Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

The arrest of Mourning Mothers: the downfall of cultural and religious values? (English. Farsi. German.)

January 16, 2010

The arrest of Mourning Mothers: marked the downfall of cultural and religious values

Read German translation here

January 2010-Soudabeh Javadi

Political analysts can point out different situations in the history of each country which caused a distance between the people and the government. Many sociologists believe that the mistrust of people toward their government is the result of social crises and the weakening of values.

Critics of the Islamic Republic believe that the arrest of the mourning Iranian mothers whose children were killed during the post-election protests marked the downfall of cultural and religious values in Iran.

In many cases, when the mothers found out about the death of their children, they referred to different authorities, holding pictures of their sons or daughters, but they were left uninformed. Even after the bodies of their loved ones were returned to them, security forces forbid them to hold any memorial services. Memorial services held on the third, seventh, and fortieth day of passing  helps families deal with the loss of their loved ones and helps alleviate emotions derived from crisis.

Psychologist Amir Payam states, in general, dealing with the death of a family member is followed by an emotional crisis. In the first few days, those left behind show behaviours grouped in the term ‘mourning.’ The phase can begin with sadness, continue with depression, then denial. After, the truth sets in and the mourner may feel angry or even guilty.

Amir Payam believes that mourning reduces the pain of losing a loved one and helps the person to accept the truth of death. He says that the memorial ceremony held three days after a death is a tradition part of the Iranian culture.  It is approximately 72 hours that a mourner undergoes great stress and emotional pressure.

Mourners may need close friends and family members to help them get through the pain. The memorial ceremonies held on the seventh and fortieth days after death have historical and cultural roots in Iran. They help the mourners accept the facts and return to normal life.

The grieving mothers who lost their children in recent events were deprived of their right to mourn over their loss and as a result were not able to decrease their pain. Why is the gathering of these mothers considered a political act, and why is their need to release the pain overlooked?

Hossein Shariatmadari, analyst of Iranian politics and religious matters, answers these questions:

In the current totalitarian government, any kind of sympathy between people is considered political, especially when it is combined with the demand for justice and human rights. It is obvious that when the grieving mothers gather and mourn together they are making a social request: finding those responsible for the death of their children and bringing them to justice. In Iran, such actions are considered political from the viewpoints of authorities, because they have created a totalitarian atmosphere where every action is considered political.

Agents of the government, including Mahmood Ahmadinejad, always emphasize the importance of a respectful view toward women and mothers, a value derived from Islamic education. In Islam, it is very important to respect women. In this culture, Yazid is considered a bitter and cruel man, but even he did not prevent Zeinab from mourning over her loss, and he let the prisoners of Karbala weep and protest at his own feast.

Iranian authorities say that the mourning ceremonies were forbidden in orderto prevent any unexpected incidents.

As Hadi Ghaemi, the spokesman of the International Human Rights Campaign in Iran stated, it is ethically shameful that the mourning mothers have been arrested, while the murderers of their children are under unlimited immunity.

Radio BBC, January 15, 2010


Translation by: Neda Shayesteh, Persian2English.com


بازداشت مادران عزادار نشانه زوال ارزش هاي فرهنگي مذهبي؟

ژانويه 2010 – سودابه جوادي

تحليلگران سياسي به موقعيت هايي در تاريخ هرکشور اشاره ميکنند که نشانه هايي حاکي از بروز شکاف بين مردم و حکومت و بي اعتمادي متقابل در آن ديده مي شود. به باور بسياري از جامعه شناسان بي اعتمادي به حکومت حاکي از سست شدن ارزشها و بحران اجتماعي است.

به گفته منتقدان جمهوري اسلامي آزار و بازداشت مادران عزادار ايراني که فرزندان آنها در جريان اعتراضات به نتايج انتخابات رياست جمهوري اخير در ايران کشته شده اند، مي تواند از نشانه زوال يکي از ارزش هاي فرهنگي مذهبي جامعه ايران و پايمال شدن آن از سوي مقامات قلمداد شود.

در موارد زيادي پس از آنکه مادران از کشته شدن فرزندان خود باخبر شدند، بعد از يک ماه مراجعه به مراجع مختلف و با در دست داشتن عکس فرزندانشان، تنها جواب سربالا شنيدند و در بي اطلاعي کامل ماندند. حتي پس از تحويل گرفتن اجساد فرزندانشان مقامات امنيتي اجازه برگزاري مراسم سوگواري به خانواده ها ندادند.

برگزاري مراسم روز سوم، هفتم و چهلم به گذر افراد از بحران عاطفي و روحي ناشي از مرگ عزيزانشان کمک ميکند.

امير پيام، روانشناس ميگويد که بطور کلي از نظر روانشناسي سازگاري با مرگ عزيزان فرآيندي همراه با يک بحران عاطفي شديد است. در آغاز رفتارهايي از جانب بازماندگان به چشم ميخورد که روانشناسان از آن بعنوان سوگواري ياد ميکنند. بگفته اميرپيام اين مرحله با افسردگي و اندوه و انکار واقعيت شروع مي شود و بعد از پذيرش واقعيت ممکن است احساس خشم و گناه به سوگوار دست دهد.

امير پيام بعد از مهم برشمردن سوگواري براي کاهش آلام و کمک به روند پذيرش و سازگاري با واقعيت مرگ مي افزايد: ‘مراسم روز سوم که در فرهنگ و آداب ايرانيان وجود دارد مطابق با هفتاد و دوساعتي است که از نظر رواني فرد سوگوار بدليل حجم بالاي استرس دچار ناراحتي هاي شديد روحي عاطفي است و بودن نزديکان در کنار سوگوار ان و شريک شدن در اندوه آنها به تحمل درد از دست دادن عزيزشان کمک ميکند. مراسم هفتم و چهلم هم که ريشه تاريخي فرهنگي دارد تداوم پروسه پذيرش واقعيت و بازگشتن سوگواران به روال طبيعي زندگي است’.

در فرهنگ شيعي يزيد نمونه ظلم و شقاوت است ولي يزيد هم از شيون و دادخواهي حضرت زينب در مجلس خود جلوگيري نکرد و اين اجازه را داد که اسراي کربلا در مجلس او اعتراض خود را بيان کنندحسن شريعتمداري، پژوهشگر مسايل ديني

مادران عزادار ايراني که فرزندانشان در جريان ناآرامي هاي اخير در ايران کشته شدند از سوگواري که به گفته روانشناسان دوره مهمي براي تسکين درد از دست دادن فرزندانشان است محروم ماندند.

ولي چرا گردهمايي اين مادران صرفا يک حرکت سياسي بشمار مي آيد و نياز آنها براي تسکين آلامشان ناديده گرفته مي شود؟

حسن شريعتمداري، تحليلگر مسائل سياسي ايران و پژوهشگر مسائل ديني در پاسخ به اين سوال ميگويد: ‘در حکومت تماميت خواه فعلي هرنوع همدردي افراد باهم يک عمل سياسي است بخصوص وقتي توام با عنصر حق جوئي و عدالت طلبي و خواستن حق باشد. به وضوح وقتي مادران داغدار در يک مکان جمع مي شوند در حقيقت همه آنها در شيون و عزاداري خود يک مطالبه اجتماعي دارند که همان يافتن مسئولان ريخته شدن خون فرزندانشان، آمران و عاملان آن و اجراي عدالت است. اما هرگونه عملي از اين دست از ديد مقامات ايران حرکتي سياسي است چون اصولا فضايي که ايجاد کرده اند چنان تماميت خواه است که جائي براي تنفس غيرسياسي در آن باقي نمانده است.

دولتمردان ايراني از جمله محمود احمدي نژاد، رئيس جمهوري ايران همواره بر نگاه انساني و ارزشي به زنان که برگرفته از مکتب اسلامي است تاکيد مي گذارند و نقش مادري و خانه داري زن را که البته بسيار مهم است برجسته تر ميکنند.

حسن شريعتمداري ميگويد که حفظ حرمت و حريم زنان در فرهنگ شيعي بسيار با اهميت است و مي افزايد: ‘در فرهنگ شيعي يزيد نمونه ظلم و شقاوت است ولي يزيد هم از شيون و دادخواهي حضرت زينب در مجلس خود جلوگيري نکرد و اين اجازه را داد که اسراي کربلا در مجلس او اعتراض خود را بيان کنند’.

مقامات ايران دليل ممنوعيت برگزاري مراسم عزاداري براي کشته شدگان از سوي خانواده ها را جلوگيري از اتفاقات غيرقابل پيش بيني توصيف ميکنند.

در همين حال بگفته هادي قائمي سخنگوي کمپين بين الملي حقوق بشر در ايران از نظر اخلاقي بسيارشرم آور است که مادران عزادار بازداشت مي شوند در حاليکه قاتلين فرزندان آنها از مصونيت نامحدود برخوردارند.

سايت راديو بي بي سي


Source: BBC Radio
Referenced by: Freedom Messenger

  • Balatarin
    Tags: , ,

    1 Comment

    Trackbacks

    1. Verhaftung der Trauernden Mütter: Meilenstein des Verfalls kultureller und religiöser Werte? « Julia's Blog

    Leave a Response