Breaking the Language Barrier on Human Rights

Arash Sadeghi Speaks Out After Prison Release

October 25, 2013

Fereshteh Ghazi for Rooz Interviews Arash Sadeghi October 2013

English translation by Siavosh Jalili, Persian2English

Rooz: When and how were you released from prison?
Arash Sadeghi (A.S.): I was released on October 12th [2013] on [approximately] $170,000 [USD] bail. The bail was initially set at $100,000 USD, but after [my family] followed up [with authorities] they were told it was $ 170,000 [USD]. The bail was provided by a relative; otherwise my family does not have the financial means to meet such a demand.

Rooz: Which section of the prison were you held in? And under what type of conditions? 
A.S: I was in section 209 [of Evin Prison], and for a period of time I was transferred to section 240 [of Evin Prison] . I was held in section 209, the basement of section 209, and section 240 of Evin Prison.

Rooz: Mr. Eje’i, Iranian Judiciary’s spokesperson, has stated that you were not in prison any time during 2012 and 2013.
A.S: Following [that statement by Mr. Eje’i], my father wrote a letter [in response to Ejei’s claim]. His letter was only, unfortunately, posted on the Facebook profiles of a few friends and no media outlet agreed to publish it. My father [has been] treated unkindly [by the media]…My friends submitted the letter to Jaras, Kaleme and other websites.

We should be asking [these sites] why they didn’t publish the letter. 

Rooz: What was this letter?
A.S: It was a reply to [the claim by] Mr. Eje’i. My father had stated [in the letter]: “during [2011 and 2012, in which Eje’i claimed Arash Sadeghi was not in prison], we had visited Arash twice in prison. Are you denying these visits? Seven days after his arrest, Arash made a phone call and informed us of Kouhyar Goudarzi’s presence in section 209. Are you denying that too? Do you deny exerting pressure on our family?” The letter’s content was along these lines. Unfortunately, it was not published at the time.

Rooz: Mr. Sadeghi, I contacted your father the same day that Mr. Eje’i had denied you were in prison, but your father did not mention the letter. Moreover, why was the letter not passed on to us?  I’m hearing about it [for the first time from you].
A.S: When did you contact my father?

Rooz: The same day Mr. Ejei’s statement was published.
A.S: A few friends had come to our door, and there were discussions about the letter. Father told them that he had written such a letter, then he released [that letter’s text] to several people. They, in turn, submitted the letter [to media outlets], but [no one] published it.

Rooz: You said that you were in sections 209 and 240 of Evin Prison. What was your condition in prison? Were you in solitary confinement throughout this period?
A.S: I was in solitary confinement except for a period of about 20 to 25 days when I was in Cell  92 with two other prisoners who may have been there for a while. Their charges were related to the Ministry of Intelligence. I assume [they were tied to the Ministry of Intelligence] because they knew some individuals very well. In some of the conversations they talked about Mr. (…) and knew his nickname when he was an interrogator during the 1980’s. I don’t know why they were being held there, but I was held in the same cell with them for about 20 days.

Rooz: So, you mean, except for these two individuals, you did not see anyone else in sections 209 and 240?
A.S: I saw Mr. Kouhyar Goudarzi. That is when I contacted [home] and told them Kouhyar was there. The types of talks circulating about me were similar to that about Kouhyar. However, Kouhyar has a mother who stood firmly by his side by following up on his case.

Rooz: My question is why would they treat you this way? On what charges?
A.S: I wasn’t aware of my charges for about 7 to 8 months. They just placed a piece of paper in front me with vague content printed on it. It was clear they had just photocopied a generic text and distributed that [among the accused].

Rooz: What paper? What was written on it?

A.S: “Ties to and Contacts with Foreign Media, attending rallies”, etc. Generally, some vague charges that were clearly photocopied and given to defendants. I did not sign it. The accusation against me, which is presented to this day by the interrogator, is that I was organizing a gathering in front of Allameh Tabatabai University. The other charge was having ties and contacts with Dr. Mohammad Maleki (the First President of the University of Tehran following the Revolution). [I] visited Dr. Maleki a couple of times after [my] release. The interrogators argued: Dr. Maleki was spreading the [idea] of an “Active Boycotting of the [Presidential] elections”, and you wanted to cooperate with him on this issue, and run a committee to that end in your university.” Even though this was not true, they would not allow me entrance to university. When I attempted to enter the university to inquire about my status I was denied access.

Another issue is that of my mother. The main reason for which they held me in prison is my mother. Since my last arrest, they had come several times to ask me to withdraw my complaint against the Ministry of Intelligence. I remember once they came when we were having History class with the late Mr. Hoda Saber in section 350 of Evin Prison. They paged me over the speakers, and they summoned me and talked to me, and asked me to withdraw my complaint. They said there would be no financial problem. They would give me a blank cheque to write whatever amount I wanted to, and told me I could continue my education, and I could rest assured that there would not be any problems for me, and I could get on with my life. I replied that I cannot forgive the issue of [the death of] my mother. The subject of my mother is the top priority for me.

My release coincided with the Coroner’s office’s confirmation once again that my mother had no heart problem and died as a result of the shock she had suffered from the raid [on our home in the middle of the night]. After that, she suffered a blow to the head that resulted in an internal hemorrhage. I tried to follow up with the case. My sister was present, but unfortunately she is not interested to get involved [in general]. My probability of success in following up on [with my mom’s case] depends in a way on whether my sister will join me in the process. I think the reason I was arrested is because I was pursuing [my mother’s] case. After I was arrested [the last time in January 2012]…I was held in solitary confinement [and forced to live] in a state of prison limbo.

Rooz: There was a report that your grandfather visited you, and after this visit a letter was published under your grandfather’s name which was written to your interrogator stating that your charge was related to the interview I conducted with you in 2010, as well as your interview with BBC. Based on what you are saying, these were not the charges against you.

A.S: There were different issues brought up. For example, another issue they brought up [for me] was [that I allegedly] cooperated with the Iran Khabar News Agency website. I was always the one to insist to my friends that if they decide to do media work, they should avoid cooperating with Iran Khabar due to its ties to the MEK/PMOI. Those who cooperated with that site faced various problems and difficulties.

There were many charges against me. The key accusation is organizing a rally in front of the university, even though they had arrested me a month before the rally was held. The other accusation is related to the “Active Boycott” of elections. Another is about the statements published outside the prison. These are the key reasons I was arrested, plus [the death of] my mother.

Rooz: How were you arrested this time?
A.S: I was on my way to Behehst-e Zahra cemetery; I had barely reached the end of my street when they arrested me. I resisted, they violently arrested me.


Rooz: Arrested by the Ministry of Intelligence?

October 21, 2013: "Pic of 3 Iranian activists #PeymanAref (left) #AliVefghi (center) #ArashSadeghi (right) Tortured in prison. #Iran"

Rooz: From January 2012 to October 12, 2013, with the exception of the 20 days you mentioned, you did not see anyone but Kouhyar Goudarzi, is that correct?

Rooz: You mentioned that they were insisting that you withdraw your complaint about your mother. Did you withdraw the complaint? Is that why you were released?
A.S: No, it has not been withdrawn. I was not interrogated after a certain period, but I was being held in a state of prison limbo. My father’s pursuing of my case did not bear any results either. My argument was that if I had been charged with anything, those charges have to be communicated to me, and I have to appear before a court of law. There is no reason to have held me for such a long period of time under those circumstances.

Rooz: There was a lot of discussions and talks by your friends about your arrest. Individuals claiming to be your friends were saying that you had been killed in prison. Other ones claiming to be your friend were saying that you were not even arrested in the first place, and all this was a scenario…Why were these discussions taking place about you?
A.S: I really don’t know what to say. I have accessed the cyberspace through the help of my friends, and I am reading many of the materials, and I don’t know what to say. My question for friends who denied my imprisonment is that my father gave three interviews [discussing my imprisonment] despite being a military member, and being under immense pressure from Military Intelligence Security and Ministry of Intelligence. If I was really out of prison, they would arrest and deal with my father for spreading and disseminating lies. Another argument is that I had prison visits. Mr. Alizadeh Tabatabaei [, my lawyer,] also gave interviews and stated that he was following up on my case. He had gone to the court and asked whether I was alive. They told him that he (Arash Sadeghi) is alive. So, why did they not [the judiciary officials] deny imprisonment while in the case of Kouhyar they were claiming that he was not even arrested. The Judiciary and Ministry of Intelligence said, go announce that Kouhyar had been kidnapped and not arrested. However, later on, it became clear that he was in prison. His whereabouts and conditions were disclosed as a result of the efforts of his friends and his mother. I did not have anyone to follow up and give interviews. Unfortunately, I don’t know what to say. Another question regarding the denial of my arrest is that I was in prison for nearly two years. Why did the Intelligence Ministry or Judiciary not deny my arrest earlier?

Rooz: Another issue was the rumour about your death in prison. What was the story? How did the conditions and the event leak out in this way?
A.S: I was on hunger strike twice, once in support of Hossein Ronaghi Maleki and another following a clash with a prison guard. However, nothing to result in my death. There were many false claims made. Some said I was not in prison and others said I was not alive, and these claims resulted in the media coverage and pressure to subside. Almost seven days after my arrest, I was allowed to make a phone call. My interrogator told me that my friends had caused a lot of hubbub and commotion. During this period media pressure resulted in me having access to phone calls. After the accusatory ambiance had set in, the media pressure subsided [to my detriment].


Rooz: You mean, they did not allow you to contact your family after that?
A.S: No, they did not. It was only that one time. I used that call to confirm that Kouhyar was in section 209, and I said another phrase which would not be appropriate to repeat, and because of these, they did not allow me to contact home anymore. When I look back, I see that the climate was moving toward the denial of me in prison…Well, if I was not in prison, there would have been no reason for my father to give interviews

Rooz: You said that you went on hunger strike once to protest Hossein Ronaghi’s condition. You had no contact with the outside world, so how did you know about Hossein Ronaghi’s condition?
A.S: I had a visit with my grandfather. Hossein Ronaghi had gone on hunger strike a few days before this visit. My grandfather told me that “your friend Hossein Ronaghi has gone on hunger strike to protest his medical condition.” I told him that I would go on hunger strike starting today in support of Hosseing Roanghi Maleki.

Rooz: Did you visit you grandfather in Evin Prison?
A.S: Yes.

Rooz: There were reports that your grandfather was arrested and transferred to section 209 of Evin Prison. Did you see your grandfather in section 209?
A.S: No, not at all.

Rooz: After your grandfather’s release, you did not see him, and he did not follow up on your case?
A.S: Unfortunately not. Friends pressured my dad to follow up on my case. The last news I have is that my grandfather lives in the Parand settlement, north of Robat-e Karim.

Rooz: You did not see your grandfather even after being released?
A.S: No, unfortunately.

Rooz: How about your father? Did you see your family after your release?
A.S: I saw them once. I do not have the right to enter the military zone [where my father lives]. Military Intelligence took away my pass for the military zone. I have to enter the zone in order to register, but they do not allow me to enter. However, I saw my father outside the zone. My father is in very poor condition. He suffers from anxiety attacks. He takes pills which have complicated his situation. His condition is such that his anxiety attacks are only under control with pills. When he does not take them, his neurotic health is quite disturbed. My father was under pressure from the Military Intelligence, the Ministry of Intelligence, and his wife. He was not interested in giving interviews, and when he was giving interviews, he would do it at times when his wife was not home, and would make sure she wouldn’t find out. Family problems played a role in my father’s lack of response. 

Rooz: You said his wife?
A.S: Yes. My father re-married 60 days after my mother’s death. One of the reasons for which I cannot live with my father is this marriage.

Rooz: After Ejei’s denial, it was said that you were seen in South Mehrabad (the neighbourhood where your father owns a home subsidized by the military). It was said you were extremely thin and gaunt, resembling a dead body who had risen from the grave. Moreover, you seemed to have lost your cognitive faculties, and were wandering and looking around aimlessly…what explanation do you have to offer?
A.S: Yes, this was brought up by Mr. (…) whose sister was in my university, and he was a close friend of mine. His sister saw someone at the university, and then stated that she saw someone who greatly resembled Arash. Now, there is discussion that if it were Arash, then why did they not approach and talk to him?

Rooz: As for your release, why did  you not inform anyone and, unlike other released prisoners, why was nobody informed and instead you announced it on your Facebook after several days?
A.S: I actually informed everyone, but I was faced with a media blackout. The sites did not publish the news of the release, and even now there are doubts whether the Facebook pictures are really of Arash…even though my Facebook account is in my own hands and I took the picture at the request of my friends with my own cellphone.

Rooz: What is the status of your case at the moment? What charge was finally communicated to you?
A.S: “Collusion and conspiracy against the regime” and “Propaganda against the regime”.

Rooz: Did they not explain to you why you weren’t transferred to the public ward of the prison, and why you were being held in solitary confinement for such a long period? You didn’t ask them questions regarding these matters?
A.S: I objected against this many times. I asked to be transferred to cells 122, which had more of a public ambiance. However, my protests and my discussions with my interrogator, whether it was calm exchanges or clashes, did not result in my transfer. After my second visit, it was communicated to me that outside the prison the climate is such that I’m being accused of not being in prison. It was implied that I should cooperate with authorities in order to get released from prison. Following that visit I tried unsuccessfully to be transferred to cells 122. Finally, toward the end of my imprisonment, I was transferred to section 92, where I was imprisoned with two other people. And then, in what was even shocking to me, I was released on bail. I was denied all the rights of a prisoner. I did not have visits nor phone contacts except for one phone call and two prison visits [in the entire period of my imprisonment].

Rooz: What was the reason they offered for not transferring you to the public ward?
A.S: What they were telling my family was that the interrogator had to allow the transfer. In the period I was interrogated, he told me I did not deserve to be transferred to public ward.

Rooz: Another issue that is brought up is why did none of the people released from section 209 see you, neither in the hallway nor on the way to or from the interrogation room, washroom, or the showers? What conditions were you being held in that except those two individuals who you mentioned nobody else saw you?
A.S: But a few did see me, [for example] those who were transferred to section 350. There was incidentally a report in Jaras that a Section 209 official had published a response to an inquiry confirming that Arash Sadeghi was held in section 209. This was back in 2012. A few friends did see me in one way or other. We even talked. The fact that some argue nobody has seen me seems bizarre. Mehdi Khodaiee and a few other guys following up with my case and a couple of the section 209 prisoners did say that they had seen me.

Rooz: You mentioned you were going to the bathroom. You mean your cell did not have a bathroom?
A.S: The cells in section 240 have bathrooms, but in section 209 you switch on a light and the guard comes and takes you to the bathroom.

Rooz: Why do you think Mr. Eje’i denied your detention in Evin Prison?
A.S: Section 2A and 209 are not under the National Prison Organization, and even the food services are separate. I am talking about Kouhyar’s case. My intention is not to defend myself. From now on, I won’t be trying to defend or prove myself. I will opt for silence, and I will wait until the court day in order for light to  be shed on everything. 

Persian2English had issued a warning regarding Ejei’s statement explaining what Arash mentions above.


Rooz: Which branch is your case in at the moment?
A.S: You mean in Evin court?

Rooz: [OK], your case is in Evin court, and is that where the bail has been posted?
A.S: Yes, in branch 2 of Evin Court. 

Rooz: Is the case still open? Has the court date been set?
A.S: The case is still open, but they have not announced any date.

Rooz: How is your physical and emotional state?
A.S: As for my physical condition, I suffer from stomach bleeding. I have lost a lot of weight, about 20 to 21 kilograms. I weight 51 kilograms at the moment. I am not in a good emotional state. I am in great shock. [People are making accusations against me] without even allowing a few days for me to recover. They harassed and hurt me from the very first day. They even questioned [the authenticity] of my photo…


Rooz: May I publish this interview on the Rooz website?
A.S: I have no problem with that. Publish it as you see fit.


سه شنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۲

آرش صادقی در مصاحبه با روز:

تا ۲۰ مهر در بند های ۲۰۹ و ۲۴۰ زندانی بودم

فرشته قاضی


(عکسی از آرش صادقی که دیروز در صفحات مجازی منتشر شده است)

میگوید از دی ماه سال ۹۰ که برای چندمین بار بازداشت شد تا ۲۰ مهر ماه امسال در بند ۲۰۹ زندان اوین و در مقطعی از این مدت، در بند ۲۴۰ زندان اوین، زندانی بوده است. آرش صادقی، فعال دانشجویی و عضو ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در سال ۸۸، می افزاید۲۰ مهرماه با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شده است.

این در حالیست که محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضائیه شهریور امسال زندانی بودن آرش صادقی در سالهای ۹۱ و ۹۲ در زندان اوین را تکذیب کرده بود. آرش اما در مصاحبه با “روز” به ابهاماتی پاسخ میدهد که طی ماههای گذشته پیرامون وضعیت او مطرح شده است.

آرش صادقی میگوید که پرونده اش در شعبه دوم بازپرسی دادسرای اوین است و با سپردن وثیقه به این شعبه، آزاد شده است.

او اولین بار تیر ماه ۱۳۸۸ در جریان اعتراضات مردمی به اعلام نام محمود احمدی نژاد به عنوان برنده انتخابات خرداد بازداشت و سپس با قرار کفالت آزاد شد. او مجددا در اسفند همان سال بازداشت و فروردین ۸۹ با قرار وثیقه آزاد شد.

مادر آقای صادقی در جریان هجوم شبانه ماموران برای بازداشت فرزندش دچار سکته قلبی شد و جان باخت. آرش صادقی آبان ۸۹ در مصاحبه با “روز” گفته بود: “نیروهای امنیتی نیمه شب ۱۹ آبان حدود ساعت ۴ تا ۴ و نیم به منزل ما رفته و چون کسی در را باز نکرده، شیشه ها را شکسته و با کلید که پشت قفل در بوده در را باز کرده و وارد منزل شده اند. بعد شروع به داد و بیداد و ایجاد رعب و وحشت کرده و خانه را بازرسی کرده اند. هنگامی که شیشه را می شکنند و وارد خانه می شوند مادرم دچار حمله قلبی می شود و از روی تخت می افتد و بعد از ۴ روزی که در بیمارستان بود فوت میکند”.

آقای صادقی برای سومین بار و به گفته خانواده اش ۲۵ دی ماه ۱۳۹۰ بازداشت شد و حالا خودش میگوید 20 مهرماه با قرار وثیقه آزاد شده است.

مصاحبه “روز” با آرش صادقی در پی می آید.

شما چه زمانی از زندان آزاد شدید و به چه شکلی؟

من ۲۰ مهرماه از زندان آزاد شدم و با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی. در ابتدا ۳۰۰ میلیون بوده ولی بعد که پی گیری و مراجعه کرده بودند گفته بودند ۵۰۰ میلیون تومان. این وثیقه از طریق یکی از آشنایان تامین شده والا خانواده وسع مالی نداشتند.

شما این مدت در کدام بند زندانی بودید و در چه شرایطی؟

در بند ۲۰۹ بودم و در یک بازه زمانی به بند ۲۴۰ منتقل شدم. و این مدت در ۲۰۹، زیرزمین بند ۲۰۹ و ۲۴۰ بودم.

آقای اژه ای، سخنگوی قوه قضائیه گفته بودند شما در سال ۹۱ و ۹۲ در زندان اوین نبوده اید.

پدر من بعد از این قضیه نامه ای داده بودند که متاسفانه این نامه صرفا در فیسبوک یکی دو تن از دوستان قرار گرفت و هیچ رسانه ای حاضر نشد کار کند. در این دو سه روز هم بچه ها به نحوی منتشر کرده اند. بعد از صحبت های آقای اژه ای، پدر من نامه ای نوشته بودند که مورد بی مهری قرار میگیرد و منتشر نمی شود. دوستان برای سایت های جرس و کلمه و بقیه ارسال کرده بودند و باید از آنها سئوال شود که چرا کار نشده.

این نامه چی بوده؟

جوابیه ای به آقای اژه ای بوده. پدر اعلام کرده بودند که در آن بازه زمانی ما دو ملاقات با آرش داشته ایم. آیا منکر این دو ملاقات می شوید؟ آرش ۷ روز بعد از بازداشت اش تماس تلفنی داشته و از حضور کوهیار گودرزی در بند ۲۰۹ خبر داده، آیا اینها را منکر می شوید؟ فشار بر خانواده را منکر می شوید؟ نامه با این مضمون بوده. متاسفانه در بازه زمانی اش منتشر نشد.

آقای صادقی من همان روزی که آقای اژه ای، حضور شما در زندان اوین را تکذیب کرده بودند با پدر شما تماس گرفتم ولی هیچ حرفی از چنین نامه ای نزدند. گذشته از این چرا این نامه در اختیار ما قرار نگرفت برای انتشار و من الان از شما درباره چنین نامه ای می شنوم.


در چه بازه زمانی با پدر تماس داشتید؟

همان روزی که صحبت های آقای اژه ای منتشر شد.

آن نامه خود پدر بوده و بچه ها هم آمده بودند دم در خانه پدر و درباره نامه هم صحبت شده بود و پدر گفته بودند که چنین نامه ای را من تهیه کرده ام و به چند نفر داده بودند. آنها هم ارسال کرده بودند ولی خب منتشر نشد.

گفتید این مدت در بند ۲۰۹ و بند ۲۴۰ بودید. در زندان در چه شرایطی قرار داشتید؟ تمام این مدت انفرادی بودید؟

غیر از یک بازه تقریبا ۲۰ یا ۲۵ روزه که سلول ۹۲ بودیم، با دو نفر بودم که به نظر می رسید از خیلی قبل تر آنجا بودند و اتهامات شان به نحوی مر بوط به خود وزارت اطلاعات بود و آنجا نگهداری می شدند. این را می گویم چون یکسری افراد را به خوبی می شناختند و در صحبت هایی که درگرفت از آقای (…) می گفتند و اینکه در دهه ۶۰ اسم مستعارش در دوران بازجویی فلان بوده و.. نمیدانم چرا در آنجا نگهداری می شدند ولی من تقریبا ۲۰ روز با آنها بودم ولی بقیه مدت را در انفرادی بودم.

یعنی به غیر از آن دو نفر هیچ کس دیگری را در ۲۰۹ یا ۲۴۰ ندیدید؟

آقای کوهیار گودرزی را دیدم. همان موقعی که تماس گرفتم و گفتم کوهیار است، چون بحث هایی که درباره ما مطرح می شود آن زمان درباره کوهیار هم مطرح بود ولی کوهیار مادری داشت که خیلی محکم پشت او ایستاد و پی گیری کرد.

سئوال این است که چرا باید با شما چنین برخوردی بشود؟ با چه اتهامی و..

۷ تا ۸ ماه من تفهیم اتهامی نشدم فقط یک برگه ای جلوی من گذاشتند که کلیت خاصی داشت.مشخص بود از روی آن کپی گرفته و به افراد مختلف داده بودند که من امضا نکردم.

چه برگه ای؟ چی نوشته بود؟

نوشته بود ارتباط با رسانه های بیگانه، شرکت در تجمعات و… یک چیزهای کلا سربسته ای بود که مشخص بود از روی آن به نحوی پرینت گرفته شده و در اختیار اکثر متهمان قرار می گرفت. من امضا نکردم. اتهامی که متوجه بنده شده و تا امروز توسط بازجو مطرح بوده این بود که بنده قرار بوده ۲۵ بهمن تجمعی جلوی دانشگاه علامه برگزار کنم. مورد دیگر ارتباط ما با دکتر ملکی بوده. ما یکی دو بار بعداز آزادی به دیدن دکتر ملکی رفتیم و آمدیم. بحثی که مطرح بود این بود که دکتر ملکی بحث تحریم فعال انتخابات را مطرح کرده و شما هم به نحوی رفتید میخواستید با ایشان همکاری و کمیته ای رادردانشگاه خودتان اداره کنید. در حالیکه این صحت نداشت و به بنده اجازه حضور در دانشگاه را هم نمیدادند. یعنی روزی که برای وضعیت تحصیلی ام مراجعه کردم حراست دانشگاه به بنده اجازه ورود نداد. بحثی که مدتها است مطرح است بحث مادر من است. اصلی ترین مساله ای که مرا نگه داشتند مساله مادرم بود. از بازداشت قبلی ام چند بار از اطلاعات مراجعه شده بود که بیایید شکایت تان را درباره مادرتان پس بگیرید. یادم است بند ۳۵۰ که رجوع کردند ما کلاس تاریخ داشتیم با مرحوم صابر. مرا پیج کردند و رفتم صحبت کردیم. گفتند شما بیایید شکایت تان را پس بگیرید. از نظر مالی هم مشکلی نیست به نحوی چک سفید در مقابل شما گذاشته می شود و هر مبلغی که علاقه دارید بنویسید و می توانید بروید تحصیل تان را ادامه دهید و مطمئن باشید دیگر مشکلی برای شما پیش نمی آید و می توانید بروید زندگی تان را بکنید. من هم گفتم نمی توانم موضوع مادرم را فراموش کنم. موضوع مادرم در اولویت است برای ما. بعداز آزادی هم مصادف شد با گزارش پزشکی قانونی که اشاره و مجدد تایید کرده بود که مادر من هیچ مشکل قلبی نداشته و در اثر حمله ای که شده دچار شوک شده و فوت کرده و بعد از آن هم ضربه ای به سر او وارد شده که دچار خونریزی داخلی شده. بعد از آن من سعی کردم موضوع مادرم را پی گیری کنم. خواهرم حضور داشته ولی متاسفانه علاقه ای ندارد در این موضوع ورود کند. تقریبا پی گیری های من هم به نحوی وابسته به این است که خواهرم هم بیاید و پیگیری کند. آن زمان من پیگیر بودم و فکر میکنم دلیل اصلی بازداشت من همین بوده. یک بازه زمانی که گذشت عملا من بازجویی نشدم. مدتهای زیادی بازجویی نشدم. در حالت انفرادی و بلاتکلیفی نگهداشته شدم.

یک خبری منتشر شد مبنی بر اینکه پدربزرگ تان با شما ملاقات کرده و بعد از این ملاقات نامه ای منتشر شد به اسم پدربزرگتان که خطاب به بازجوی شما نوشته بود اتهام شما مصاحبه با سایت روزآنلاین، یعنی مصاحبه ای که من سال ۸۹ با شما داشتم و همچنین مصاحبه با بی بی سی است. آنچه که شما می گویید این اتهام نیست.

ببینید موضوعات متعددی مطرح می شد. مثلا یک بحث دیگری که مطرح بود بحث همکاری من با سایت آژانس ایران خبر بود. من همیشه به بچه ها تاکید کرده ام که کار رسانه ای هم که میخواهند انجام دهند با سایت ایران خبر که وابسته به مجاهدین است همکاری نکنند. برخی که همکاری کردند مشکلات عدیده ای برای شان پیش آمد. یکی از موضوعاتی که مطرح کردند برای من چنین بحثی بود. اتهامات متعدد بود. ولی کلیدی ترین اتهامی که خیلی بر آن تاکید شد بحث تجمع دانشگاه بود که قرار بود برگزار شود ولی مرا یک ماه قبل گرفتند و قبل از اینکه بتوانیم تجمعی برگزار کنیم. نکته بعدی بحث تحریم فعال انتخابات مطرح بود. مسئله دیگر مثلا بیانیه هایی که از داخل زندان بیرون داده می شد و موضوعات دیگر ولی مساله کلیدی این دو موضوع بود و مادرم.

این بار چگونه بازداشت شدید؟

من در راه عزیمت به بهشت زهرا بودم و تقریبا سر کوچه رسیده بودیم که آمدند برای بازداشت ما. مقاومت کردیم و با خشونت ما را بازداشت کردند.

از سوی وزارت اطلاعات بازداشت شده بودید؟


یعنی از دی ماه ۹۰ تا ۲۰ مهر امسال که آزاد شدید غیر از بازه زمانی ۲۰ روزه ای که گفتید با دو نفر بودید، هیچ کسی را ندیدید جز کوهیار گودرزی. درست است؟


الان بحث آزادی تان به چه صورتی است؟ می گویید اصرار داشتند برای پس گرفتن شکایت در مورد مادرتان. شکایت تان را پس گرفتید که آزادتان کردند؟

نه پس گرفته نشد. از یک بازه زمانی به بعد عملا من دیگر بازجویی نشدم و به صورت بلاتکلیف نگهداری می شدم. پی گیری هایی هم که بیرون پدرم انجام میداد نمی توانست به نتیجه ای برسد. من خودم هم بحثم این بود که اگر اتهامی دارم باید من باب آن اتهام تفهیم اتهام و منتقل شوم به دادگاه. نیازی ندارد که این مدت طولانی نگه دارند، آن هم در آن شرایط.

مباحث زیادی پیرامون بازداشت شما از سوی دوستان تان مطرح شده. افرادی که خودشان را دوستان شما معرفی میکردند میگفتند در زندان کشته شده اید. برخی دیگر که آنها هم خودشان را دوست شما معرفی میکردند میگفتند اصلا بازداشت نشده اید و اینها همه سناریو است و.. این مسائل پیرامون شما به چه دلیلی مطرح می شد؟

والا من نمیدانم چه باید بگویم. به کمک بچه ها آمده و وارد فضای مجازی شده ام و خیلی از مطالب گذشته را دارم می خوانم و نمیدانم چه باید بگویم. سئوال من از دوستانی که منکر زندانی بودن من بودند این است که پدر بنده سه مصاحبه انجام دادند. پدر بنده نظامی هم هستند، به شدت هم از طرف حفاظت اطلاعات ارتش و اطلاعات تحت فشار هستند. اگر بنده بیرون بودم باید پدرم را که مصاحبه کرده بازداشت و با او به جرم نشر اکاذیب برخورد میکردند. مباحث دیگر هم است که من ملاقات داشتم. آقای علیزاده طباطبایی هم مصاحبه کردهو پیگیر وضعیت من بود. او به دادسرامراجعه کرده و پرسیده بود ارش زنده است یا نه. گفته بودند زنده است. خب چرا حضور بنده در زندان را تکذیب نکردند در حالیکه در مورد کوهیار گودرزی آن بحث مطرح بود که اصلا او را بازداشت نکردند و قوه قضائیه و اطلاعات گفته بودند بروید اعلام کنید آدم ربایی بوده و بازداشت نشده ولی بعد مشخص شد که کوهیار داخل زندان است.وضعیت او به همت دوستان اش و مادری که فعال بود مشخص شد. من کسی را نداشتم که پی گیری و مصاحبه کند و متاسفانه نمیدانم چه باید بگویم. بحث دیگری که مطرح است این است که نزدیک دو سال بنده زندان بودم چرا اطلاعات یا قوه قضائیه همان موقع این موضوع را تکذیب نکردند.

مساله دیگر اما شایعه کشته شدن شما در زندان بود. قضیه چه بود؟ شرایط و اتفاقی که افتاده بوده جطور بدین نحو به بیرون درز کرد؟

من دو مورد اعتصاب غذا داشتم یک بار در حمایت از حسین رونقی و مورد دیگر بعد از درگیری با آقای زندانبان، ولی مساله ای که منجر به مرگ من بشود نبود. اما ادعاها زیاد بود برخی میگفتند من زندان نیستم برخی میگفتند من زنده نیستم و این ها باعث شد فشار رسانه ای کم و کمتر شود. تقریبا ۷ روز بعد از بازداشت ام اجازه تلفن به من داده شد، بازجو میگفت دوستانت به شدت جنجال راه انداخته اند و همان بازه زمانی فشار رسانه ای باعث شد من تماس بگیرم. ولی بعد از آن فضای اتهامی باعث شد فشار رسانه ای کم شد.

یعنی بعد آن اجازه ندادند با خانواده تماس بگیرید ؟

نه خیر فقط همان یکبار بود. آن هم من به نحوی حضور کوهیار در ۲۰۹ را اعلام کرده و جمله دیگری هم گفته بودم که گفتن اش درست نیست و بخاطر آنها اجازه تماس دیگر به من ندادند. فضا را که می بینم به سمتی رفت که انگار آرش داخل نیست و.. خب اگرمن داخل زندان نبودم دلیلی وجود نداشت پدر من مصاحبه کند.

گفتید یکبار در اعتراض به وضعیت حسین رونقی اعتصاب غذا کردید. شما که هیچ تماس و ارتباطی با بیرون نداشتید و.. چگونه از وضعیت حسین رونقی خبردار شدید؟

همان موقع من ملاقاتی با پدربزرگم داشتم. حسین رونقی چند روز قبل از ملاقات بنده با پدربزرگم اعتصاب کرده بود. پدربزرگم که برای ملاقات آمد گفت دوستت حسین رونقی در اعتراض به وضعیت پزشکی اش اعتصاب کرده. من هم به ایشان گفتم که من هم از امروز در حمایت از حسین رونقی اعلام اعتصاب میکنم.

پدربزرگتان را در زندان اوین ملاقات کردید؟


بعد در خبرها منتشر شد که پدربزررگتان بازداشت و به ۲۰۹ منتقل شده. پدربزرگتان را در ۲۰۹ دیدید؟

نه خیر به هیچ عنوان در ۲۰۹ ندیدم. 

بعد از آزادی پدربزرگتان دیگر ایشان را ندیدید و دیگر پی گیر وضعیت شما نشدند؟

نه متاسفانه. البته بچه ها فشار آوردند که پدوم وضعیت بنده را پیگیری کند. آخرین خبری که دارم این است که پدر بزرگم در شهرک پرند بالاتر از رباط کریم زندگی میکند.

بعد از اینکه آزاد شدید هم پدربزرگتان را ندیدید؟

نه متاسفانه.




پدرتان را چطور؟ خانواده تان را بعد از آزادی دیدید؟

یکبار دیدم. چون اجازه ورود به منطقه نظامی را ندارم. کارت ترددم را حفاظت اطلاعات ارتش گرفته و برای ورود باید بروم و اسمم را ثبت کنم. اجازه ورود به من داده نمی شود ولی پدرم را بیرون از شهرک یکبار ملاقات کردم. شرایط پدرم واقعا شرایط مساعدی نیست. پدرم سابقه موجی دارند. قرص هایی مصرف میکنند که این قرص ها وضعیت را بغرنج کرده. وضع پدر به نحوی است که در مواقعی وضعیت عصبی شان خوب است، یعنی وقتی قرص ها را مصرف میکنند ولی وقتی مصرف نمیکنند وضعیت عصبی شان به شدت به هم می ریزد.پدرم از طرف حفاظت و اطلاعات و همسرشان تحت فشار بودند و علاقه ای به مصاحبه هم نداشتند و در مواقعی که مصاحبه میکردند جوری مصاحبه میکردند که به گفته خودشان همسرشان در منزل نباشد یا متوجه نشوند. مشکلات خانوادگی هم به نحوی در عدم پاسخگویی پدر دخیل بود.

گفتید همسرشان؟

بله پدرم ۶۰ روز بعد از فوت مادرم ازدواج کردند. یکی از دلایلی هم که به نحوی من نمی توانم با پدرم زندگی کنم همین ازدواج پدرم است.

بعداز تکذیب اژه ای، گفته شد در محدوده مهر آباد جنوبی (جایی که خانه سازمانی پدرتان واقع است) شما را با جسمی به شدت لاغر و تکیده که گویی جنازه ای باشد که از قبر برخاسته دیده شده اید، دیده اند.و همین طور اینکه شما در حالی که چون مشاعر از دست دادگان این سو و آن سوی نگاه می کردید؛ دیده شده اید و.. در این زمینه چه توضیحی دارید؟

بله این موضوع از طرف آقای (…) بوده که خواهرشان با بنده هم دانشگاهی بودند و خود ایشان هم از دوستان نزدیک بنده بوده. خواهر ایشان یک نفر را در دانشگاه می بیند و عنوان می کند کسی را دیده که خیلی شبیه آرش بوده. حالا بحث هایی مطرح بود که اگر آرش را دیدند چرا نرفتند جلو و صحبت نکردند. موضوعاتی مطرح بود خب اگر دیدند چرا جلو نرفتند و.

در رابطه با آزادی تان. چرا به کسی خبر ندادید و برخلاف سایر زندانیانی که آزاد می شوند کسی از آزادی شما خبردار نشد و بعداز چند روز در فیسبوک نوشتید؟

نه من به همه هم خبر دادم اما با سکوت رسانه ای مواجه شد. سایت ها خبر آزادی را منتشر نکردند و حتی امروز هم شبهاتی مطرح بوده که عکسی که در فیسبوک قرار داده شده عکس آرش نیست و.. در حالیکه فیسبوکم دست خودم است و عکس را هم به درخواست بچه ها با گوشی خودم گرفتم.

الان وضعیت پرونده شما به چه صورتی است و در نهایت عنوان اتهامی که به شما تفهیم شد چه بود؟

اجتماع و تبانی علیه نظام و تبلیغ علیه نظام. 

به شما نمی گفتند چرا به بند عمومی منتقل تان نمی کنند و این همه مدت در انفرادی نگه داری می شوید؟ سئوال نمی کردید در این زمینه؟

بنده بارهابه این موضوع اعتراض کردم. می گفتم حداقل منتقل شوم به سلول های ۱۲۲ که به نحوی حالت عمومی دارد. اما اعتراض های من و صحبت هایی که چه با ملایمت و چه درگیری با بازجو داشتیم به گونه ای رقم خورد که ما را منتقل نکردند. بعد از ملاقات دومی که داشتم به من منتقل شد که بیرون جو به نحوی است که متهم به این می شوی که اصلا داخل زندان نیستی و عنوان میکردند که به نحوی با اینها کنار بیا و بیا بیرون. به چه دلیل و به خاطر چه کسانی در زندان هستی کسانی که دارند متهم ات میکنند و.. بعد از آن قضیه من خودم هم خیلی تلاش کردم که حداقل به ۱۲۲منتقل شوم و آنجا به هر حال چند نفری را ببینم و وضعیت روحی خودم هم بهتر شود و این مسائل هم به اتمام برسد اما نتیجه ای نداد. تا اواخر که به سلول ۹۲منتقل کردند که ۲ نفر آنجا ساکن بودند و بعد هم که به نحوی برای خود من هم حداقل شوک آور بود که بیایم بیرون با وثیقه. من از کلیه حقوق زندانی محروم بودم، نه ملاقات داشتم نه تماس، جز یک تماس و دو ملاقات. چرا دادگاه من برگزار نشده و.. در چنین شرایطی شوک آور بود بحث وثیقه.

به شما چه می گفتند دراین خصوص اینکه به عمومی منتقل تان نمی کردند؟

آنچه که به خانواده بنده و به خود من عنوان میکردند این بود که بازجو باید اجازه دهد که منتقل شوید. در یک بازه زمانی بازجو را می دیدم و بازجویی می شدم و.. او میگفت شما استحقاق انتقال به بند عمومی را ندارید.

مساله ای که مطرح است این است که چطور هیچ یک از کسانی که از بند ۲۰۹ آزاد شده اند شما را ندیده اند. در راهرو، موقع بردن و بازگرداندن از اتاق بازجویی، یا حمام و دستشویی و.. شما در چه شرایطی نگهداری می شدید که جز آن دو نفری که میگویید در بازه ۲۰ روزه با هم بودید کسی دیگر شما را در این مدت ندیده و شما هم کسی را ندیده اید؟

چرا یک تعدادی دیده اند. بچه هایی که وارد ۳۵۰ شدند اتفاقا گزارشی هم جرس منتشر کرده بود که مسئول بند ۲۰۹ هم در استعلامی اعلام کرده که آرش در ۲۰۹ است. این قضیه تابستان ۹۱ بود. به صورت طبیعی من دستشویی و حمام هم رفته و آمده ام. تعدادی از بچه ها هم به نحوی مرا دیده اند. صحبت هم کرده ایم. اینکه برخی مطرح میکنند به هیچ وجه هیچ کس آرش را ندیده، این یک مقدار عجیب است. مهدی خدایی و بچه هایی که پی گیر وضعیت ما بودند. و یکی دو نفر دیگر از ۲۰۹ رفته و عنوان کرده بودند که آرش را دیده اند.

گفتید دستشویی هم بصورت طبیعی بیرون می بردند. یعنی سلول شما دستشویی نداشت؟

بند ۲۴۰ سلول هایش دستشویی دارد. بند ۲۰۹ شما چراغ را میزنید و زندانبان می آید و شما را می برد برای دستشویی.

فکر میکنید به چه دلیلی آقای اژه ای حضور شما در زندان اوین را تکذیب کرد؟

بند ۲ الف و بند ۲۰۹ زیر نظر سازمان زندان ها نیست و حتی غذای آنها هم جدا است. من موضوع کوهیار را میگویم. قصدم دفاع از خودم هم نیست. از این به بعد هم تلاش نمیکنم خودم را اثبات کنم. سکوت میکنم و منتظر می مانم تا روز دادگاه تا همه چیزمشخص شود.

پرونده شما الان در کدام شعبه است؟

منظورتان دادسرای اوین است؟

پرونده شما در دادسرای اوین است و وثیقه را آنجا گذاشته اید؟

بله شعبه دوم دادسرای اوین.

الان پرونده باز است و هنوز مشخص نیست دادگاه تان چه زمانی خواهد بود؟

بله هنوز اعلام نکرده اند تاریخ دادگاه چه زمانی است. شاید طی ماههای آینده مشخص شود.

الان وضعیت جسمی و روحی شما به چه صورتی است؟

وضعیت جسمی که خونریزی معده دارم. به شدت هم لاغر شده ام حدود ۲۰ تا ۲۱ کیلو لاغر و الان ۵۱ کیلو شده ام. وضعیت روحی خوبی هم ندارم. در شوک عجیبی هستم بعد از اینکه از زندان خارج شدم این فضا را می بینم حداقل اجازه ندادند که چند روز بگذرد بعد اقدام به محاکمه من بکنند. از همان روز اول مدام اذیت کردند حتی عکس ام را زیر سوال بردند و.. 

من می توانم این مصاحبه را در سایت روزانلاین منتشر کنم؟ برای شما مشکلی پیش نمی آید؟

من مشکلی ندارم برای انتشار.هر جور خودتان صلاح میدانید منتشر کنید.


  • Balatarin



    1. Arash Sadeghi – آرش صادقی | ulimuc
    2. Arash Sadeghi Speaks Out After Prison Release | ulimuc

    Leave a Response