Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

On Anniversary of Arrest Navid Khanjani Writes Note from Prison

March 01, 2013

This is the photo Navid Khanjani is referring to in his note.

By Navid Khanjani, Iranian activist held in Rajai Shahr Prison.
Translation Siavosh Jalili, Persian2English

March 1, 2013 | I’m looking at a photo from March 3, 2010 of me smiling when IRGC Intelligence agents were transferring me to Evin Prison. I stare at the photo and whisper a poem from [Ahmad] Shamloo:

Tomorrow, when I am swallowed by the feverish and bloody Earth,
Take down my photo from my home’s wall.
It is the image of a fool who,
while faced with darkness and defeats,
laughs at the chains and the hands in them.
Say, “Oh, anomalous photo, what are you laughing at?”
Then hang the photo once again–
upside down,
with the image facing the wall!

Three years ago, on March 3, 2010, I was arrested by the IRGC Intelligence unit and transferred to ward 2A [the ward is controlled and operated by the IRGC] of Evin Prison. Subsequently, I was sentenced to 12 years in prison.

In prison, as I review my charges, a smile– perhaps rooted in pain– appears on my face.

Accusations against me:

  • Founding a group for the defense of banned university students.
    Sentence: 5 years in prison
  • Membership in human rights groups.
    Sentence: 5 years in prison
  • Propaganda against the regime.
    Sentence: 1 year in prison
  • Spreading lies with the intention of agitating the public’s mind.
    Sentence: 1 year in prison
  • And, in the last days of my [temporary] release from prison, I was charged with aiding earthquake victims from Azerbaijan, Iran. 

I don’t wish to discuss the ambiance outside prison. I will only note this verse that repeats in my head: 

“Again, we are left with a city that has lost its beat.
All that is left are foxes, hyenas, and wolves.”

– Navid Khanjani
March 1, 2013
Ward 12, Rajai Shahr Prison (located in Karaj, Iran)

RELATED: 

 

 

یادداشتی از نوید خانجانی از زندان رجائی شهر

به عکسی که در تاریخ 12 اسفند 88 و در حالی که مأمورین اطلاعات سپاه مرا به اوین منتقل می‌کنند و من می‌خندم، زل زده‌ام و این شعر شاملو را بارها با خودم زمزمه می‌کنم:

” فردا که فرو شدم در خاک خون آلود تب‌دار،

تصویر مرا به زیر آرید از دیوار

از دیوار خانه‌ام.

تصویری کودن را که می‌خندد، در تاریکی‌ها و در شکست‌ها

به زنجیرها و به دست‌ها.

و بگوئیدش:

« تصویر بی شباهت!

به چه خندیده‌ای!؟ »

و بیاویزیدش

دیگربار

واژگونه

رو به دیوار! “

در سه سال پیش یعنی 11 اسفند 88 از سوی اطلاعات سپاه بازداشت و به بند 2 الف زندان اوین منتقل و پس از آن به 12 سال حبس محکوم شدم.

در زندان روزی چند بار اتهاماتم را مرور می کنم و در نهایت باز هم خنده ای که شاید این بار از درد باشد بر لبانم می نشیند.

– برای تشکیل گروه دفاع از محرومین از تحصیل، 5 سال!

– برای عضویت در گروه های حقوق بشری، 5 سال!

– تبلیغ علیه نظام، 1 سال!

– نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی، 1 سال!

و پس از آن در آخرین روزهای آزادی کمک به زلزله‌زدگان آذربایجان…

نمی‌خواهم صحبتی از فضای حاکم بر بیرون از زندان داشته باشم و تنها این بیت مدام در سرم تکرار می‌شود:

« باز ما ماندیم و شهر بی تپش

وانچه کفتار است و گرگ و روبه است »

نوید خانجانی
11 اسفند 1391
زندان رجائی شهر کرج، سالن 12

  • Balatarin
    Tags: , , , ,

    1 Comment

    Trackbacks

    1. Navid Khanjani – نوید خانجانی | ulimuc

    Leave a Response