Persian2English

Date: October 28, 2009
Persian: Green Archive
English: Tour Irani for Persian2English

Join us on Facebook
Follow us on Twitter

Shortlink to share blog: http://wp.me/pDjBz-fp

***************************************************************

(NOTE: The information in this blog post is to help the people of Iran stay coordinated and safe on 13 Aban. It is extremely important that this information is spread everywhere and anywhere. It is important that this information reaches the hands of the citizens of Iran. Also, it is important that people of the West are prepared for what is going to happen. They must be prepared to send the information coming in from Iran. Freedom for Iran)

————————————————————————–

How do we begin our sit-in protests?

On November 4th, between the hours of 10:30 a.m and 12:30 pm, we will reach our peak in terms of participants. We will then move along the street (depending on if our numbers are above 5000 to 10000).  In a coordinated and united effort, we will sit in groups of 50 to 100 people in the middle of the street and sidewalks (each group should choose a leader and a substitute leader. These two must be young and strong).  We will sit silently to not provide any excuses for a crackdown. In order to coordinate and unite people more, we can resort to stomping our feet. Imagine a few thousand people walking down a street and a few people start stomping their feet together while walking and then others follow suit. In less than a minute it starts to sound like a military march and people gather around quickly and the initial nucleus is formed. This quick unity and the fear that the sound of stomping instills in the security forces paralyzes the forces for a few minutes, making it harder for them to react.
As soon as the sit-in in the street starts, you can rest assured that the regime agents will close off the end of the streets as to not allow others to join in. This is what you need to do to stop that:

1. People’s protest line must be long and should be connected to major streets disrupting the security forces.

2. Create artificial traffic and artificial accidents. Without honking your horn, you can prevent the security forces from reaching the location. If possible, spend the night in your cars with the excuse of having been caught in traffic.

What do we do in case of violence against the sit-in protesters? The security forces will definitely exert intense violence by throwing tear gas in the middle of the crowd in order to disperse the crowd and this is how we counteract:

1. The formed groups must keep their cool, and without fear, they should listen to their leader and temporarily move a few yards to avoid the tear gas.

2. Remember that in case of violence, in order to keep the nucleus, we need to occupy a street as wide as a few hundred yards. We should put up barriers at both ends of the street, preventing the security forces from entering for a few hours. This is a struggle, but a peaceful one that should not end up with us weakening or resulting in our death, and ultimately, our defeat.

3. If all our defenses are broken, all protesters should work in unison and respond to the security forces as a unified body. If attacked, groups of 50 to 100 people should attack the forces and not let anyone get arrested. The groups should help each other out. This is a crucial point and our security depends on our unified and selfless approach. (If we are united and listen to the leaders while keeping our cool, you can rest assured that no one will get injured or arrested on November 4th).

If we are able to defend the initial nucleus what will happen next?

If we are able to hold the initial nucleus for a few hours, millions will join from the side streets. Also, when people in their work places and homes and other places hear about this, they will join in too. We are already working on transferring information around.

The addition of more people will be like a river escaping from a dam and it will intensify and they will join the sit-in protests. There will even be people joining in from the suburbs of Tehran and other cities moving in toward the sitting population. In order to speed this up, we need a minute-by-minute transfer of information. Those who are participating in the sit-ins must turn on their cell phones (if there is signal available) and text each other and call other people asking them to join in. There will have to be quick passing of information on the internet. Video clips and pictures need to be sent to international radio and t.v. stations so they can announce the sit-ins and also to the Persian services outside Iran. At that point it will be all lost for the regime.

Also on the first day, the government employees and those with sensitive jobs should only join in the late afternoon and night time. Please note that Enghelab street and the streets ending at Tehran University should be occupied by the sit-in protesters (because that’s where Friday Prayers are held). When people start to join in, we will have more groups with larger numbers and instead of tens of people, there will be thousands of people in each group. Each group will have a leader and a substitute leader.

Why should we form these groups?

In addition to giving us the ability to confront violence, the formation of these groups will make it easier to coordinate rest times. The groups must have their rest and wake up times at different hours in order to protect the whole population. This means that even in the middle of the night there must be groups of people who are awake. The leaders will take the role of moving people around and they will coordinate the rest times.

Who should be the leader of the sit-in and announce their demands? what should we announce and how?

1. The selection of the main leader: We already mentioned that groups of 50-100 people should be formed. After the joining of more people, there will be thousands in each group and each group will have one leader and one substitute leader; it will now be time for select the speaker of the sit-in. This will be done with consultation with the leader and one person will be selected.

2. The announcement of our demands: There are several ways to do this:
i) We could write our demands on pieces of cloth and placards and hold them up
ii) Record a video file by the leader (who has a mask on) and distribute on the internet to be played international networks.

What should we demand:
1. What we demand depends on the extensiveness of the demonstrations. The more extensive the demonstrations, our demands can be bigger; but even if our movement is not successful and not as extensive as we wish, the least we could demand is the abolishment of the execution orders for five members of the opposition and a halt to searching for Babak Daad (the journalist and weblog writer in exile).

What should we carry on November 4th?
1. Those who are going to participate in the sit-in must carry with them their basic needs like water and cookies, and have warm clothes and blankets for up to 72 hours.

2. Wear white cloths and other symbols along with the usual green colors to demonstrate that the Green Movement of Iran is peaceful and against war and bloodshed.

3. Placards, banners, and cloths with slogans of the Green Movement, especially the ones in English will introduce our sit-in movement (“Green Refuge of Iran”)

4. Masks dipped in vinegar and artificial tear drops and a lot of cold water to counter the effects of tear gas.

Please send us your suggestions.
(sabzhayeazadikhah@gmail.com)

*******************************************

Persian

چگونه تحصن را آغاز کنیم؟

ما در تظاهرات 13 آبان بین ساعت 30 :10 تا 12:30 به اوج جمعیتی می رسیم و در خیابانی که در آن در حرکتیم با در نظر گرفتن اینکه شرایط برای نشستن مساعد است یا نه( یعنی در کمترین حالت متصور جمعیتمون بالای 5 یا 10 هزار نفر باشد) در یک اقدام هماهنگ و متحد با هم در دسته های 50 تا 100 تایی گرداگرد یکدیگر در وسط خیابان و پیاده روها خواهیم نشست (هر دسته باید یک لیدر و جیک جانشین لیدر انتخاب کند که این دو باید جوان و قوی باشد . ) و سکوت خواهیم کرد ، سکوت برای اینکه بهانه برای سرکوب ندهیم . (برای هماهنگ و متحد شدن مردم می توان از پا کوبیدن استفاده کرد ؛ فرض کنید مثل همیشه چند هزار نفر دارند دور یک میدان می چرخند یا در یک خیابان راه می روند و چند نفر همزمان شروع به کوبیدن محکم پاها به زمین در حال راه رفتن می کنند و بلافاصله پس از آن مردم به صورت زنجیره وار همین کار را تکرار می کنند ؛ در عرض کمتر از یک دقیقه صدای پاها همچون رژه ارتش در فضا طنین انداز می شود و مردم سریع در کنار یکدیگر جمع می شوند و هسته اولیه شکل می گیرد؛ این اتحاد سریع و همچنین ترسی که این صدای کوبیدن پاها به جان و روان نیروهای سرکوبگر می اندازد توانایی هرکونه عکس العملی را در مقابل این تجمع تا چند دقیقه سلب می کند .)
با شروع تحصن در خیابان مطمئن باشید که ماموران رژیم تمامی خیابانهای منتهی به محل تحصن را خواهند بست و از پیوستن دیگران جلوگیری خواهند کرد که با این اقدامات می توان از این کار جلوگیری کرد:
1- طویل بودن صف مردم و منتهی شدن آن به خیابانهای اصلی و ایجاد اختلال در مستقر شدن نیروهای رژیم
2- ایده ایجاد ترافیک مصنوعی توسط صاحبان اتومبیل و یا حتی تصادفهای ساختگی برای جلوگیری از نقل و انتقال نیروهای سرکوبگر (بدون بوق زدن) حتی اگر شد در اتومبیلهای خود به بهانه اینکه در ترافیک گیر کرده اند شب را سپری کنند .
در صورت اقدامات خشونت آمیز با متحصنین چه کنیم؟نیروهای سرکوبگر قطعا با خشونت زیاد و پرتاب گازهای اشک آور به میان جمعیت قصد برهم زدن تحصن را دارند که ما باید این کارها را برای مقابله انجام دهیم:
1- دسته های تشکیل شده باید با حفظ خونسردی و بدون هراس بر اساس تشخیص و دستور لیدر خود جابجایی های موقتی و چند متری انجام دهند برای در امان ماندن از گازهای اشک آور.
2- یادتون باشه که ما در صورت برخورد خشن باید برای حفظ هسته اولیه تحصن ، یک خیابان چند صد متری را به تسخیر خودمون درآوریم و در ابتدا و انتهای آن سنگر بسازیم و از ورود نیروها به آن خیابان تا چند ساعت جلوگیری کنیم این دیگر یک مبارزه است (مبارزه مسالمت آمیز ما نباید منجر به ضعف و کشته دادن ما و شکست تحصن شود.)
3- در صورت شکسته شدن سدهای دفاعی و سنگرها در ابتدا و انتهای خیابان باید تمامی تظاهر کنندگان مثل یک تن واحد عمل کنند و حمله سرکوبگران را با دفاع جمعی خود پاسخ دهند . دسته های 50 تا 100 نفری در صورت حمله سرکوبگران به هر یک از اعضای گروه با تشخیص و دستور لیدر خود به آن ها حمله کرده و اجازه دستگیری یا خشونت علیه هیچیک از اعضای گروه را به سرکوبگران ندهند و گروه ها باید به همدیگر کمک کنند.
این نکته از اهمیت اساسی برخوردار است که امنیت همه ما بستگی به اتحاد و یکپارچگی و از خود گذشتگی تک تک ما دارد. ( اگر بصورت سازمان یافته و متحد و براساس دستورات لیدرها با حفظ خونسردی در مقابل سرکوبگران قرار بگیریم مطمئن باشید در روز 13 آبان هیچکس دستگیر یا مجروح نخواهد شد.)
اگر توانستیم هسته ی اولیه تحصن را حفظ کنیم چه اتفاقی در پیش روی ما است؟
در صورت حفظ هسته ی اولیه تحصن برای چند ساعت از خیابانهای اطراف جمعیت میلیونی به آنها خواهد پیوست ثانیاٌ وقتی کسانی که در خانه و ادارات و جاهای دیگر هستند بشنوند که این هسته جمعیتی مردمی مثلا در فلان محل شکل گرفته با اطلاعاتی که قبلا از طریق اطلاع رسانی( که ما در این روزها مشغول آن هستیم ) گرفته اند مطمئنا به جمعیت می پیوندند . اضافه شدن مردم به محض اطلاع از خیابانهای اطراف مانند رودخانه ای که از پشت سد راه گریز پیدا کرده شدت خواهد گرفت و به مردم نشسته در خیابان ملحق خواهند شد ؛ حتی سیل جمعیت از شهرهای اطراف تهران و شهرهای دیگر به سمت این جمعیت نشسته روانه خواهد شد. برای تسریع در این امر اطلاع رسانی لحظه به لحظه لازم است؛ کسانی که در تحصن شرکت کرده اند باید با موبایل هایشان اگر قطع نباشد اس ام اس بزنند و تلفن کنند به افراد دیگر و از آن ها بخواهند که به ایشان بپیوندند و افراد دیگر باید سریعا اطلاع رسانی اینترنتی را شروع کنند و فیلم ها و عکس ها را بفرستند وی اینترنت تا رادیوها و تلویزیونهای بین المللی این موضوع را اعلام کنند و بعد هم شبکه های فارسی در خارج از ایران و آن وقت دیگر همه چیز برای نظام از دست رفته تلقی می شود.
در ضمن در روز نخست حرکت کارمندان و کسانی که نمیخواهند به کارشان لطمه ای وارد شود در عصر و ساعت پایانی شب ملحق شوند.
توجه کنیدکه خیابان انقلاب و خیابانهای منتهی به دانشگاه تهران به دلیل برگزاری نماز جمعه حتما باید در حیطه تحصن مردم باشد .
بعد از پیوستن مردم تعداد دسته ها بیشتر و به جای ده ها نفر ، هزاران نفر در هر دسته جای می گیرند که هر دسته یک لیدر دارد و یک جانشین لیدر.
چرا باید دسته تشکیل دهیم؟ایجاد دسته ها علاوه بر این که امکان مقابله با سرکوب و خشونت را به ما می دهد ، اسکان و تنظیم زمان استراحت را هم آسانتر می کند به طوری که دسته ها باید ساعت استراحت و بیداری شان متمایز از یکدیگر برای دفاع از کل جمعیت باشد یعنی حتی در نیمه شب هم دسته هایی از مردم بیدار باشند. لیدرها امر جابجایی و اسکان مردم در دسته ها را به عهده می گیرند و تنظیم زمان استراحت دسته ها با آن ها است.
چه کسانی رهبر تحصن و اعلام کننده خواسته های آن باشند؟ چه چیزی را بخواهیم و چگونه اعلام کنیم؟
1- انتخاب رهبر اصلی: قبلا گفته شد که دسته های 50 تا صد نفری تشکیل بدهیم که بعد از پیوستن مردم تعداد دسته ها بیشتر و به جای ده ها نفر ، هزاران نفر در هر دسته جای می گیرند و هر دسته یک لیدر و یک جانشین لیدر دارد ؛ حال نوبت آن است که رهبر و سخنگوی حرکت تحصن اعلام شود که این کار با مشورت لیدرها و انتخاب یک فرد از بین کاندیداها باید انجام شود.
2-بیان خواسته هایمان: برای این کار چند راه وجود دارد:
i) نوشتن خواسته هایمان روی پارچه نوشته ها و پلاکاردها و در دست گرفتن آن ها
ii) ضبط یک فایل ویدئویی از سخنگوی حرکت (با ماسک باید باشد)که خواسته متحصنین را اعلام می کند و پخش آن در اینترنت تا در شبکه های بین المللی به نمایش درآید.
1- چه بخواهیم: ببینید این که ما باید چه چیزی را به عنوان خواسته مان مطرح کنیم بستگی به وسعت و گستردگی حرکت ما در این روز دارد ؛ هرچه این حرکت عظیم تر باشد خواسته ما می تواتد بزرگتر باشد ولی حرکت ما اگر هم ناموفق پیش برود و به آن گستردگی مطلوب نباشد حداقل خواسته ما باید لغو حکم اعدام برای پنج تن از معترضین به نتیجه انتخابات و همچنین آزادی تمامی زندانیان سیاسی که پس از انتخابات دستگیر شده اند و عدم پیگرد افرادی چون بابک داد (روزنامه نگار و وبلاگ نویس) باشد.
در روز 13 آبان چه چیزی به همراه داشته باشیم؟
1- کسانی که در این حماسه شرکت میکنند باید حداقل احتیاجاتشان از قبیل آب و غذا(بیسکوییت و …)
را برای مدت 72 ساعت و پتو و لباس های گرم با خود داشته باشند یا این توان را برای مقابله با چنین وضعیتی
داشته باشند و یا از طرق دیگری توسط مردم تامین شوند .
1- حمل نمادها و پارچه های سفید همراه با رنگ سبز همیشگی تا نشان بدهیم که جنبش سبز ایرانیان صلح طلب و مخالف جنگ و خونریزی است.
2- حمل پلاکاردها ، بنرها و پارچه نوشته های شعارهای جنبش سبز و علی الخصوص به زبان انگلیسی هم چنین معرفی نخستین حرکت هدفمند جنبش سبز یعنی تحصن سبز برای ایران (green refuge for Iran )
3- ماسک های تنفسی (آغشته به سرکه) و قطره اشک مصنوعی و آب سرد( به تعداد زیاد) برای مقابله با گاز اشک آور .
اگر نظر یا پیشنهادی دارید برای ما بفرستید
کاری از گروه سبزهای آزادیخواه (sabzhayeazadikhah@gmail.com)
www.facebook.com/greenrefugeforiran