گذارنده بود و دو برادرش نیز در طول جنگ جان باخته بودند، حاضر شد که علمکرد ها و طرز تفکر گذشته خود را بدور از مصلحت سنجی های معمول مورد نقد و بررسی جدی قرار دهد. با این کار، او سنت رایج بسیاری از فعالین سیاسی و مدنی ایران را که تمایل دارند گذشته خود را عاری از خطا و اشتباه نشان دهند، زیر پا گذاشت.

حشمت الله طبرزدی فعال سیاسی و مطبوعاتی در سال ۱۳۳۸ در گلپایگان به دنیا آمد. وی بعدها در رشته مهندسی راه و ساختمان از دانشگاه پلی تکنیک فارغ التحصیل شد.

او از سالهای ابتدایی دهه شصت عضو دفتر تحکیم بود. در سال ۱۳۶۳ در کنار سایر همفکران خود اتحادیه ی انجمن های اسلامی دانشجویان و فارغ التخصیلان دانشگاهها و مراکز آموزشی عالی را بنیان نهاد. طبرزدی در طول سالهای فعالیت مطبوعاتی خود، مدیریت نشریات پیام دانشجو، ندای دانشجو، هویت خویش و گزارش روز را به عهده داشت.

طبرزدی از نخستین افرادی بود که پس از سایه سنگین اختناق حاکم در دهه شصت و اوایل دهه هفتاد با برگزاری میتینگ های اعتراضی در دانشگاه و حتی خارج از دانشگاه، شجاعت و جسارت مدنی را به مردم خسته و ناامید از استبداد مذهبی بازگرداند و آغاز گر فصل جدیدی از مبارزات بدون خشونت در ایران شد.

با اینکه طبرزدی توانسته بود درهمان زمان انتشار پیام دانشجو صدای اعتراض خود و یارانش را به گوش مردم و تحول خواهان برساند، اما به این بسنده نکرد. بینش و سرسختی طبرزدی در راه دفاع از آنچه وی را به این مسیرکشانده بود، مانع از ایستایی و توقف او برای ادامه این راه می شد.

هنوز هم بسیاری روزهای تلخ و سیاه سرکوب دانشجویان را درتیر ماه ۷۸ فراموش نکرده اند. روزهایی که تحت فشار نظامیان و اقتدارگرایان حتی گروههای نزدیک به اصلاح طلبان، از حمایت قربانیان شکنجه و آزار پس از این سرکوب خونین هراس داشتند و تا مدتها در بیانیه های خود از بردن نام آسیب دیدگان و زندانیان پرهیز می کردند.

در آن شرایط طاقت فرسا که دستگاه قضایی در اقدامی شتابزده و برای ایجاد ترس و ارعاب، حتی از صدور حکم اعدام برای تعدادی از دستگیرشدگان ابایی نداشت، حشمت الله طبرزدی و همراهانش بطور علنی و بدون واهمه از تهدیدهای دستگاههای امنیتی، پژواک صدای بغض آلود مادران و پدران رنجدیده جوانانی شدند که هیچ پناه و مامنی برای دادخواهی نداشتند. آنها تنها امیدشان به اعتراضات فعالان مدنی و سیاسی نسبت به شکنجه و صدور احکام سنگین و ناعادلانه علیه فرزندانشان بود. فرزندانی که قرار بود پس از شکنجه های دهشتناک در بازداشتگاه معروف توحید به طناب دار هم سپرده شوند.

البته طبرزدی هزینه مخالفت و انتقادهای خود را با تحمل ماههای متمادی انفرادی و بیش از نه سال حبس پرداخت کرد، اما هیچ کدام از این فشارها باعث نشد که او تن به خواسته های بازجویان و قاضیانی دهد که برای وادار کردنش به تسلیم از هیچ تلاشی فروگذار نکردند.

پس از تظاهرات اعتراضی مردم در تاسوعا و عاشورای سال ۸۸ و سرکوب بی رحمانه آن از سوی نظامیان و شبه نظامیان حامی حکومت، حشمت الله طبرزدی طی مصاحبه ای نسبت به خشونت اعمال شده به مردم بی دفاع ابراز انزجار کرد و بی پروا عالی ترین مقام حکومت را مسئول مستقیم این کشتارها معرفی نمود.

در پی این مصاحبه، ماموران وزارت اطلاعات در هفتم دی ماه ۱۳۸۸ با یورش به منزلش او را بازداشت کرده و پس از مدتی، دادگاه وی را به تحمل ۹ سال حبس محکوم کرد.

در طول سالها فعالیت، مهندس طبرزدی و همراهانش توانستند با گسترش روحیه شجاعت و جسارت مدنی در مقابل قدرت سرکوبگر، ساختار شکنی و تقدس زدایی از دستگاه حاکمه، نادیده گرفتن سانسور و محدودیت های حکومتی، گام به گام در جهت ایجاد توازن قوا به نفع جامعه مدنی و نیروهای تحول خواه دستاوردهای مهمی را به ارمغان آورند.

مجموع این دلایل و تلاشهاست که شهروندیار را بر آن داشت تا مهندس طبرزدی را به عنوان دومین شهروند نمونه ماه انتخاب نماید.

تمام

  • Balatarin
    Tags:

    1 Comment

    Trackbacks

    1. Heshmatollah Tabarzadi: August’s Model Citizen / مهندس حشمت الله طبرزدی شهروند نمونه مرداد ماه | Street Journalist

    Leave a Response