Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Zia Nabavi’s Latest Handwritten Notes from Prison | Part 1

December 21, 2011

Zia Nabavi is a "starred" (barred) student activist who is held in illegal prison exile.

——————————————————————————————

DECEMBER 21 IS ZIA NABAVI’S BIRTHDAY!
You can prepare a personalized message of support, then post it for Zia on FACEBOOK. AMNESTY INTERNATIONAL ALSO SUPPORTS Zia ON HIS BIRTHDAY. Read the latest news on Zia Nabavi, “starred” student activist illegally imprisoned in exile.
——————————————————————————————

Translation by Siavosh Jalili, Persian2English
Written by
Seyed Ziaoldin (Zia) Nabavi

“He who marries the spirit of this age will find himself a widower in the next.” Dean William Inge.

PART 1.1. Humankind has traveled a long, uneven, and diverse path in creating culture and civilization. In this journey, it has created an enormous amount of knowledge, value, and law preexisting to new comers born and thrown into this collection. On the other hand, as human beings, in order to be civilized and cultured, we have to create a brief, intense, and complete version of humankind’s journey throughout our lives by adapting to the process of socialization. This personal journey is how we become a human being who is in sync with society and the time. It is important to note two points about the end result of the socialization process:

[1) People live in diverse environments, so the end result will differ as well.

2) A person is an active player in their socialization, so he or she cannot simply conform to norms and customs passively. In other words, people are not just identical molds and templates. An individual’s environment and creative abilities affect how she or he adapts to norms and customs.]

People, due to their special traits- be it physical, behavioral, personality, moral, etc.- usually have the ability to get creative on their path. That is why in every era, society, and family, [we have witnessed] people leading diverse lifestyles. Among those with distinctive styles, my favourite person is someone who wishes to travel the same path as humankind’s [by] standing on their own feet and relying on their own reasoning and experience.

[My favourite people] re-evaluate, rank and rate all the knowledge they have acquired. However, living like this is sometimes dangerous, laborious, and even stupid. It is laborious because one has to ponder everything repeatedly. It is dangerous because there is no distinct ending point. It is stupid because, at times, people simply and strangely ignore the most prominent accomplishments of humankind. Nevertheless, some people can only endure this lifestyle- and if they are questioned about [their choice], they would answer that [a life of thinking, reflecting, and re-thinking] is worth all the labour and troubles that come with it.

PART 1.2. Politics has been an attractive concept that has cast a peculiar and particular charm on my life since May 1997 [the landslide victory of reformist Mohammad Khatami in the Iranian Presidential election]. I always wanted to find the equivalent of politics in my personal life, and be able to define it under my personal life experience. During my years as a university student, and in the context of my activism within the Islamic Student Association, I discovered an opportunity to realize this experience, define it within my personal experiences, and somehow form an independent political view. Through these activities, I was able to understand the importance of many concepts I had studied and read in the past, and reconsidered many concepts that I had accepted. Moreover, I was able to conceptualize some of my personal experiences in the public realm.

Once before my arrest, I tried to offer a theoretical summary of the results of my experience. The outcome of this effort was an article titled, “The Critique of political-philosophical presumptions of political activism”. Now, when I reflect on that work, it does not satisfy me at all. The problem is, that along with politics, I am also interested in other subjects- like philosophy, psychology, sociology, ontology, and literature- and some of these subjects have a more important place in my mind than politics.

On the other hand, all these concepts and domains have always been conglomerated in my mind- I don’t look at them separately, I take a synthetic approach . In fact, I am attempting to use my experiences (shaped partly by a collection of events, relationships, studies, deeds, thoughts, emotions, etc.) to attain my own understanding of these concepts and find their common points and differences and sort them out in my mind. This task has become my greatest mental preoccupation- and [it appears that] I am never meant to reach a point of satisfaction in this regard. However, the summary of my practical experience within my student activism became possible through the Advocacy Council for the Right to Education (ACRE). Unlike my theoretical experience, I am fully satisfied with the practical experience [I have gained through the ACRE]. I must state that, without displaying any modesty, the ACRE is the one task I have undertaken [that I can defend the best].

I have heard from my friends numerous times that my name is now more known not because of my student activities but rather because of the letters I have written from prison. This does not please me at all. To be honest, I don’t dislike my writings, but they have never become dear and respectable to me. In general, I do not think that a person’s writings or words should become a source of self-respect for that person. In fact, it is possible that if I read this text to you in a few months, I would find parts of it laughable, and revise and change the text entirely. However, when I take a look back at my experience in the ACRE, there has been no point in my activities that I would want to correct, except one thing: perhaps I would have decided not to found the ACRE in the first place, because I now know the consequence for this action is 10 years in prison exile.

PART 1.3. In this part, I would like to discuss the impact prison experience has had on my political perspectives [which has now changed]. I felt the  need to write on this subject after brief talks I had with friends before imprisonment. Some of my friends referred to the paradigm shift I had previously written about. They were either critical of these changes or wanted a more detailed explanation. Since deeper and broader explanation requires more time, I decided to write it down in a way that may be useful to others as well.

With respect to politics, I personally think that my cognitive and mental structure has not undergone any effective changes. In prison, I have the opportunity to think more about the fundamental concepts which politics stands on, and better understand and grasp the significance of these concepts.

Read Part 2: exploring the concept of democracy 

آخرین دست نوشته های ضیا نبوی: «زندان و بازاندیشی در سیاست»

دوشنبه, ۱۶ آبان ۱۳۹۰

سید ضیا نبوی*، دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه نوشیروانی بابل، که به ده سال حبس تعزیری محکوم شده، در روزهای اسارت در زندان کلینیک اهواز اقدام به نگارش یادداشتی تحت عنوان «زندان و بازاندیشی در سیاست» نموده است. وی که در ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ بازداشت شد، هم اکنون، بدون برخورداری از حق مرخصی، دوران محکومیت خود را در تبعید می گذراند.

به گزارش دانشجونیوز، ضیا نبوی که پس از نگارش مطلبی پیرامون شرایط بسیار نامناسب زندان کارون اهواز، که آن را مرز زندگی حیوانی و انسانی خوانده بود، به زندان کلینیک اهواز منتقل شده بود، چندی پیش پس از بهبود نسبی اوضاع زندان کارون، مجددا به آنجا بازگردانده شده است. وی در آخرین یادداشت خود، «زندان و بازاندیشی در سیاست»، که در شهریورماه امسال در زندان کلینیک اهواز نوشته شده است، از بازنگری در اندیشه های سیاسیش تحت تاثیر تجربه زندگی در زندان سخن می گوید. وی این مطلب را در ارتباط با مقاله «نقادی برخی پیش‌فرض‌های سیاسی- فلسفی کنش سیاسی» می داند که پیش از این منتشر شده بود.

ضیا نبوی، عضو سابق شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل و سخنگوی شورای دفاع از حق تحصیل، در این یادداشت از دوران دانشجویی به عنوان فرصتی برای تجربه اندوزی، تجدید نظر کردن و مفهوم پردازی های جدید سخن می گوید: “«سیاست» برای من از اون دست مفاهیم جذاب و پر کششی بوده که علی الخصوص در دروان نوجوانی ام و پس از خرداد ٧٦ افسون عجیبی ایجاد کرده بود و من همیشه دلم می خواست معادل این مفهوم رو درون زندگی شخصی خودم پیدا کنم و این واژه رو ذیل تجربه ی زیسته ی خودم معنی کنم. در دوران دانشجوئی و درون فعالیت های انجمن اسلامی فرصتی ایجاد شد تا من این تجربه برای خودم ممکن کنم و یه جورهائی فهم مستقل از سیاست رو پیدا کنم. در طی این فعالیت ها تونستم اهمیت بسیاری از چیزهائی که از پیش خونده بودم رو درک کنم، و در مورد بسیاری از چیزهائی که قبلا پذیرفته بودم تجدید نظر کنم و همینطور بعضی تجربیات شخصی خودم رو که جنبه ی عمومی هم داشت مفهوم پردازی کنم.”

در بخشی از این یادداشت، ضیا نبوی در مورد پی بردن به اهمیت «امنیت» در نگاه به مفهوم «دموکراسی» بر اثر تجربه زندان می نویسد: “مفهوم «دموکراسی» پیش از تجربه ی زندان، برای من بیشترین پیوند با مفهوم “آزادی” داشت. از اونجاکه در بیرون از زندان بزرگترین دغدغه من که یک زندگی کیفی بدون قید و بندهای بی موردی بود که می خواست آزادی درونی و بیرونی ام رو محدود کنه، لذا اون سئوالی که پرسش اصلی من در سیاست بود، این بود که «چطور می توان فرصت آزادنه زیستن را در دقیق ترین و پیچیده ترین معنای کلمه، برای انسان ها مهیا کرد؟» بدیهیه که در چنین گاهی مفهوم «قدرت» از اونجا که خصلتی کنترل کننده و مقید کننده و محدود کننده داشت، مذموم تلقی بشه و اگر چه نقش اون برای کنترل رفتارهای خطرناک انسان ها برام روشن بود اما هنوز تجربه ای رو از سر نگذرونده بودم که ضرورت قدرت رو به عنوان عامل انضباط بخش، درون سیاست و یا زندگی حس کنم… در زندان اما مسائلی که من با اون درگیر بودم تا حد زیادی عوض شد و اولویت های ذهنی ام هم به تبع اون تغییر کرد. اگه مسئله ی اصلی من پیش از زندان آزادی بود، دغدغه اصلی ام این بار و درون زندان «امنیت» شد!”

وی در مورد تغییر نگاهش به سیاست بر اثر تجربه ی زندان و ضرورت نوشتن این متن، چنین می گوید: “اینکه تجربه ی زندان چه تاثیری در نگاه من به سیاست گذاشته و چه تغییری در اون ایجاد کرده، مطلبیه که در این متن میخوام به اون بپردازم. در واقع ضرورت نوشتن چنین مطلبی در گفتگوهای کوتاه و مختصری که با دوستان بیرون از زندان داشتم، برام احساس شد، چرا که تعدای از دوستان که نوشته های زندانم رو خونده بودند، به تغییراتی که در نگاهم ایجاد شده اشاره کردند و بعضا به اونها انتقاد داشند و یا توضیح بیشتری رو لازم می دونستند و از اونجا که توضیح بیشتر و مبسوط در فرصت های کوتاه ممکن نیست، تصمیم گرفتم که توضیحاتم رو تبدیل به متن کنم، البته به شکلی که به کار دیگران هم بیاد.”

به گزارش دانشجونیوز، متن کامل دست نوشته های ضیا نبوی، به شرح زیر است:

«آن کس که با روح زمانه اش ازدواج کند، به زودی خودش را بیوه خواهد یافت… » -دین اینگ-

١-١ بشر در طول تاریخ مسیری طولانی، ناهموار و متکثر رو در تولید فرهنگ و تمدن پشت سر گذاشته و در این مسیر حجم عظیمی از دانش، ارزش و قانون را به وجود آورده که به هنگام تولد هر یک از ما انسان ها، پیشاپیش در زیست جهانمون وجود داره و ما در واقع به درونش پرتاب میشیم. از طرفی ما انسان ها برای اینکه متمدن و با فرهنگ بشیم، مجبوریم که این مسیر طولانی تاریخ بشر رو، البته به گونه ای خلاصه وار، فشرده و ناقص در طول عمرمون و در فرایند جامعه پذیری طی کنبم. و اینطوریه که انسانی معیار و مطابق عصر و جامعه ی خودمون میشیم. البته انسان هایی که محصول نهایی این فرایند در هر عصر هستند معمولا با هم تفاوت دارند. چرا که اولا زیست جهان های اونها شبیه هم نیست و ثانیا اینکه انسان ها مسیر جامعه پذیری رو منفعلانه طی نمی کنند.

در واقع انسان ها به واسطه ویژگی های خاص خودشون اعم از فیزیکی، منشی و شخصیتی، اخلاقی و غیره این توانایی رو دارند که در طی این مسیر تا حد نسبتا زیادی خلاق باشند. و به همین دلیل هم انسان های متفاوت با سبک های زندگی متفاوت در هر عصر و در هر جامعه و حتی خانواده زیاد هستند. بگذریم، همه این ها گفتم که برسم به این نکته که از بین همه این ادم های متفاوت سبک های متمایز زندگی اون دسته از ادم ها مورد علاقه من هستند که دلشون میخواد که همه این مسیری که بشر در طول تاریخ رفته (و خودشون در فرایند جامعه پذیری گذروندند) رو تا اون جا که ممکن به تنهایی و به اتکا به عقل و تجربه خودشون یکبار دیگه طی کنند. و همه اونچه که آموختند دوباره بسنجند و ارزش گذاری کنند. چنین سبکی از زندگی گاهی از اوقات پر زحمت مخاطره آمیز و حتی احمقانه است. پر زحمت به این خاطر که ادم مجبوره در مورد همه چیز مدام فکر کنه و دوباره فکر کنه. مخاطره آمیز به اون خاطر که معلوم نیست اخرش کجاست. به قول معروف تهش معلوم نیست. و احمقانه به این دلیل که گاهی به طرز عجیب و ساده لوحانه ای دست آوردهای قطعی بشر رو هم ندیده میگیره و به اون بی اعتنایی میکنه. با همه این اوصاف چنین نوعی از زندگی برای بعضی ها تنها شیوه ی قابل تحمل زندگی کردنه و فکر کنم اگر ازشون بپرسیم، قبول دارند که اینطوری زنگی کردن به زحمتش می ارزه! زندگی همواره توام با بازاندیشی …

١-٢ «سیاست» برای من از اون دست مفاهیم جذاب و پر کششی بوده که علی الخصوص در دروان نوجوانی ام و پس از خرداد 76 افسون عجیبی ایجاد کرده بود و من همیشه دلم می خواست معادل این مفهوم رو درون زندگی شخصی خودم پیدا کنم و این واژه رو ذیل تجربه ی زیسته ی خودم معنی کنم. در دوران دانشجوئی و درون فعالیت های انجمن اسلامی فرصتی ایجاد شد تا من این تجربه برای خودم ممکن کنم و یه جورهائی فهم مستقل از سیاست رو پیدا کنم. در طی این فعالیت ها تونستم اهمیت بسیاری از چیزهائی که از پیش خونده بودم رو درک کنم، و در مورد بسیاری از چیزهائی که قبلا پذیرفته بودم تجدید نظر کنم و همینطور بعضی تجربیات شخصی خودم رو که جنبه ی عمومی هم داشت مفهوم پردازی کنم. من یکبار پیش از بازداشت تلاش کردم که ماحصل تجره های خودم در فعالیت های دانشجویی رو به صورت نظری جمع بندی کنم و نتیجه ی این تلاش هم مطلبی شد با عنوان « نقادی فرض های فلسفی-سیاسی کنش سیاسی» که وقتی الان به اون فکر میکنم می بینم که اصلا برام راضی کننده نیست. مسئله اینجاست که من به موازات علاقه به سیاست، به مقولاتی مانند فلسفه، روانشناسی، جامعه شناسی، هستی شناسی و ادبیات هم علاقه دارم و بعضی از این علائق جایگاه مهمتری از سیاست هم در ذهنم دارند.

از طرفی در ذهن من همیشه بین این مقولات اختلاط بوده و من نه به صورت جداگانه که به گونه ای تلفیقی به این مباحث نگاه میکنم. در واقع تلاش من اینه که به کمک تجربه ام ( که مجموعه ای از اتفاقات، ارتباطات، مطالعات، اعمال، افکار، احساسات و … در اون دخیلند) یک جورهائی درک خودم از این مباحث به دست میارم و نقاط اشتراک و افتراق اونها رو با هم پیدا کنم و توی ذهنم روشن کنم. این کار تقریبا به صورت بزرگترین مشغله ذهنی من در اومده و ظاهرا قرار هم نیست در این مسیر هیچ وقت به نقطه رضایت بخشی برسم! جمع بندی عملی تجربه ام در فعالیت های دانشجوئی اما در قالب «شورای دفاع از حق تحصیل» ممکن شد که برعکس تجربه ی نظری ام، کاملا از اون رضایت دارم و بدون شکسته نفسی باید عرض کنم که بهترین و قابل دفاع ترین کاری بود که تاکنون در زندگی ام انجام دادم! در طی مدت حبس بارها از دوستانم شنیدم اگه کمی دیده شدم، نه به خاطر فعالیت های شورا و یا انجمن اسلامی، که به خاطر نوشته هایی بوده که از زندان بیرون دادم و این نکته انصافا برام خوشایند نیست. راستش اگر چه من از نوشته هام بدم نمی آد اما هیچ وقت پیشم محترم و عزیز نیومدند و در کل فکر نمیکنم که نوشته و یا حرف های یک فرد بتونه براش مایه احترام به نفس بشه. راستش همین متنی که پیش روی شماست رو احتمالا اگه چند ماه دیگه بخونم ممکن از بعضی جاهاش خنده ام بگیره و موقع بازنویسی کاملا تغییرش بدم، اما خب وقتی به تجربه ی شورا نگاه میکنم که تقریبا هیچ جایی درون فعالیت هام نبود که اگه برگردم، بخوام تصحیحش کنم، به جز این نکته که شاید تصمیم بگیرم اصلا شروعش نکنم، چون اینبار میدونم که آخرش ١٠ سال حبس در تبعیده …!

١-٣ اینکه تجربه ی زندان چه تاثیری در نگاه من به سیاست گذاشته و چه تغییری در اون ایجاد کرده، مطلبیه که در این متن میخوام به اون بپردازم. در واقع ضرورت نوشتن چنین مطلبی در گفتگوهای کوتاه و مختصری که با دوستان بیرون از زندان داشتم، برام احساس شد، چرا که تعدای از دوستان که نوشته های زندانم رو خونده بودند، به تغییراتی که در نگاهم ایجاد شده اشاره کردند و بعضا به اونها انتقاد داشند و یا توضیح بیشتری رو لازم می دونستند و از اونجا که توضیح بیشتر و مبسوط در فرصت های کوتاه ممکن نیست، تصمیم گرفتم که توضیحاتم رو تبدیل به متن کنم، البته به شکلی که به کار دیگران هم بیاد. تصور خودم اینه که در ساختمان فکری ام نسبت به سیاست، تغییر زیادی ایجاد نشده و هیچ مفهوم جدید در ذهنم وارد نشده که بخواد موثر باشه، اما خب من این فرصت در زندان داشتم که در مورد مفاهیم بنیادینی که سیاست بر مبنای اونها استواره بیشتر فکر کنم و اهمیت اونها رو بیشتر و بهتر درک کنم. من تردید ندارم که در این نوشته هیچ نکته ی بدیع و جدیدی به لحاظ نظری نیست، اما خب شرحی از تجربیات من وجود داره که همون مفاهیم و نظرات گذشته رو دوباره محل سوالی قرار داده و بازتعریف کرده و همین تجربیات که من قراربه اون بپردازم…

  • Balatarin
    Tags: , ,

    5 Comments

    Trackbacks

    1. Part 2 of Zia Nabavi’s latest handwritten notes: exploring the concept of democracy | Persian2English
    2. Part 2 of Zia Nabavi’s latest handwritten notes: exploring the concept of democracy « freejafarpanahi
    3. Part 2 of Zia Nabavi’s latest handwritten notes: exploring the concept of democracy | Freedom Messenger
    4. Navid Khanjani’s translated note: “From being ‘impure’ as a child to becoming a prisoner of the IRGC as a youth | Persian2English
    5. Navid Khanjani – Als Kind „unrein“, als junger Mann ein Gefangenen der Revolutionsgarden | Julias Blog

    Leave a Response