Persian2English

Breaking the Language Barrier on Human Rights

Student Prisoner Behrouz Javid Tehrani Urges Ban Ki-moon to Visit Rajai Shahr Prison

April 22, 2010

Student political prisoner Behrouz Javid Tehrani writes another letter from Rajai Shahr Prison in Gohardasht, Karaj (Iran). This letter is addressed to Ban Ki-moon, Secretary-General of the United Nations, who has reportedly been invited by Iranian regime officials to visit the country.  In his letter, Behrouz Javid Tehrani urges Ban Ki-moon  to visit Rajai Shahr prison during his possible visit to Iran.

TAKE ACTION: PLEASE SEND BEHROUZ JAVID TEHRANI’S LETTER TO BAN KI-MOON AND OTHER MEMBERS OF THE UNITED NATIONS TO URGE A VISIT TO IRAN, AND ESPECIALLY TO RAJAI SHAHR PRISON.

Respected United Nation’s Secretary-General, Mr. Ban Ki-moon

Greetings,

I have been detained as a political prisoner for the past ten years in Rajai Shahr prison (Gohardasht, Iran), one of the worst detention centres in Iran. I have not committed any crime and there are no charges against me.

I have witnessed all forms of human rights violations, including interrogations and illegal trials. For ten years I have been witness to crime, torture, injustice, death, corruption, death due to lack of treatment, prisoner suicides, and more.

Prisoners in the solitary confinement hall 2 of ward 1 are beaten with batons (sometimes electrical), sticks, and cable wire, which often causes the prisoners to urinate on themselves.  Last year, a young man died after being beaten by a baton. Prisoners are left alone for several days in solitary cells with their hands tied behind their backs and their feet shackled.  The only way they can be untied is if they call themselves and their family members derogatory names. In solitary confinement hall 2, taking a shower is considered a perk. Sometimes a prisoner is  not able to take a shower for a full month. If a prisoner does not surrender to prison guards, they are prohibited from using the bathroom as well. There is no such thing as fresh air in this hall and, in its history, there is no record of radio, television, newspaper, telephone, visits, or books. Prison guards address the prisoners by insulting and humiliating names. Seeing a doctor is a privilege that not everyone is entitled to. According to them, prisoners are not allowed to get sick or see a doctor more than once a month. A close friend of mine Amir Husain Heshmat Saran died because he did receive treatment on time.  I also know of a sick prisoner at this hall whose name is Dariush Arjomand. He has been kept in solitary confinement for two and a half years. He is an AIDS patient and the prison clinic has stopped providing him with antibiotic pills so he will die sooner. They do not even give him the minimum medicine necessary for AIDS patients.  Prison guards are afraid to open his cell to send him to the bathroom or a shower. His cell light has been out for a while but no one has gone in to change the bulb.

Our ward is managed by Hassan Akharian, a drug addict who treats the prisoners violently. If any prisoner objects to his unreasonable behaviour, they are automatically sent to solitary confinement hall 2. He has taken away the camera in one of the rooms so he can turn the space into a torture chamber. Ali Hajkazem is the corrupt head of Rajai Shahr prison who allows the guards to commit the crimes. In 2005, I identified more than ten cases of the sale of death row prisoner body parts without permission from the prisoners.  Prison clinics have also participated in this crime. I know the names of three prisoners whose body parts were sold without their permission: Afshin Karimi, Shervin Goodarzi, and Ahmad Hanani.

The prison also lacks space and the prisoners go through mental breakdowns as a result. In Rajai Shahr prison, only four of the twenty four halls have beds. The prisoners in the other halls do not even have enough space to sleep; an obvious example of torture. In hall 1 and 3 of ward 1, mental prisoners are mixed with other prisoners, which results in abuse among prisoners.

Mr. Ban Ki-moon, I am trying to make a long story short, but I am not only speaking on my behalf.  I am speaking on the behalf of all political and non-political prisoners who do not have access to your Excellency. I request that when you visit our beautiful country, please come see us in Rajai Shahr prison. It will be my pleasure to accompany you and your counselors and guide you through the darkest corners of the prison’s torture rooms and show you the signs of human rights violations. Certainly your visit to Iran and this prison can affect the conditions of more than 3,000 prisoners, in addition to providing you with more evidence for review.

We are eagerly waiting for your arrival.

Behrouz Javid Tehrani, political prisoner and human rights activist.

Rajai Shahr Prison, Hall 1, Ward 1, Goharsdasht, Karaj, Iran

April 18, 2010

Translated by: St. Journalist | Persian2English.com

زندانیان سیاسی خواستار بازدید و ملاقات دبیر کل ملل متحد از زندان گوهردشت کرج شدند

خدمت ریاست محترم سازمان ملل متحد جناب آقای بان کی مون،

با درود فراوان

احتراما اینجانب بهروز جاوید طهرانی زندانی سیاسی حکومت ایران بیش از 10 سال است که در یکی از مخوفترین زندانهای این رژیم زندان رجائی شهر کرج (گوهردشت) بدون انجام هیچگونه جرم یا بزه زندانی می باشم . در این مدت گذشته از تمام موارد نقض حقوق بشر در هنگام بازداشت ،بازجوئی و دادگاههای ناعادلانه و نامشروع شاهد هزاران هزار مورد نقض حقوق بشر تنها در این زندان مخوف بوده ام .

بنده شاهدی زنده از 10 سال جنایت ،شکنجه ،بی عدالتی ،اعدام ،فساد اداری موجب ظلم مضاعف ،مرگ بیماران به علت تاخیر در درمان به موقع و خودکشی زندانیان و … بوده ام. در انفرادی های سالن 2 بند 1 زندانیان را تنها برای گرفتن انتقام و نه به دلیل اجرای عدالت با باتون و چماق و کابل و در مواردی با باتون برقی مورد ضرب و شتم قرار می دهند تا جایی که به خود ادرار کنند . سال گذشته جوانی بر اثر همین ضربات باتون فوت کرد . در این انفرادیها زندانی را با دست بند از پشت و پابند می کنند و چندین روز وی را در آن حالت عذاب آور در سلول خویش رها می کنند و تنها زمانی دست بند و پابند وی را باز می کنند که حاضر شود علیه خود و خانواده اش حرفهای رکیک بزند . در انفرادیهای سالن 2 حمام بصورت یک امتیاز قلمداد می شود و گاها حتی یک ماه طول می کشد تا زندانی را به حمام ببرند. اگر زندانی در مقابل زندانبان تسلیم نباشد حتی از رفتن به دستشوئی نیز محروم می باشد. چیزی بنام هواخوری در این سالن وجود ندارد و در تاریخچه آن بی سابقه است رادیو،تلویزیون،روزنامه،تلفن،ملاقات، هواخوری و کتاب در این انفرادیها ممنوع است .

زندانبانها بصورت تحقیر و توهین زندانیان را خطاب می کنند استفاده از دکتر بصورت امتیازی هست که نصیب هر کسی نمی گردد. بیماری را در انفرادیهای سالن 2 بنام داریوش ارجمند سراغ دارم که مدت 2.5 سال است که در این انفرادیها زندانی است . وی به بیماری ایدز مبتلا است و مدتها است بهداری زندان قرصهای آنتی بیوتیک وی را قطع نموده تا زودتر بمیرد . حتی بتادین و پمادی که برای زخمهای یک بیمار مبتلا به ایدز لازم است به وی داده نمی شود. زندانبانها می ترسند درب سلول وی را باز کرده و وی را به توالت و حمام بفرستند حتی چراغ سلول وی که مدتها سوخته را کسی عوض نمی کند.

بند ما توسط فردی بنام حسن آخریان مدیریت می گردد وی به مواد مخدر و محرک از نوع انفمتان (معروف به شیشه) اعتیاد دارد و غالبا رفتار جنون آمیزی با زندانیان دارد . هر گونه اعتراضی به رفتار غیر معقول وی با انفرادیهای سالن 2 روبرو است. وی به تازگی دوربینهای یکی از اتاقها را کنده و آن را به اتاق شکنجه بدل نموده است .

ریاست زندان رجائی شهر کرج بر عهده شخصی بنام علی حاج کاظم است وی انسانی فاسد و رشوه خوار است که اجازه هر جنایتی را به زیر دستان خود داده است در سال 1384 بیش از 10 مورد شناسائی شده توسط بنده وجود دارد که وی اقدام به فروش اعضای بدن زندانیان بدون اجازه آنها کرده بود . در این مورد بهداری زندان نیز کاملا دست داشت . این زندانیان اغلب از بین کسانی انتخاب می شدند که اجرای حکم اعدام آنها نزدیک بود . از این زندانیان اعضای بدنشان بدون اجازه فروخته شده است 3 زندانی را نام می برم . افشین کریمی ،شروین گودرزی و احمد حنانی .

در این زندان رسیدگی به موقع درمان پزشکی یک امتیاز مهم تلقی می گردد . می گویند زندانی حق ندارد ماهی یکبار بیشتر مریض شود و به نزد پزشک برود . دوست نزدیک من امیر حسین حشمت ساران سال گذشته به علت نرسیدن به موقع درمان پزشکی فوت کرد .

مورد دیگر اینکه کمبود فضای اتاقها وهواخوری و تراکم جمعیت در این زندان به حدی بالا است که تمام زندانیان بشدت عصبی و کلافه شده اند و امکان استفاده از سرویسهای بهداشتی نیز در سالنهای غیر انفرادی محدود است . اینجا تعداد بسیار محدودی از سالنها از امکان تخت بهره مند هستند تنها 4 سالن از 24 سالن زندان و سالنهایی که در آنها تخت وجود ندارد زندانیان حتی برای خوابیدن به علت کمبود فضا با مشکل روبرو هستند. این خود یکی از مصادیق بارز شکنجه در زندان رجائی شهر کرج محسوب می گردد. در سالن 1 و 3 بند 1 بیماران روانی و مجانین با زندانیان سالم نگه داری می شوند که این موضوع باعث سوء رفتار با این بیماران می گردد و هم زندانیان سالم را کلافه می کند.

جناب بان کی مون نمی خواهم سخن به درازا کشد ولی نه تنها از طرف خود بلکه از طرف تمام زندانیان سیاسی و عادی که به محضر شما بزرگوار دسترسی ندارند تقاضا دارم در بازدید خود از کشور زیبای ما از زندان رجائی شهر کرج (گوهردشت ) نیز دیدن فرمایید . بی شک افتخاری برای بنده است اگر اجازه دهید در این بازدید شما و مشاورانتان را همراهی کرده و به عنوان یک راهنما زاویای تاریک شکنجه گاههای این زندان را به همراه تمام موارد نقض حقوق بشر آن به شما و همراهان معرفی نمایم . مسلما بازدید شما از ایران و بخصوص این زندان فضا را اندکی برای 3000 واندی زندانی مستقر در زندان رجائی شهر کرج با زتر خواهد کرد ولی با ز هم شواهد و مدارک و موارد بسیاری برای مشاهده وجود دارد.

بی صبرانه در انتظار مقدم پر خیر و برکت شما یم ،

زندانی سیاسی و فعال حقوق بشر بهروز جاوید طهرانی

زندان رجائی شهر کرج (گوهردشت)،سالن 1 ،بند 1

29 فوردین 1389

گزارش فوق به دفتر آقای بان کی مون دبیر کل سازمان ملل ارسال شد

Source: Human Rights and Democracy Activists in Iran
  • Balatarin
    Tags: , , , , ,

    5 Comments

    1. So sad.
      I pray Bahrouz, gains his freedom in time.
      And I will keep him in my prayers.

    Trackbacks

    1. Student Prisoner Jailed for a Decade: “Execution is a legal crime” | Persian2English
    2. Tribute to Behrouz Javid Tehrani: released from prison after several years of torture | Persian2English
    3. Tribute to Behrouz Javid Tehrani: released from prison after several years of torture | Freedom Messenger
    4. Student Prisoner Jailed for a Decade: “Execution is a legal crime” / Translation | Arash Azizi / آرش عزیزی

    Leave a Response