Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Massive Job Cuts in Tabriz Factories

April 21, 2010

Deutsche Übersetzung auf Julias Blog lesen

RAHANA Tabriz is the fourth most populated city in Iran. The other heavily populated cities are Tehran, Mashad, and Isfahan.

Tabriz is home to hundreds of metallurgy factories and workshops, making it the country’s second biggest manufacturing metropolis, after Tehran. The Petrochemical Complex, Motorgen, Bolbering Sazi, Pistoon Sazi, Lift Truck Sazi, and Bonyan Diesel are only a few of the big industrial units located in Tabriz. The city’s food and nuts factories have the biggest share in the Iranian market.

Tractor Sazi, one of Tabriz’s largest manufacturers, is on the verge of bankruptcy as a result of its production lines working at a fraction of their capacity and workers’ wages paid with delays of one to three months. Benefits such as transportation and hot meals for night shifts have also been drastically cut.

According to a local activist, the factory is on the verge of bankruptcy and owes $40 million to private contractors and suppliers. The activist blames mismanagement, shortage of raw materials, and foreign imports for the current situation. A tractor that had a $10,000 finished cost after government grants, now costs $27,000 to finish. The imported models cost less and are of superior quality, making the Iranian models unattractive to customers. Consequently, the factory is left with no choice but to fire its workers or at best cut down on their benefits among other rights.

3200 workers risk lay-off

As a result of the government’s privatization policies, Tractor Sazi is now managed by its two main shareholders, Saipa and Mehr Fund (Basij Welfare Fund). Presently, the government owes half a billion dollars worth of the factory. Labor activists fear that the continuing mismanagement will result in 3,200 workers to suffer.

Motorgen, another large Tabriz industrial unit, was founded 35 years ago and the factory’s electric engines have household and industrial use. As a result of sanctions and shortage of the needed raw materials, production has suffered immensely.  “A cut in production has stopped the flow of funds, which has forced management to reduce the work force,” says a local activist.

According to some reports, the factory has recently fired several experienced workers. The management has told the laid-ff workers that they will be entitled to insurance pay based on their years of experience.

Additionally, labor activists fear that the current financial difficulties the factory Kebrit Sazi faces will put its workers at risk of losing their jobs.

Translation by: RAHANA | Persian2English.com

اخراج و تعدیل کارگران در تبریز

شماری از کارخانه‌های تبریز به‌دلیل مشکلات مالی، سوءمدیریت و بدهی‌های هنگفت به بانک‌ها و پیمانکاران، دست به تعدیل یا اخراج کارکنان خود زده‌اند. موتوژن، تراکتورسازی و کبریت‌سازی از جمله این واحدهای صنعتی هستند.

رهانا: تبریز چهارمین شهر پرجمعیت ایران پس از تهران، مشهد و اصفهان محسوب می‌شود. این شهر به دلیل وجود ده‌ها کارخانه و صدها شرکت ریخته‌گری، مقام دوم را پس از تهران در صنعت کشور دارد. مجتمع عظیم پتروشیمی، ماشین‌سازی، تراکتورسازی، موتوژن، بلبرینگ سازی، پیستون سازی، نساجی تبریز، لیفتراک سازی یا بنیان دیزل از جمله واحدهای صنعتی معتبر در این شهر هستند. کارخانه‌های تبریز در عرصه صنایع غذایی، خشکبار و شکلات‌سازی، حرف نخست را در بازار تولید ایران می‌زنند.

اما یکی از بزرگ‌ترین مراکزصنعتی تبریز، تراکتورسازی در آستانه بحران و رکود تولید قرار دارد. دیرزمانی است که دستمزد کارگران با تاخیرهای یک‌ماهه تا سه ماهه پرداخت می‌شود و حقوق قانونی آنان چون سرویس ایاب و ذهاب یا غذای گرم به ویژه در شیفت شب به شدت محدود شده است.

یک فعال کارگری درمنطقه به دویچه‌وله می‌گوید: « کارخانه تراکتور سازی در حال ورشکستگی است و نزدیک ۴۰ میلیارد تومان بدهی به شرکت‌های ریخته‌گری و پیمانکاری خارج از شرکت دارد که برایش قطعه می‌سازند. علت این بحران، سوءمدیریت، کمبود مواد اولیه و واردات تراکتورهای خارجی است. تراکتوری که قبلا با کمک دولتی، ده میلیون تومان قیمت تمام شده داشت، الان به ۲۷ میلیون تومان رسیده است. از طرف دیگر تراکتورهای ارزان‌تر از خارج وارد کرده‌اند که کیفیت بهتری هم دارد. در نتیجه تراکتور تولید داخل، خریدار ندارد. کارخانه‌ هم چون فروش و درآمد ندارد، ناچار است کارگران خود را اخراج کند یا در بهترین حالت از حقوق قانونی آنها بزند.»

۳۲۰۰ کارگر در معرض تهدید

تراکتور سازی تبریز در اجرای روند خصوصی سازی با سهامداری دو شرکت سایپا و موسسه اعتباری مهر ایران (صندوق قرض‌الحسنه بسیج) اداره می‌شود. بدهی کنونی دولت به این کارخانه ۵۰۰ میلیارد ریال است. فعالان کارگری می‌گویند ادامه سوءمدیریت کنونی می‌تواند زندگی بسیاری از ۳۲۰۰ کارگر این کارخانه را تباه کند.

موتوژن نیز یکی از واحدهای صنعتی معتبر تبریز است که ۳۵ سال از تاسیس آن می‌گذرد. این کارخانه تولید کننده انواع الکتروموتورهای خانگی و صنعتی است. پیامدهای تحریم و در دسترس نبودن مواد اولیه و مورد نیاز، به تولید این کارخانه لطمات جدی زده است. فعال کارگری در منطقه می‌گوید: «رکود در تولید، موجب می‌شود که سرمایه‌ای به دست شرکت نرسد و مدیران آن برای کاستن از بار فشار مالی، به سیاست تعدیل یا اخراج روی بیاورند.»

بنا بر گزارش‌های تایید نشده، اخیرا چند کارگر باسابقه موتوژن اخراج شده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، مسئولان موتوژن اعلام کرده‌اند که به افراد اخراجی بر اساس سابقه‌شان، حق بیمه ‌تعلق می‌گیرد. فعالان کارگری بیم آن دارند که مشکلات مالی موجود در کبریت‌سازی تبریز هم، امنیت شغلی کارکنان آنجا را به خطر اندازد.

منبع: دویچه وله

پایان پیام

Source: RAHANA
  • Balatarin
    Tags: , , , , , , , ,

    1 Comment

    Trackbacks

    1. Jobs in Tabriz | Job Opportunities in Tabriz

    Leave a Response