Persian2English

Deutsche Übersetzung von Shadi Sadrs Rede auf Julias Blog lesen

PHOTO: Lawyer, women's rights activist, and journalist Shadi Sadr

Committee of Human Rights Reporters - On the morning of March 9, 2010, Shadi Sadr dedicated her Women of Courage Award to Shiva Nazar Ahari, the imprisoned human rights activist.

Shadi Sadr stated that she would not be going to Washington tomorrow to attend the ceremony in order to show her solidarity with Shiva Nazar Ahari so the international community sees the severity of the situation.

Shadi Sadr’s acceptance speech that explains her reasons for dedicating the award to Shiva Nazar Ahari was supposed to be presented tomorrow March 10, 2010 at the award ceremony, but the organization Women Living Under Muslim Laws (WLUML) reported that the US Ministry of Foreign Affairs has announced that the speech will not be aired. In a press release, WLUML described the decision an act “to silence the voice of protest and solidarity among women.”

Shadi Sadr’s speech acceptance speech for the International Women of Courage Award Ceremony:

Your Excellency Mrs. Clinton, Respected Members of the Jury, Ladies and Gentlemen, (cont…)

I am honored to be selected as one of the ten recipients of the International Women of Courage Award, which I consider as yet another opportunity for me, and other human rights activists, to bring to the international community’s attention the efforts of Iranian women on a global level. This award also enables me to publicize the systematic human rights abuses in Iran, particularly the crackdown on civil society activists in the aftermath of the 2009 presidential elections.

This Award, as is evident by its title, is given every year to women all across the globe that have illustrated exceptional courage in defense of women’s rights, social justice and human rights. For this exact reason I would like to dedicate my award to Shiva Nazar Ahari, a young activist that is currently imprisoned in Iran for her women’s rights and human rights activism. I dedicate this award to her since I believe her courage has been exceptional and deserving of worldwide recognition.

Shiva, who since her youth has been an influential activist, founded the Committee of Human Rights Reporters, a university student group that provides important and objective reports concerning human rights abuses in Iran. She has also been actively involved in the women’s rights movement, never for a moment ceasing her efforts on behalf of human rights and democracy.

Unfortunately, shortly after the elections, Shiva was arrested and kept for months in solitary confinement and subjected to extreme interrogations. After spending more than 100 days in prison, Shiva was released on a $200,000 bail for only three, brief months. Shiva, who had re-started her activism immediately upon her release from prison, was arrested once more in December 2009 along with other members of the Committee of Human Rights Reporters. Since her arrest, the authorities have placed her under extreme pressure in order to make her confess to the crime of ‘acting as an enemy of God’, which carries the death penalty under state law. They kept her for a long period in a cage-like cell so small that she could barely move her limbs. Despite such extreme torture, Shiva has not, even today, accepted that her peaceful activism in promotion of Women’s rights and democracy are acts of terrorism, and consequently has faced even more abusive treatments.

Shiva, one of the world’s most courageous women, who herself worked tirelessly in defense of the rights of political prisoners, is herself in a small prison cell, and deprived of having even a pen and paper or meeting with a lawyer, and is kept blind-folded.

To be honest, since the Iranian regime declares that all human rights activists and civil activists are spies and puppets for the West, particularly the United States, I initially worried that to dedicate this award to Shiva alone might increase the pressure and hostility of her interrogators and the judicial forces and make matters worse for her.

However, I eventually arrived at the conclusion that the Iranian government will still accuse all activists of being spies, similar to the way they accused me of selling myself to America for receiving this award (calling me a “servant of the United States”), so that it really makes little difference. As Shiva is not with us and cannot attend this award ceremony, I will also refrain from attending with the hope that my absence will turn the attention of the international community to her dire situation. I would like to request that you all take any measures available to you to help to free Shiva along with other human rights activists and journalists in Iranian prisons.

Thank you.

Source: WLUML

شادی صدر جایزه بین‌المللی «شجاعت زنان» را به شیوا نظرآهاری تقدیم کرد

شماره 1284-2010

18 اسفند 1388

کمیه گزارشگران حقوق بشر – صبح امروز، ۱۸ اسفندماه شادی صدر طی پیامی اعلام کرد که جایزه سالانه «شجاعت زنان» که به وی تعلق گرفته بود را به شیوا نظرآهاری، فعال جنبش زنان و مدافع حقوق بشر که هم اکنون در زندان است تقدیم می‌کند.

وی برای ابراز همبستگی با شیوا نظرآهاری اعلام کرد که به واشنگتن، برای شرکت در مراسم اهدای جایزه نخواهد رفت «تا جای خالی شیوا، در آن مراسم و تمام جلسه‌ها و کنفرانس‌های رسمی پس از آن به چشم بیاید، تا همه جهانیان ببینند و بدانند آنچه بر شیوا و بر سایر مدافعان حقوق بشر، فعالان جنبش زنان و روزنامه‌نگاران دربند می‌رود.»

قرار بود پیام شادی صدر که در آن دلایل تقدیم جایزه خود به شیوا نظرآهاری را اعلام کرده بود، فردا، ۱۰ مارس طی مراسم اهدای جایزه به وی و ۹ برنده دیگر این جایزه که با حضور هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا و میشل اوباما، بانوی اول آمریکا برگزار می‌شود پخش شود اما شبکه زنان تحت قوانین مسلمانان ( WLUML) که شادی صدر عضو هیات مشاوران آن است، امروز باخبر شد که وزارت خارجه آمریکا تصمیم گرفته است این پیام را پخش نکند. این شبکه فمینیستی فراملیتی در اطلاعیه مطبوعاتی خود این اقدام را «خاموش‌کردن صدای اعتراض و همبستگی زنان» خواند.

متن پیام شادی صدر به شرح زیر است:

«بسیار مفتخرم که به عنوان یکی از ده برنده جایزه سالانه شجاعت زنان برگزیده شده‌ام که بار دیگر فرصتی است برای به رسمیت شناخته‌شدن فعالیت‌ها و مقاومت‌های زنان ایرانی در عرصه جهانی و همین‌طور، مریی‌شدن نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر در ایران، به خصوص، سرکوب وسیع فعالان جامعه مدنی، بعد از انتخابات ریاست جمهوری ۸۸.

این جایزه، همان‌گونه که از نامش پیداست، هر سال، به زنانی در سراسر جهان داده می‌شود که شجاعت استثنایی در دفاع از حقوق زنان، عدالت اجتماعی و حقوق بشر از خود نشان داده‌اند. درست به همین دلیل، من مایلم جایزه خود را به شیوا نظرآهاری، دختر جوانی که به دلیل دفاع از حقوق زنان و حقوق بشر، هم اکنون در ایران زندانی است، تقدیم کنم زیرا فکر می‌کنم شجاعت اوست که استثنایی و در خور تحسین است.

شیوا، که در تمام دوران جوانی اش، یعنی از ۵ سال پیش به این طرف، با ایجاد کمیته گزارشگران حقوق بشر، که یک گروه دانشجویی است که گزارش‌های معتبری از نقض حقوق بشر در ایران منتشر می‌کند، و نیز با شرکت فعالانه در فعالیت‌های جنبش زنان، دقیقه‌ای از مبارزه برای آزادی و دموکراسی دست برنداشته بود، چند روز پس از انتخابات ریاست جمهوری بازداشت شد و ماه‌ها در سلول انفرادی و تحت فشار بازجویی‌های سنگین قرار داشت. شیوا که پس از ۱۰۰ روز حبس در بخش امنیتی زندان اوین، با تودیع ۲۰۰ میلیون تومان (۲۰۰ هزاردلار) وثیقه آزاد شده بود، تنها توانست سه ماه را در کنار خانواده و دوستان خود به سر برد. شیوا که به محض خروج از زندان فعالیت‌های خود را از سر گرفته بود، مجددا در ۵ دی ماه ۸۸، در پی بازداشت گسترده اعضای کمیته گزارشگران حقوق بشر، دستگیر شد. از آن زمان تاکنون، مقامات امنیتی، شیوا را تحت فشارهای شدید قرار داده اند تا وادارش کنند اتهام محاربه را که مجازات مرگ دارد بپذیرد. آنها برای مدتی شیوا را در سلول بسیار کوچکی که مانند قفس بوده و او حتی نمی‌توانسته دست و پای خود را تکان دهد نگه داشته بودند.

شیوا، تاکنون حاضر نشده بپذیرد فعالیت‌های مسالمت‌جویانه و حقوق بشری‌اش، جنبه تروریستی داشته است و به همین دلیل، همچنان تحت شدیدترین فشارها قرار دارد. شیوا، یکی از شجاع‌ترین زنان جهان، کسی که جسورانه از حقوق زندانیان سیاسی دفاع می‌کرد، هم اکنون در گوشه یک سلول، محروم از داشتن حتی یک خودکار و کاغذ، یا ملاقات با وکیل و یا حتی رفتن به دستشویی بدون چشم‌بند و بدون اجازه زندانبان است.

راستش از آنجایی که جمهوری اسلامی که همه فعالان حقوق بشر و مبارزان مدنی را، جاسوسان و عروسک‌های کشورهای غربی به خصوص آمریکا می‌خواند، ساعت‌ها با خود کلنجار رفتم که آیا بهتر نیست به جای تقدیم این جایزه به شیوا، که ممکن است فشار بازجویان و مقامات قضایی را بر او افزایش دهد، جایزه را به تمامی زنان دربند تقدیم کنم؟ اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که دولت ایران، همانطور که پس از انتشار اسامی برندگان امسال، این جایزه را جایزه نوکری من برای آمریکا خوانده بود، حتی بدون تقدیم این جایزه به شیوا نیز چنین اتهامی را به او وارد خواهد کرد.

بنابراین، من به واشنگتن، برای شرکت در مراسم اهدای جایزه نخواهم آمد تا جای خالی شیوا، در آن مراسم و تمام جلسه‌ها و کنفرانس‌های رسمی پس از آن به چشم بیاید. تا همه جهانیان ببینند و بدانند آنچه بر شیوا و بر سایر مدافعان حقوق بشر، فعالان جنبش زنان و روزنامه‌نگاران دربند می‌رود. شاید که این، آبی باشد در خوابگه مورچگان»

Source: CHRR