Persian2English

The Advocacy Council for the Right to Education’s Declaration on *Starred Students
For the sixth consecutive year, [Iranian authorities] have barred students from pursuing higher education.

Translated by Arash Azizi, Persian2English
Statement by the ACRE, originally published in June 2011

The Advocacy Council for the Right to Education (ACRE) has stated that the [star system], the practice of banning student activists of the right to education, has been [predominant] in Iran for the past six years. ACRE has issued a declaration against the practice of banning students and imprisoning them, stating that the process violates all “domestic and international laws”. The following is the full text of the ACRE declaration: [In the translation, some parts containing legal details have been omitted-Arash Azizi]

For the sixth consecutive year, since Mahmoud Ahmadinejad has been in office, numerous student activists, who completed their Master’s entrance examination, were barred from pursuing their education.

ACRE declares that a number of student activists from various universities across Iran, namely in Tehran, were illegally barred from receiving this year’s Master’s examination results. In the days leading to the announcement of the Master’s examination results, numerous students were summoned, threatened, and intimidated by Iranian security authorities. These students were told that if they took any follow-up actions, they would be dealt with harshly. Barred or “starred” students were also summoned before the examination date. Students were summoned to the admission’s office of the National Assessment organization to fill  out forms about their personal beliefs and history in political activities. They were interrogated by Iranian security forces directly in the university examination building. Some student activists who did receive their test scores said their results were tampered with to be made much lower than what was stated in their mid-term report cards.

ACRE is suspicious about the reliability of the National Assessment, and believes this organization has lost its most important capital: public trust.  The National Assessment organization has denied education to students who received exemplary test results (in 2009), refused to issue report cards to numerous students (in the years 2007, 2008, 2010, 2011), and tampered with the examination results of other student activists (2011).

ACRE strongly condemns the practice of banning students and depriving them of their basic right to education. ACRE demands an end to this inhumane and illegal practice. ACRE, basing itself on the domestic laws of Iran and international laws, regards the actions of the [National Assessment] to be criminal, and demands trial for the perpetrators of this criminal act.

A Brief History of banning students in the 6 years of Ahmadinejad’s administration:

In 2006, student activists, who read the news of their acceptance in the National Assessment organization’s newsletter and attempted to register for higher education, noticed a number of stars on their registration forms. Three stars meant that the student was barred from their studies.

In 2007 and 2008, when the process for announcing the results of the Master’s examination became accessible online, student activists who received exemplary results on their exam were denied their mid-term report card and barred from registration for their Master’s. However, in June 2009, on the day that the exam results were announced, and only a few days before the Iranian Presidential election, the Iranian authorities finally allowed these barred students to receive their mid-term report cards and pursue registration for their Master’s. Then, in August 2009, when these students went online to receive their final exam results, they noticed they had been labelled “academically weak”. Final report cards were not issued to these students, and there is no record of their registration on the National Assessment’s official website. When these starred students went to meet officials in person, they were told verbally that they had been barred from pursuing their education. In 2010 and 2011, more barred students went through the same process of education deprivation.

From 2006 to 2011, dozens of student activists who received exemplary results on their Master’s exam have been barred from registering for their Master’s or pursuing other forms of education.

*Starred Students in Prison:

Since Mahmoud Ahmadinejad entered office, numerous student activists who were taking part in the Master’s examination were barred from their studies. In the 2009 Iranian Presidential debates, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karoubi protested against the banning of students. Even though barred students had gathered in front of the TV set where the debate was taking place, Mahmoud Ahmadinejad still denied the [existence of starred students] under his administration.

To prove their existence and expose Mahmoud Ahmadinejad’s lies, starred students gathered several times in front of the Ministry of Advanced Education building, the state television and radio building, the University of Tehran, and the National Assessment building.  Following the Iranian Presidential election dozens of barred students were arrested and issued long prison sentences.

Zia Nabavi, Majid Dori, Peyman Aref, Mahdieh Golroo, Zahra Tohidi, Shiva Nazar Ahari, Alireza Khoshbakht, Somayeh Rashidi, Navid Khanjani, Ali Qolizadeh, Ashkan Zahabian, Emad Bahavar, Esmaeil Salmanpoor, Majid Tavakoli, Hojjat Arabi and many other barred students were arrested in the days and months following the election. Some of these students are still imprisoned.

ACRE demands freedom for all imprisoned students, namely Zia Nabavi, Majid Dorri, and Mahdieh Golroo, and an end to the harassment of Baha’i students across the country.

Banning students from education is an apartheid crime and against the Constitution of the Islamic Republic and international obligations of the Iranian state. The Iranian constitution regards the right to education as an elementary right “for all the Nation”, and regards the realization of this elementary right as a responsibility for the state. Also, the Iranian government, based on numerous international obligations, needs to provide education for all Iranians without any discrimination based on beliefs surrounding politics, religion, sexuality, etc.

Banning students from their right to education is an obvious infringement of a number of articles of the Islamic Republic’s Constitution, like Articles 3 (Clauses 3, 9 and 14), 19, 20, 22, 30, 36, 37, and especially Article 23, which explicitly says: “The investigation of individuals’ beliefs is forbidden, and no one may be molested or taken to task simply for holding a certain belief.”

Banning students takes place in Iran even though – in addition to Clause 3 of Article 3 and Article 30 of the Constitution, which states that promoting Higher Education and expanding Free Higher Education for all the Nation is the government’s obligation- there are Articles 3 (Clauses 9 and 14), 20, 22, 30, 36 and 37- which state that the government must provide fair means to all parts of the Nation, regardless of their religion and political beliefs, and without discrimination, grant them all humane, political, social and cultural rights.

Article 9 of the Constitution also explicitly states: “In the Islamic Republic of Iran, the freedom, independence, unity, and territorial integrity of the country are inseparable from one another, and their preservation is the duty of the government and all individual citizens…Similarly, no authority has the right to abrogate legitimate freedoms -not even by enacting laws and regulations for that purpose- under the pretext of preserving the independence and territorial integrity of the country.”

Articles 19 and 20 state: “All people of Iran, whatever the ethnic group or tribe to which they belong, enjoy equal rights; color, race, language, and the like, do not bestow any privilege. All citizens of the country, both men and women, equally enjoy the protection of the law and enjoy all human, political, economic, social, and cultural rights, in conformity with Islamic criteria.”

Legally speaking, “nation” is a universal word and can’t have any exceptions. It includes all people of Iran, regardless of their colour of skin, race, language, religion and belief.

It is thus clear that the right to education and especially Higher Education in universities is not only a legitimate freedom but, based on Clause 3 of Article 9 and Article 30 of the Constitution, is part of the inalienable humane, political, social and cultural rights of all people of Iran. It is part of the government’s obligation to the “Nation”.

Depriving students from their education based on discrimination violates the Iranian government’s international obligations.

The government of the Islamic Republic of Iran joined the International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid (ICSPCA) in 1984, and based on the act that ratified it (in the Parliament, 24 January 1985), it is obligated to this convention. Based on Article 2 of the ICSPCA: “Any legislative measures and other measures calculated to prevent a racial group or groups from participation in the political, social, economic and cultural life of the country and the deliberate creation of conditions preventing the full development of such a group or groups, in particular by denying to members of a racial group or groups basic human rights and freedoms, including the right to work, the right to form recognized trade unions, the right to education, the right to leave and to return to their country, the right to a nationality, the right to freedom of movement and residence, the right to freedom of opinion and expression, and the right to freedom of peaceful assembly and association.”

Based on its Article 5: “Persons charged with the acts enumerated in article II of the present Convention may be tried by a competent tribunal of any State Party to the Convention which may acquire jurisdiction over the person of the accused or by an international penal tribunal having jurisdiction with respect to those States Parties which shall have accepted its jurisdiction.”

ACRE asks the Iranian authorities to respect the Constitution and their own international obligations, and stop the denial of the students’ right to education. We also ask for the release of imprisoned students whose only crime is demanding their elementary right to education. They should be granted this right.

EDITOR’S NOTES

*Starred Students: The Ministry of Advanced Education in Iran uses a “star” system to crack down on student activists. Through this approach, the students considered to have “disciplinary” issues are assigned stars, and are subsequently barred from university. Iranian officials, however, deny the existence of starred students, even though the students have been vocal about their situation.

Read a report from 2010 on Iranian students starred and imprisoned

بیانیه تفصیلی شورای دفاع از حق تحصیل:

براي ششمين سال پياپي دانشجويان در كنكور كارشناسي ارشد ستاره‌دار شدند

کليد واژه ها : دانشگاه , زندانيان سياسي , اقليتهاي مذهبي

کمیته گزارشگران حقوق بشر- چندی پیش و در پی اعلام نتایج کنکور کار‌شناسی ارشد در سال جدید، تعداد دیگری از فعالان دانشجویی و داوطلبان این آزمون سراسری، با حذف کارنامهٔ خود در پایگاه اینترنتی سازمان سنجش مواجه شدند و برخی دیگر نیز با تماس‌های تلفنی تهدید شدند که در صورت پیگیری محرومیت از تحصیل خود با برخورد شدید مواجه خواهند شد.

در همین ارتباط شورای دفاع از حق تحصیل، ضمن اشاره به تاریخچهٔ شش سالهٔ ستاره دار کردن دانشجویان و روند محرومیت از تحصیل فعالان دانشجویی و تهدید و زندانی کردن آنان، با صدور بیانیه‌ای تفصیلی، این روند چندین ساله را «برخلاف کلیه قوانین داخلی و بین المللی» خوانده است. متن کامل بیانیه شورای دفاع از حق تحصیل را در ادامه بخوانید:

برای ششمین سال پیاپی از زمان روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد، تعدادی از فعالان دانشجویی در کنکور کار‌شناسی ارشد سال نود ستاره‌دار و از حق اولیه تحصیل در مقطع کار‌شناسی ارشد محروم شدند.

شورای دفاع از حق تحصیل اعلام می‌کند تعدادی از فعالین دانشجویی دانشگاه‌های تهران و برخی شهرستان‌ها در روندی کاملا خلاف قوانین داخلی و بین المللی از دریافت کارنامه اولیه کنکور کار‌شناسی ارشد سال ۹۰ محروم شدند.

در صفحه اینترنتی تعدادی از داوطلبان کنکور سراسری کار‌شناسی ارشد در وب سایت سازمان سنجش کشور، کارنامه علمی و رتبه دانشجویان اعلام نشده است و تنها اعلام شده که این دانشجویان به دلیل نقص پرونده باید به طبقه دوم ساختمان سازمان سنجش (بخش گزینش دانشجو) مراجعه کنند. تعدادی دیگر از دانشجویان در روزهای قبل از اعلام نتایج کنکور کار‌شناسی ارشد، با تماس‌های نهاد‌های امنیتی احضار شده و مورد تهدید و ارعاب قرار گرفته‌اند که در صورت اعتراض به ستاره‌دار شدن با برخورد شدید روبرو خواهند شد. جمعی دیگر از دانشجویان ستاره‌دار قبل از اعلام نتایج کنکور کار‌شناسی ارشد، ضمن احضار به طبقه دوم ساختمان سازمان سنجش مجبور به تکمیل فرم‌هایی شده‌اند که سابقه فعالیت‌های سیاسی دانشجویان و سوالات عقیدتی بسیاری در آن درج شده است. این دانشجویان در ساختمان سازمان سنجش توسط نیروهای امنیتی بازجویی شده‌اند.

همچنین تعدادی از فعالین دانشجویی که برای آن‌ها کارنامه اولیه صادر شده است گفته‌اند که کارنامه آن‌ها دستکاری و رتبه‌ای بسیار بد‌تر از رتبه واقعی آن‌ها در کارنامه اولیه اعلام شده است.

شورای دفاع از حق تحصیل نسبت به امانت داری سازمان سنجش کشور ابراز تردید نموده و معتقد است این سازمان با اعلام مردودی دانشجویان ستاره دار که حائز رتبه‌های ممتاز شده‌اند (در سال ۸۸)، عدم صدور کارنامه علمی برای تعدادی دیگر از دانشجویان (در سالهای ۸۶، ۸۷، ۸۹ و ۹۰) و نهایتا دستکاری در کارنامه علمی تعدادی از فعالین دانشجویی (در سال ۹۰)، اعتماد عمومی به عنوان مهم‌ترین سرمایه‌اش را از دست داده است.

شورای دفاع از حق تحصیل ستاره‌دار کردن دانشجویان و محروم کردن دانشجویان از حق اولیه و طبیعی تحصیل را به شدت محکوم کرده و خواهان توقف این روند غیر انسانی و غیر قانونی و بازگشت دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل به دانشگاه است.

شورا محروم کردن دانشجویان از حق تحصیل در مقاطع عالی را با استناد به قوانین داخلی ایران و قوانین بین‌المللی عملی مجرمانه دانسته و خواستار محاکمه آمران و عاملان این عمل مجرمانه است.

تاریخچه ستاره‌دار کردن دانشجویان در ۶ سال ریاست احمدی‌نژاد بر دولت

در سال ۸۵ فعالین دانشجویی پس از اعلام قبولی در دانشگاه مورد نظر از طریق روزنامه سازمان سنجش و مراجعه برای ثبت نام در دانشگاه‌های پذیرفته شده با ستاره‌هایی در فرم ثبت نام مواجه شدند، و دانشجویانی که با سه ستاره مواجه شده بودند هرگز نتواستند ادامه تحصیل دهند.

در سال‌های ۸۶ و ۸۷ همزمان با اینترنتی شدن روند اعلام نتایج کنکور کار‌شناسی ارشد، فعالین دانشجویی که حائز رتبه‌های قابل قبول و ممتاز شده بودند، اساساً از دریافت کارنامه علمی در مرحله اول نتایج کنکور محروم شدند و حتی نتوانستند انتخاب رشته کنند. در سال ۸۸ که موعد اعلام نتایج اولیه در ایام پیش از انتخابات ریاست جمهوری بود، دانشجویان ستاره‌دار دانشگاه سراسری موفق به دریافت کارنامه و انتخاب رشته شدند، ولی در شهریور ماه و پس ازمراجعه برای مشاهده نتایج نهایی با گزینه «مردود علمی» مواجه شدند و کارنامه نهایی نیز برای این دانشجویان صادر نشد و سایت سازمان سنجش اعلام کرد که این دانشجویان اساساً انتخاب رشته نکرده‌اند و پس از مراجعه حضوری داوطلبان به سازمان سنجش به طور شفاهی به آن‌ها اعلام شد که ستاره‌دار شده‌اند. مجددا در سال‌های ۸۹ و ۹۰ دانشجویان ستاره‌دار در کنکور کار‌شناسی ارشد از دریافت کارنامه اولیه مروم شدند.

از سال ۸۵ تا سال ۹۰ هر ساله ده‌ها تن از فعالان دانشجویی که حائز رتبه‌های ممتاز در کنکور کار‌شناسی ارشد شده‌اند، از ثبت نام در دانشگاه و تحصیل در مقطع کار‌شناسی ارشد محروم شده‌اند.

دانشجویان محروم از تحصیل در زندان

از اغاز روی کار آمدن محمود احمدی‌نژاد فعالین دانشجویی در کنکور کار‌شناسی ارشد ستاره‌دار شده‌اند. در مناظره‌های انتخاباتی سال ۸۸ میرحسین موسوی و مهدی کروبی، نسبت به ستاره‌دار کردن دانشجویان اعتراض کردند. محمود احمدی‌نژاد در حالی‌که دانشجویان ستاره‌دار مقابل ساختمان صدا و سیما تجمع کرده بودند، وجود دانشجویان ستاره‌دار و محرومیت از تحصیل به دلایل سیاسی و یا عقیدتی رادر دولتش تکذیب کرد.

دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل تا کنون برای اثبات وجودشان و افشای دروغ احمدی‌نژاد چندین تجمع مقابل وزارت علوم، صداسیما، دانشگاه تهران، مجلس و ساختمان سازمان سنجش برگزار کرده‌اند.

در روزهای پس از انتخابت ده‌ها تن از دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل به تلافی تجمعات و اعتراضاتشان در روزهای قبل از انتخابات و افشای دروغ احمدی‌نژاد مبنی بر عدم وجود دانشجویان ستاره‌دار، بازداشت و به حبس‌های طویل المدت محکوم شدند.

ضیا نبوی، مجید دری، پیمان عارف، مهدیه گلرو، زهرا توحیدی، شیوا نظرآهاری، علیرضا خوشبخت، سمیه رشیدی، نوید خانجانی، علی قلی‌زاده، اشکان ذهابیان، عماد بهاور، اسماعیل سلمانپور، مجید توکلی، حجت عربی و بسیاری دیگر از دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل در روز‌ها و ماههای پس از انتخابات بازداشت شدند و تعدادی از آن‌ها همچنان در زندان به سر می‌برند.

در هفته‌های اخیر اشکان ذهابیان از دانشجویان محروم از تحصیل توسط اداره اطلاعات شهر ساری بازداشت شده است و در شرایط نگران کننده‌ای به سر می‌برد. همچنین در روزهای گذشته تعدادی از دانشجویان محروم از تحصیل بهایی و اساتید دانشگاه آنلاین بهاییان بازداشت شده‌اند و دانشگاه آنلاین بهاییان مورد هجمه قرار گرفته است.

شورای دفاع از حق تحصیل خواستار آزادی همه دانشجویان زندانی، به ویژه ضیا نبوی، مجید دری، مهدیه گلرو و اشکان ذهابیان و توقف آزار و اذیت دانشجویان بهایی در سراسر کشور است.

ستاره‌دار کردن دانشجویان جنایت آپارتاید و عملی خلاف قانون اساسی جمهوری اسلامی و تعهدات بین المللی دولت ایران ستارده دار کردن دانشجویان نقض آشکار نص قانون اساسی و قوانین داخلی ایران است. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حق تحصیل را حق اولیه و طبیعی «همه اقشار ملت» ایران و فراهم کردن تحقق این حق اولیه را از وظایف دولت می‌داند. همچنین دولت ایران طبق تعهدات متعدد بین‌المللی ملزم به فراهم ساختن شرایط تحصیل برای همه ایرانیان بدون هرگونه تبعیض و آپارتاید عقیدتی، سیاسی، مذهبی، جنسی و غیره است.

محروم کردن دانشجویان از حق ادامه تحصیل نقض واضح اصول مختلف قانون اساسی جمهوری اسلامی نظیر: بندهای ۳، ۹ و ۱۴ اصل سوم و اصول ۱۹، ۲۰، ۲۲، ۳۰، ۳۶، ۳۷ و بویژه اصل ۲۳ این قانون است که صراحتاً می‌گوید: «تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ کس را نمی‌توان به صرف داشتن عقیده‌ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد.»

ستاره‌دار کردن دانشجویان در شرایطی صورت می‌گیرد که علاوه بر مفاد بند ۳ اصل سوم و اصل سی‌ام قانون اساسی ایران که دولت را به تسهیل و تعمیم آموزش عالی و همچنین گسترش وسایل تحصیلات عالی رایگان برای عموم ملت موظف کرده است، مستفاد از بندهای ۹ و ۱۴ اصل سوم و نیز اصول ۲۰، ۲۲، ۳۰، ۳۶ و ۳۷ قانون اساسی، دولت ملزم است فارغ از نوع مذهب، مسلک و مرام سیاسی ضمن رفع تبعیضات ناروا، امکانات عادلانه را برای آحاد ملت ایجاد کرده و آنان را از همه حقوق انسانی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی برخوردار کند. اصل نهم قانون اساسی نیز به صراحت بیان می‌دارد «در جمهوری اسلامی ایران آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر تفکیک ناپذیرند و حفظ آن‌ها وظیفه دولت و آحاد ملت است…. هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور، آزادیهای مشروع را، هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند.»

اصول ۱۹ و ۲۰ قانون اساسی در این خصوص مقرر می‌دارد: «مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخوردارند و رنگ،‌نژاد، زبان و مانند این‌ها سبب امتیاز نخواهد بود. همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند.»

از نظر حقوقی واژه «ملت» یک واژه عام است و استثنا ناپذیر بوده و همه مردم ایران فارغ از رنگ،‌نژاد، زبان، مذهب، مسلک و مرام را شامل می‌شود.

لذا آشکار است که حق تحصیل و به ویژه تحصیلات تکمیلی در دانشگاه‌ها نه تنها از مصادیق آزادی‌های مشروع است بلکه مستفاد از بند ۳ اصل نهم و اصل سی‌ام قانون اساسی جزء حقوق بلامنازع انسانی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی یکایک مردم ایران و در زمره تکالیف و تعهدات دولت نسبت به «ملت» محسوب می‌شود.

محروم کردن دانشجویان از تحصیل از طریق انجام تبعیض سیاسی و عقیدتی مخالف تعهدات بین المللی دولت ایران از قبیل اعلامیه جهانی حقوق بشر، کنوانسیون‌های الحاقی مدنی– اجتماعی این اعلامیه و کنوانسیون بین‌المللی منع و مجازات جنایت آپارتاید است.

دولت جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۶۳ به «کنوانسیون بین‌المللی منع و مجازات جنایت آپارتاید» پیوسته و به پیروی از مفاد قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مزبور که مصوب ۱۳۶۳/۱۱/۴ مجلس شورای اسلامی است، ملزم می‌است. مستفاد از «بند ج ماده ۲» قانون یاد شده «هر گونه اقدامات قانونی و یا اقدامات دیگر که منظور از آن‌ها بازداشتن گروه و یا گروههایی از مشارکت در زندگی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ‌فرهنگی کشور، ایجاد تعمدی شرایطی جهت جلوگیری از توسعه یک چنین گروه یا گروههایی بخصوص با محروم کردن اعضای یک گروه و یا گروههای‌نژادی از حقوق بشر و آزادی‌ها شامل: حق کار، حق تشکیل اتحادیه‌های کارگری مجاز، حق تحصیل، حق ترک و بازگشت به وطن، حق داشتن ملیت، حق‌آزاد بودن در رفت و آمد یا اقامت، حق آزادی عقیده و بیان، حق آزادی تشکیل مجمع و یا انجمن مسالمت‌آمیز» باشد، مصداق «جنایت آپارتاید» به شمار می‌رود. ‏

در ماده ۵ قانون مذکور آمده است که «افراد متهم به ارتکاب اعمالی که در ماده ۲ این کنوانسیون بیان گردیده است، ممکن است توسط دادگاه ذیصلاح هر کشور طرف این کنوانسیون‌ که در مورد مشخص متهم دارای صلاحیت قضایی دولت، محاکمه و یا توسط دیوان کیفری بین‌المللی از سوی آن کشورهای طرف که صلاحیت آنرا ‌پذیرفته‌اند محاکمه شوند.» ‏ شورای دفاع از حق تحصیل از مقامات حکومتی ایران می‌خواهد ضمن احترام به اصول قانونی اساسی و تعهدات بین‌المللی خویش، روند محروم کردن دانشجویان از حق تحصیل و ستاره‌دار کردن فعالان دانشجویی را متوقف، دانشجویان محروم از تحصیل که تنها به دلیل مطالبه حق اولیه تحصیل در زندان‌های کشور به سر می‌برند را آزاد و امکان ادامه تحصیل دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل را می‌سر کند.

شورای دفاع از حق تحصیل

۱۴ خرداد ۱۳۹۰