Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Refugees from Iran Denied Safe Haven

December 01, 2015

asd

By Hamid Yazdan Panah

Iranian refugees fleeing persecution joined thousands of other asylum seekers in protesting new restrictions on refugees in Balkan states. According toreports, at least six Iranians sewed their lips shut and went on hunger strike to protest the closure of the Greek-Macedonian border, preventing them from traveling towards western Europe.

The protests come after Slovenia and a number of other EU countries announced that they would limit access to individuals fleeing violence from Syria, Iraq or Afghanistan, claiming those from other countries were “economic migrants.” The announcement has blocked the movement of thousands of other refugees from north Africa, South Asia, and Iran. The policy ignores the fact that many of these refugees face political repression or persecution at home, even if there is not military conflict taking place.

One of the Iranian protestors, a 34-year-old named Hamid who sewed his lip shut in protest was quoted by Reuters as saying he wanted to go where he wanted to go;”To any free country in the world. I cannot go back. I will be hanged.”

The history of Iranian refugees escaping persecution is both long and painful, and continues to the present day. The Iranian regime continues to be one of the worst violators of human rights in the world, and currently leads the world in per capita executions. It also continues to execute individuals for non-serious crimes, something which is illegal under international law.

Given the political climate in the country, and the lack of due process in the judiciary, it is no surprise that many Iranians would choose to seek asylum abroad. However those who do flee repression are now seemingly caught in a new net of injustice and are forced to pay the price of illegal and inhumane policies.

This blanket policy, which denies refugees freedom of movement based simply on their country of origin is both unjust and illegal under international law. It punishes individuals based simply on their national origin, without any form of adjudication as to the merits of their claim, their past persecution or the probability of future persecution.

Human rights advocates should do all they can to bring attention to this grave injustice, and call for the protection of all refugees regardless of their national origin, particularly those who flee from countries with a documented record of persecution such as Iran.

Hamid Yazdan Panah is an Iranian-American human rights activist and attorney focused on immigration and asylum in the San Francisco Bay Area.

 

ممنوعیت پناهندگان ایرانی از یافتن مکانی امن

پناهندگان ایرانی که از آزار و سرکوب گریخته اند، به حرکت اعتراضی هزاران پناهجوی دیگربرعلیه محدودیتهای جدیدی که درمورد پناهندگان در استان بالکان صورت گرفته است پیوستند. براساس گزارشات رسیده، حداقل شش ایرانی لبهای خود را دوخته ودست به اعتصاب غذا زدند تا اعتراض خود را به نسبت به بسته شدن مرزهای یونان-مقدونی، که منجر به ممنوعیت ورود مهاجران به اروپای غربی میشود ابراز کنند.

  این اعتراضات زمانی آغازشد که اسلووانیا و تعدادی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا اعلام کردند که پذیرش پناهندگانی که به خاطر خشونت از سوریه، عراق و افغانستان می گریزند را محدود خواهند کرد و ادعا کردند که آنها “مهاجران اقتصادی” هستند. اعلام این سیاست مانع مهاجرت هزاران پناهنده از شمال آفریقا، جنوب آسیا و ایران شده است.   پیشگیری چنین سیاستی این واقعیت را که پناهجویان در صورت بازگردانده شدن به کشورشان با سرکوب و شکنجه مواجه خواهند شد را کاملا نادیده می گیرد، حتی اگر که درگیریهای نظامی وجود نداشته باشد.

یکی از ایرانیان معترض بنام حمید که 34 ساله می باشد و دهان خود را به عنوان اعتراض دوخته است در نقل قولی که از طرف رویتر بچاپ رسیده گفته است که می خواهد به هر جایی که ممکن است برود، ” به هر کشوری در دنیا که آزاد باشد. من نمی توانم برگردم. مرا به دار خواهند کشید.”

تاریخچه پناهندگان ایرانی که از ایران گریخته اند بسیار طولانی و دردناک است، و همچنان تا امروز ادامه دارد. رژیم ایران همچنان به عنوان بدترین ناقض حقوق بشر در جهان به کار خود ادامه میدهد، و اخیرا نیز رتبه اول بیشترین اعدام ها در جهان بر اساس جمعیت را دارا می باشد. این رژیم همچنین به اعدام افراد محکوم  به جرائم غیر جدی ادامه میدهد، جرائمی که حکم اعدام در مورد آن از نظر حقوق بین الملل غیر قانونی می باشد.

با توجه به فضای سیاسی حاکم بر کشور و بدلیل فقدان قوه قضائیه بی طرف، جای تعجب نیست که بسیاری از ایرانیان به دنبال پناهنده شدن در خارج از کشور می باشند.

اما آنهایی که از کشور گریخته اند ظاهرا با مشکل جدیدی در دام بی عدالتی گرفتار شده و مجبورند تا بهای این سیاست غیر قانونی و غیر انسانی را نیزبپردازند.

این سیاست گسترده، که حق آزاد پناهندگانی وتلاش برای یافتن امنیت در مکانی بجز کشور مبادشان را مانع میشود، از نظر قانون بین الملل یک عمل غیر قانونی ونامشروع به حساب می آید. این سیاست افراد را بدون در نظر گرفتن ملیت، شرایط خاص آنها وآن چه که بر آنها گذشته و آن چه ممکن است بر سرشان بیاید، مورد تنبیه قرار میدهد.

فعالان حقوق بشر باید همه تلاششان را برای طرح این مسئله انسانی و جلوگیری از یک بیعدالتی بزرگ بنمایند، و برای دفاع و حمایت ازحقوق همه پناهندگان بدون در نظر گرفتن ملیت آنها بکوشند، و بطور خاص برای کسانی  که از کشورهایی همچون ایران گریخته اند ، کشوری  که مدارک خشونت و سرکوب در آن به ثبت نیز رسیده است.

نوشته شده توسط :

حمید یزدان پناه وکیل مهاجرت و پناهجویان درمنطقه سانفرانسیکو و فعال حقوق بشر می باشد.

 

  • Balatarin

    1 Comment

    Trackbacks

    1. Refus de droit d’asile systématiques pour les réfugiés Iraniens à la frontière Gréco-Macédonienn | soliranparis Blog

    Leave a Response