Breaking the Language Barrier on Human Rights

The Green Thinkers’ Network: What Is True Freedom For Iran?

October 10, 2009

Persian Source: Sabzandish
Translated by: Persian2English

Shortlink to share blog:


The Green Thinkers’ Network: What Is True Freedom For Iran?

Alexander Herzen: “If history had a pre-planned pathway, it would not be interesting. History is all about improvisation, invention, and will power.”

The fight for freedom is not for today, but rather for tomorrow. This is a quote from Herzen, a Russian thinker. Herzen was a kind of person who could stand against the influences of destructive ideologies of his time. This is not easy. In an era when the world was drowned in vague ideologies without caring about the present time, he was able to take an inventive pathway. It took the whole twentieth century for us Iranians to think like Herzen.

There is no excuse for sacrificing today in the name of a vague future. This is what the world did for an entire century, and the result was thousands of wasted lives.

“Why is freedom valuable? Because it is the innate goal of its true self. Sacrificing it for other things means sacrificing the humanity.”  Nothing should sacrifice freedom. Nothing has higher value than freedom. Herzen believes that the greatest sin of humans is to commit crimes in the name of a vague matter that might even never exist. Crimes which would be considered horrible if they were done during personal conflicts. If these crimes don’t seem bad, it is only because of a belief in utopia, an ideal condition in the far future, makes them seem legitimate.

Herzen watched as his idols were melted during the Revolutions of 1848. His observations changed him. Today, we Iranians are very similar to Herzen. We too, have realized that an Islamic utopia is just a myth. We too  have finally understood what true freedom is all about. Soroush, a Persian religious reformer, says that we adore freedom and we appreciate it. Freedom is the cure for lethal diseases of the political system. Freedom, wonderful freedom. We have seen many idols melted before us. This is the beginning of many changes.

The matter is this simple, or better yet, this complicated. For us, many boundaries have been taken down. Therefore our future will not be like our past or present. But the making of this change is still in progress. It is obvious that we are taking a new path. Our values have changed.

Herzen: We only prefer the methods of liberals. We only like the things that are great, full, and not pre-planned. We appreciate the ego, independence and power of dictators, but what kind of society can this make?

Are we liberal democrats? Is it even necessary to label ourselves with these names? Each name has a history. Why should we carry the history of liberalism on our shoulders? Maybe we can have new customs. In our custom we have religion, but also freedom.

In our custom we also have bars and clubs. There is no tyranny, even for our mothers. We love, but we don’t get trapped. If they ask us what should be done about Tehran in order to take it out of its hell-like situation, what are we going to say? Should we move the capital city? How can we fix our dirty atmosphere and our dirty environment and our dirty behavioral culture? What should we do about minor languages spoken in Iran? What should we do about the religion minorities and atheists? How should we tolerate the religious radicals? Should those who oppose us also be imprisoned and executed? How should we act in the case of security? What IS security for us?

We are close to Russia. What should we do about this unsociable, deceitful neighbor? What are the principles of our international politics? On what base will we write our constitutions? Will we still use religious sources in our constitutions in order to fix our problems? What should we do about the people who expect to get a bit of the oil profits? What should be done about those weak universities? What will happen to our education and schools? What are the principals of our cultural, regional and press politics? Who are we? How large are we? How much influence do we have? How much effect can we have on matters and social influential groups?

GreenWiki is the Athens Garden of our discussions. We need to discuss many things and get ourselves ready. Not for tomorrow, but for today. We will start from today, and when tomorrow comes, it becomes today also!

The axis of activities of the Green Thinkers’ Network is analyzing the political and social situation of Iran, and finding appropriate solutions that help us move towards what the members of the network consider a better future.

This network was founded in Iran, after the post-election events of 2009, and it is a sample of the movements created by Iranians throughout the world in order to change the current, non-satisfying situation of Iran. The members of this network are mostly university students and educated Iranians, both inside and outside Iran, who are worried about the new chaos, and they are ready to help the civil movement of Iran to reach its goals.  Goals, perspective, structure and organization of the network have already been compiled by the participation of the network members, and their dynamics will be kept accordingly to the politics of the network.



شبکه سبزاندیش

مبارزه برای آزادی، برای آزادی فردا نیست بلکه برای آزادی امروز است. این را هرتسن متفکر روس می‌گوید. هرتسن آدمی بود که می‌توانست در برابر نفوذ ایدئولوژی‌های ویرانگر و فردیت‌کش زمان خودش مقاومت کند. این کم چیزی نیست. او در عصری که جهان از ایده‌های مبهم آرزوپرور و امروزسوز استقبال می‌کرد، توان آن را داشت که راه ابداع برود. تمام قرن بیستم لازم بود بگذرد تا امروز ما ایرانیان هم مثل هرتسن فکر کنیم. هیچ بهانه‌ای برای کشتن امروز به بهانه آینده‌ای موهوم پذیرفتنی نیست. جهان به این عشوه صد سال دل داد و امروز آنچه به‌دست آورده است نتیجه هزاران عمر سوخته است. «آزادی چرا ارزش دارد؟ برای این که فی‌نفسه هدف است برای همان چیزی که هست. فدا کردن آن در پای چیز دیگر یعنی قربانی کردن انسان.» هیچ چیز نباید آزادی را قربانی کند. هیچ چیز از آزادی برتر نمی‌نشیند. از نظر هرتسن بزرگ‌ترین گناهی که انسان می‌تواند مرتکب شود دست زدن به جنایت است، به نام امری که ممکن است هرگز واقع نشود. جنایاتی که اگر برای یک غرض شخصی روی می‌داد هیچ‌کس زشنی آن را انکار نمی‌کرد. اما اگر جنایت زشت به نظر نمی‌رسد فقط به این دلیل است که اعتقاد به یک مدینه فاضله، یک وضعیت ایده‌آل در آینده ناملموس و در دوردست‌ها آن‌را تجویز کرده است.

هرتسن آب شدن بت‌های خود را در جریان انقلاب‌های ۱۸۴۸ در اروپا مشاهده کرد. مشاهداتی که او را دگرگون ساخت. ما ایرانیان امروزی از بسیاری جهات به هرتسن شباهت داریم. ما نیز از موهوم بودن یک جامعه بی‌طبقه توحیدی یا یک جامعه فاضله اسلامی آگاه شده‌ایم. ما نیز مثل او ارزش آزادی را با تمام وجود خود درک کرده‌ایم. روشن‌فکر دینی ایرانی، سروش، هم‌اکنون می‌گوید ما آزادی را ارج خواهیم نهاد و قدر خواهیم دانست. آزادی که شفای امراض مهلک نظام سیاسی است. آزادی این خجسته آزادی. ما بت‌های بسیاری را دیده‌ایم که پیش چشم‌مان آب شدند. این آغاز بسیاری از دگرگونی‌هاست.

مساله به‌همین سادگی یا به‌همین پیچیدگی است. برای ما بسیاری سدها فرو ریخته است. بنابراین آینده ما دیگر مثل دیروز و امروز ما نخواهد ماند. اما چگونگی این تغییر هنوز در کار پیکرینه شدن است. روشن است که ما در مسیر تازه‌ای قدم بر می‌داریم. ما مثل هرتسن ارزش‌هایمان تغییر یافته است: فقط روش مردمان آزاد را دوست می‌داریم. تنها آنچه را بزرگ و سرشار و دور از حساب‌گری است دوست می‌داریم. عزت نفس و استقلال و ایستادگی در برابر خودکامگان را می‌ستاییم. اما این روش چگونه جامعه‌ای خواهد ساخت؟

آیا ما لیبرال‌دموکرات هستیم؟ آیا لازم است اصلا خود را با این نام و آن نام پیشین مشخص کنیم؟ هر نامی تاریخی دارد. ما چرا باید تاریخ لیبرالیسم را بر دوش بگیریم؟ شاید ما رسم تازه ای باشیم. در رسم ما دین هست اما آزادگی هم است. در رسم ما می‌کده و خرابات هم هست. استبداد نیست حتی برای مادران‌مان. ما عشق می‌ورزیم اما در بند نمی‌شویم. اگر از ما بپرسند با تهران چه باید کرد تا از این وضع جهنمی نجات یابد چه می‌گوییم؟ آیا باید پایتخت را جای دیگری ببریم؟ ما چگونه می‌توانیم مشکل هوای آلوده و محیط زیست آلوده و فرهنگ رفتاری آلوده‌ان را حل کنیم؟ با زبان اقوام چه کنیم؟ با اقلیت‌های دینی و مردمان بی‌مذهب چه کنیم؟ با تندروهای مذهبی چگونه تا کنیم؟ ایا اعدام و زندان در انتظار مخالفان ما هم هست؟ رفتار امنیتی‌های ما چگونه باید باشد؟ امنیت ما چگونه تعریف می شود؟ ما با روسیه همسایه‌ایم. با این همسایه ناسازگار و مکار چه باید بکنیم؟ سیاست خارجی ما چه خواهد بود؟ قانون اساسی‌مان را از روی کدام مدل می‌نویسیم؟ ایا مراجع مذهبی که از مشروطه در قانون اساسی هستند هم‌چنان در اداره کارها خواهند ماند؟ با مردمی که پول نفت را سر سفره خود می‌خواهند چه می‌کنیم؟ با دانشگاه‌هایی که بنیه‌شان ضعیف است چه خواهیم کرد؟ وضع مدرسه و آموزش عمومی چه می‌شود؟ اصول سیاست فرهنگی ما و سیاست منطقه‌ای ما و سیاست رسانه‌ای ما چیست؟ اصلا ما کیستیم و چقدر هستیم؟ چقدر نفوذ داریم؟ چقدر می‌توانیم بر جریان امور و گروه‌های بانفوذ اجتماعی تاثیر بگذاریم؟

ویکی سبز باغ آتن مباحثه‌های ما است. ما نیاز داریم در باره بسیار چیزها بحث کنیم و آماده شویم. نه برای فردا که برای همین امروز. از امروز که شروع کنیم به فردا هم که رسیدیم امروز است.

محور فعالیت‌های شبکه سبزاندیش بررسی اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران و هم‌اندیشی درباره راه‌حل‌ها و برنامه‌های مناسب برای حرکت به‌سوی آینده بهتر از دید اعضای شبکه است. راه‌اندازی این شبکه در واکنش به حوادث بعد از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ در ایران صورت گرفت و نمودی است از خیزش جمعی ایرانیان سراسر دنیا برای ایجاد تغییر در وضعیت نامطلوب کنونی در ایران. اعضای این شبکه بیشتر از میان دانشجویان و دانش‌آموختگان ایرانی ساکن داخل و خارج از ایران هستند که نگران وضعیت پیش آمده شده‌اند و مایلند به جنبش مدنی ایران برای دست‌یابی به خواسته‌هایش یاری برسانند. اهداف، دورنما، ساختار، و سازماندهی شبکه همه‌گی در بحث‌های اولیه شبکه و با مشارکت عمومی اعضا تدوین شده‌اند و مطابق سیاست‌های شبکه پویایی خود را حفظ خواهند کرد.

  • Balatarin
    Tags: , ,


    1. Thank you for your translation of this blog. The points and questions raised are of utmost importance to the todays and tomorrows of Iran. I regularly see reports of events but rarely anything as introspective as what you have written.The insight you provide is greatly appreciated by me and, I hope, others as well.

    2. I thank you as well, very much. Great blog and GREAT questions! It isn’t too soon to start making these plans- I have every faith that Y’All will be needing them even sooner than you think. Bookmarked & will RT on Twitter. I think your future leaders are also beside you in the streets. Best of luck & Godspeed!

    3. Its fantastic to see the birth of a new freedom movement in a country especially one that has played such a significant role in history as Iran has.
      I agree that you should not worry about the “labels” of your freedom but labels don’t exist in a vacuum. They encompass and embody a legacy that exists as a result of the actions undertaken in accordance with the doctrines that they represent.
      If for example you prefer not to be known as “liberals” or “communists” or “reactionaries”, well who can blame you?
      The thing is though that while the names may change, and you may come up with new labels understand that the struggle is as basic as it is universal. It is far more than even the fight for freedom, though that is a very important step, it is simply the struggle of good against evil, or if you prefer a more secular version, the struggle for truth.
      All policies that will diminish the truth , be their origins misinterpreted religion or misguided secular ideology, are anathema to humanity’s struggle.
      May God bless Iran and its freedom fighters and God bless America


    1. The Latest from Iran (10 October): Karroubi is Back | Enduring America

    Leave a Response