Breaking the Language Barrier on Human Rights

Statement by Iranian Women for International Women’s Day

March 11, 2010

Deutsche Übersetzung des Statements auf Julias Blog lesen

Official statement by a group of Iranian women’s rights activists who participated in a Green gathering commemorating March 8th.

March 8, 2010

The Feminist School – On the afternoon of March 7, 2010, a ceremony celebrating International Women’s Day took place in Tehran. Participants included Zahra Rahnavard, Minoo Mortazi, Shahla Lahiji, Fatemeh Rakei, Noushin Ahmadi Khorasani, Mansoureh Shojaee, Farzaneh Taheri, Nasrin Sotoudeh, Farideh Mashini, Fatemeh Gavarayi, Shahla Foroozanfar, Parastou Sarmadi, Marzieh Azarafsa and a number of other women’s rights activists and families of prisoners.

Every year in anticipation of International Women’s Day, there is a particularly refreshing feeling in the air. Several days before the celebration and a few days after, women’s groups and associations in Iran begin meeting, making decisions, and planning for events. The hustle and bustle associated with preparing for this day is a testament to the constant and ever lasting presence of women, regardless of the conditions; particularly when the conditions have been difficult and under pressure. Proof of this dynamic presence is the commemoration of International Women’s Day under the very difficult and critical conditions of the past four years.

This year once again, despite the many pressures and constraints imposed, a number of programs and ceremonies were held both openly and behind closed doors by verious groups. One such ceremony and conference was “The Green gathering of women’s rights activists in Iran.”

The commemoration of International Women’s Day by influential female members of the Green movement was a spark of hope for all women’s rights activists who look to the Green movement for defending their identity and rights.

Due to the current restrictions, the ceremony took place with the presence of only a limited number of women’s rights activists and families of those imprisoned during recent events. The groups that were present include Mothers for Peace, The Forward Thinking Religious Women’s Organization, The Women’s Participation Front, a number of members of the Committee Against Violence Toward Women, members of The Feminist School, The Association of Iranian Women, The National and Religious Women’s Association, The Committee of Women Supporting Female Prisoners, and a number of prominent female lawyers.

Those present discussed the importance of collaboration between women with different political and intellectual view points within the women’s movement and the reciprocity between the women’s movement and the Green movement; emphasizing the continued support by both movements for the demands and concerns of women in Iran, particularly the importance of freedom of expression in honour of International Women’s Day.

The first speech was by Minou Mortazi, one of the organizers and sponsors of the event. Other speakers included Marzieh Azarafza, a member of the Women’s Participation Front; Fatemeh Gavarayi, a member of The National Religious Women’s Association; Shahla Lahiji, a member of the Committee Against Violence Toward Women; Fatemeh Rakei, a member of the Forward Thinking Muslem Women’s Party; Farideh Mashini, secretary of the Women’s Participation Front, who spoke of the role of women in the Green movement. Mashini discussed the constructive role of women prisoners in the prison culture as it relates to non-political prisoners and the efforts by Azar Mansouri in jail. Other speakers on International Women’s Day included Shahla Forouzanfar, a member of Mothers for Peace; Parastou Sormadi, wife of political prisoner Hossein Nourinejad; Nasrin Soutoudeh, a lawyer and women’s rights activist; and Mansoureh Shojaie, a member of the Feminist School.

Mansoureh Shojaie reminded all participants of the extensive efforts in the past two decades in the area of women’s rights by prominent Iranian women like Mehrangiz Kar, Shirin Ebadi, Shahla Lahiji, and Simin Behbahani. She honoured all female political prisoners by naming them individually. Mansoureh Shojaie talked about the key roles, the approaches, and methods of the women’s movement in strengthening the Green movement. She also reiterated the importance of collaboration between the various social movements in further developing the Green movement. To conclude she read a prepared statement that upon discussion by those present was approved as the official statement for International Women’s Day. The statement included seven demands in regards to women’s rights in Iran.

The following is the statement by a number of women’s rights activists attending a Green gathering in commemoration of March 8th, with the goal of eliminating discrimination and violence to establish democracy.

The 8th of March, International Women’s Day, is a reminder of the common protests by women around the world. Women all over this planet have made efforts on this day to declare their demands based on existing socio-economic conditions. Throughout history, Iranian women have made their voices and demands heard across our country.

This year, however, the Iranian women celebrate International Women’s Day during a time when a dynamic movement is fighting for the “right to citizenship” and “civil liberties” – a movement in which it can be said that women are bearing the brunt of the responsibilities, and if not, are at minimum equally involved and responsible as their male counterparts. Women are paying a high price in many areas such as detention and imprisonment, deprivation from work and education, being banned from leaving the country, deprivation of their civil liberties, and even death and martyrdom.

Even though Iranian women have played a central role throughout the past 100 years of our history in the advancement of justice and freedom (take for example the Constitutional Revolution, the tobacco movement, the nationalization of oil, the Revolution of 1957, and a variety of other social movements and protests in the past thirty years), and fighting by the side of their male counterparts. This time, however, women have been present in a more determined and informed manner than in the past. They have been cognizant of their gender and have played an active and influential role in the movement.

The experiences of the various women’s groups fighting against injustice and discrimination in the past decade (through collaboration, cooperation, campaigns, and various coalitions) were collectively, consciously, and responsibly transferred by women onto the Green movement.

We women demonstrated that we can move in a common direction and resolve social problems and political crises. We find appropriate and intelligent solutions through dialogue, regardless of our ethnic, racial, religious, or social differences. It was these experiences that demonstrated to achieve civil demands, a principle adherence and commitment to non-violence and an ability to remain patient and resist is needed. It also demonstrated that one can hope for change and allowed for the green movement to stay away from any form of violence and conflict.

As a result of these historic efforts and struggles, Iranian women expect their aspirations and demands to be advanced not because they pertain to a specific group but rather as aspirations belonging to society at large, so that our nation can move toward progress and democracy.

As such, on the occasion of International Women’s Day, women activists in Iran will once again announce the demands that have been raised by women over the years:

  1. Elimination of discrimination against women in all civil laws, including family law, criminal law, etc.
  2. Iran to become a member of the Convention on the Elimination of Discrimination Against Women.
  3. The establishment of legal, social, and political frameworks for the reduction of family, legal, political, and social violence.
  4. Equal opportunity for women in all administrative, political, and management areas.
  5. Elimination of all gender based segregation, in particular segregation in universities and public places, etc.
  6. Freedom for peaceful activities for women as it relates to their rights.
  7. The release of political prisoners and prisoners of conscience, including women and the dismissal of all charges against them.

On the threshold of March 8th, we announce loud and clear that we will remain by the side of the people and the Green activists. We will also continue our independent efforts and will not sit still until we achieve our aspirations and demands, because we are countless.

Signed by a number of women activists in Iran.

Translation by: Negar Irani |

[nggallery id=19]

قطعنامه پایانی” جمعی از فعالان جنبش زنان در گردهمایی سبز به مناسبت 8 مارس” و گزارش تصویری از مراسم این روز

مدرسه فمینیستی: بعد از ظهر شانزدهم اسفند 1388 تهران پایتخت ایران شاهد برگزاری مراسمی صمیمانه با حضور: زهرا رهنورد، مینو مرتاضی، شهلا لاهیجی، فاطمه راکعی، نوشین احمدی خراسانی، منصوره شجاعی، فرزانه طاهری، نسرین ستوده، فریده ماشینی، فاطمه گوارایی، شهلا فروزان فر، پرستو سرمدی، مرضیه آذرافزا، و تعدادی دیگر از فعالان جنبش زنان و خانواده های زندانیان وقایع اخیر به مناسبت فرا رسیدن «روز جهانی زن»، برگزار شد.

هرسال با نزدیک شدن ایام خجسته روز جهانی زن، حال و هوای گروهها و سازمانهای زنانه در ایران طراوت خاصی می گیرد و از چندین روز پیش از مراسم سالروز تا چند روز پس از آن، دیدارها، تصمیم گیریها، برنامه ریزیها و جنب و جوش برگزاری این روز، پنهان و آشکار حکایت از حضور همیشه و ماندگار زنان در هر شرایطی و اتفاقا بیشتر درشرایط سخت و پرفشار است. گواه این حضور پویا ، برگزاری مراسم این روز در موقعیت های بحرانی سال های گذشته و نیز شرایط سخت چهارسال گذشته است.

امسال نیز علیرغم فشارها و محدودیت های بسیار برای نادیده گرفته شدن این روز، اما برنامه ها و مراسم گروه های مختلف با کمی و کاستی و پیدا و پنهان درحال برگزاری است. از جمله این مراسم، برگزاری همایشی تحت عنوان «گردهمایی سبز فعالان جنبش زنان ایران» بود.

برگزاری مراسم ویژه روز جهانی زن درکنار زنان تاثیرگذار در سیاست گذاری جنبش سبز ، بارقه ای از امید در دل فعالان جنبش زنان درحفظ حقوق و هویت مستقل خویش در ادامه راه این جنبش به وجود آورد.

این مراسم که به علت محدودیت های موجود نتوانست تعداد زیادی از زنان را گردهم آورد با حضور جمعی از کنشگران حقوق برابر و فعالان جنبش زنان و خانواده های زندانیان جریان های اخیر برگزار شد. از جمله می توان به حضور نمایندگانی از گروه های مختلف از جمله مادران صلح، زنان نواندیش دینی ، زنان جبهه مشارکت، تعدادی از افراد کمیته همبستگی زنان علیه خشونت های اجتماعی ، مدرسه فمینیستی ، کانون زنان ایرانی، زنان ملی و مذهبی، زنان کمیته پیگیری وضعیت زندانیان، برخی از وکلای دادگستری، و… اشاره کرد.

همراهی و همپایی زنان از طیف های مختلف فکری و سیاسی در جنبش زنان، رابطه متقابل این جنبش با جنبش سبز، و تاکید بر مطالبات و خواسته های مستقل زنان در ادامه راه مشترک این دو جنبش، و بویژه تاکید و بیان مجدد مطالبات زنان به مناسبت این روز جهانی، از مواردی بود که از سوی شرکت کنندگان مطرح و به بحث گذاشته شد.

اولین سخنران «مینو مرتاضی» بود که خود از گردانندگان و بانیان این مراسم بود. سخنرانان دیگر ، مرضیه آذرافزا از اعضای کمیسیون زنان حزب مشارکت ، فاطمه گوارایی از زنان ملی مذهبی ، شهلا لاهیجی از کمیته همبستگی زنان علیه خشونت های اجتماعی ، فاطمه راکعی از حزب نو اندیشان زنان مسلمان، فریده ماشینی دبیر کمیسیون زنان حزب مشارکت، به نقش زنان در جنبش سبز و به نقش سازنده زنان زندانی در فرهنگ سازی در زندان و گاه میان زندانیان غیرسیاسی اشاره کرد. و از تلاش های آذرمنصوری در زندان نقل کرد. همچنین شهلا فروزان فر از مادران صلح ، پرستو سرمدی همسر حسین نوری نژاد زندانی سیاسی ، نسرین ستوده وکیل دادگستری و فعال جنبش زنان ، منصوره شجاعی از اعضای مدرسه فمینیستی، از جمله دیگر سخنرانان همایش روز جهانی زن بودند.

در پایان منصوره شجاعی از اعضای مدرسه فمینیستی زنان، با یاد آوری تلاش های پیش کسوتان جنبش زنان در دو دهه اخیر در برپایی مراسم و مباحث خاص زنان از جمله: مهرانگیز کار ، شیرین عبادی ، شهلا لاهیجی، سیمین بهبهانی، و با نام بردن از یکایک زنان زندانی، یاد و خاطره همه آنان را گرامی داشت. منصوره شجاعی ضمن بیان این نکته که جنبش زنان چه به لحاظ رویکرد و چه به لحاظ روش، بیشترین نقش را در بسترسازی جنبش سبز داشته است به همصدایی و همنوایی جنبش های اجتماعی در پیش بُرد جنبش سبز اشاره کرد. در پایان ، بیانیه ای که پیش نویس آن تهیه شده بود توسط وی قرائت شد و مفاد آن به بحث گذاشته شد و پس از تصویب نهایی حاضرین در جلسه، به عنوان بیانیه نهایی این روز تدوین شد. این بیانیه با طرح و پیگیری مطالبات زنان 7 خواسته را مطرح کرده بود که متن کامل آن را در زیر می خوانید:

قطعنامه جمعی از فعالان جنبش زنان در گردهمایی سبز به مناسبت 8 مارس

برای رفع تبعیض و خشونت و برقراری دموکراسی همچنان قدم برخواهیم داشت

8 مارس، روز جهانی زن، یادآور اعتراضات همبسته زنان در سراسر جهان است. زنان در جای جای این کره خاکی همواره تلاش کرده اند تا با توجه به شرایط زمانی و مکانی زندگی اجتماعی خود، از فرصت این روز برای اعلام خواسته ها و مطالبات شان بهره ببرند و زنان ایرانی نیز در طول تاریخ معاصر ایران در جای جای سرزمین مان، همت خود را به کار برده اند تا در این روز، صدا و خواسته های خود را در جامعه گسترده سازند.

اما امسال ما زنان ایرانی، روز جهانی زن را در زمانه ای برگزار می کنیم که جنبشی زنده و پویا برای احقاق «حق انتخاب شهروندی » و «آزادی های مدنی» در جریان است، جنبشی که اگر نگوییم بخش پیشتاز آن را زنان تشکیل می دهند اما به جرات می توانیم بگوییم زنان سهمی مساوی و برابر در آن دارند و بار مسئولیت تحقق خواسته های این جنبش را به تساوی بر دوش گرفته اند و در راه آن از پرداخت هزینه هایی چون ضرب و شتم، حبس و زندان، محرومیت از کار و تحصیل و ممنوعیت از خروج، محرومیت از انواع حقوق مدنی و حتا مرگ و شهادت ابایی نداشته اند. هرچند زنان ایرانی همواره در تحولات اجتماعی برای رسیدن به عدالت، آزادی و توسعه در یکصدساله تاریخ ایران (همچون انقلاب مشروطه، جنبش تنباکو ، ملی شدن صنعتی نفت، انقلاب 57، جنگ و جنبش های گوناگون اجتماعی سی ساله اخیر) همپای مردان نقش داشته اند، اما این بار زنان، آگاهانه تر و پیگیرانه تر از گذشته حضور یافته اند و با آگاهی جنسیتی در این جنبش نقشی تاثیرگذار و فعال بازی کردند.

به ویژه تجربیات گروه های مختلف زنان برای مبارزه با بی عدالتی و تبعیض در طول یک دهه اخیر در قالب هم اندیشی ها، همگرایی ها، کمپین ها، همبستگی ها و ائتلاف های گوناگون، همه و همه حامل تجارب ناب و ارزنذه ای بود که آگاهانه و مسئولانه توسط زنان به جنبش سبز انتقال یافت. زنان نشان دادند که فارغ از تفاوت های قومی، نژادی، مذهبی و طبقاتی می توان در جهت مطالبه ای مشترک، حرکت کرد و برای حل معضلات اجتماعی و بویژه عبور از بحران های سیاسی، از طریق گفتگو راه حل های مناسب و هوشمندانه ای پیدا کرد. همین تجربیات بود که نشان داد تنها با پایبندی و تعهد به اصل «پرهیز از خشونت» و صبر و مقاومت و پایداری برای رسیدن به خواسته های مدنی خود، می توان به تغییر امید بست و و بخشاَ همین تجربیات مدنی و تجربیات مشابه بود که جنبش سبز را تا امروز از واکنش های خشونت آمیز و تقابلی مصون داشته است. همسو با این تلاش ها و مبارزات تاریخی است که زنان ایرانی انتظار دارند مطالبات آنها نیز نه لزوما به عنوان خواسته های گروهی خاص بلکه به عنوان یک خواست عمومی به منظور پیشبرد و اعتلای جامعه به سمت دموکراسی و پیشرفت تلقی گردد.

از این رو ما فعالان جنبش زنان امروز به مناسبت «روز جهانی زن» ، مطالباتی را که طی سال ها از سوی زنان مطرح شده، بار دیگر اعلام می کنیم:

1– رفع تبعیض علیه زنان در کلیه قوانین مدنی از جمله قانون خانواده، قوانین کیفری و…

2 _ الحاق ایران به کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان

3 _ تعبیه راهکارهای قانونی، اجتماعی و سیاسی برای کاهش خشونت های خانوادگی، قانونی، اجتماعی، سیاسی در جامعه

4_ ایجاد فرصت های برابر در کلیه حوزه های سیاسی و اداری و مدیریتی برای زنان

5 – رفع کلیه تفکیک های آمرانه جنسیتی از جمله سهمیه بندی و تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها، فضاهای عمومی و…

6_ آزادی برای فعالیت های مسالمت آمیز زنان در جهت احقاق حقوق شان

7 – آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی از جمله کلیه زنان زندانی و رفع اتهامات از آنان.

ما در آستانه 8 مارس، به بانگ بلند اعلام می کنیم که در کنار مردم و کنشگران جنبش سبز خواهیم بود اما همچنان مصرانه برای تحقق خواسته ها و مطالبات مستقل مان نیز تلاش خواهیم کرد و تا تحقق کامل آنها، لحظه ای از پای نمی نشینیم، زیرا که «ما بی شماریم.»

جمعی از فعالان جنبش زنان در ایران

Source: The Feminist School
  • Balatarin
    Tags: , , , , , , , , , , , , ,



    1. News vom 12. März « Arshama3's Blog
    2. KHORDAD 88: Zahra Rahnavard’s Interview with Kaleme
    3. Stellungnahme iranischer Frauenrechts-Aktivistinnen anlässlich des Weltfrauentages « Julias Blog
    4. Statement by Iranian Women for International Women’s Day |
    5. Stellungnahme iranischer Frauenrechts-Aktivistinnen anlässlich des Weltfrauentages | Julias Blog

    Leave a Response